Vreemdelingen binnen onze poorten
1986-12-12
De Islam zal in de eindtijd ongetwijfeld een belangrijke rol vervullen.- Jaargang 30
- nummer 48
Ze vertegenwoordigt immers een regelrechte opstand tegen God van de Bijb~i. Ik geloof niet dat we ons wat dat betreft veel illusies moeten maken. De krachten die tegen God strijdeh zullen zich mogelijk zelfs tijdelijk in een soort monsterverbond verenigen onder de heerschappij van diegene die in het laatste Bijbelboek wordt aangekondigd aangeduid als het "Beest".' I. A. Kole. De dreiging van de Islam.
'De wereld staat thans voor de keuze: Christus of Mohammed.
Jezus zegt: Wie Mij haat, haat ook Mijn Vader (Johannes 15: 23).' Marius Baar. Het Westen voor de Keuze.
Geloofsbrieven
Voor me ligt een boek van Marius Baar; mij verder onbekend.
De titel van zijn boek luidt: Het Westen voor de Keuze, en de ondertitel is: Ismael of Israel; Bijbel of Koran; Jezus oi Mohammed. De uitgever is de Novapres in Laren.
De schrijver zegt zelf: "Mijn betoog is gebaseerd op 25 jaar ervaring met moslems, van wie ik er enige tot mijnvrienden reken. Onder hen is niemand minder dan de Arabische sultan van het gebied waarin ik als zendeling werkzaam was... Ook ben ik bevriènd met enkele faki's (moslempriesters) en niet in de laatste plaats met de imam van de moskee van B. Zo heb ik jarenlang de bouwstenen aangedragen waaruit dit boek is voortgekomen.
Nadat ik de Koran had bestudeerd, en veel literatuur over de Islam en de Arabieren had gelezen, kwam ik steeds meer tot de overtuiging dat het christelijke Westen op een verkeerd spoor zit".
In hetzelfde verband lees ik: " ... door mijn jarenlange ervaringen met de islam en het evangelie heb ik een intuïtief begrip gekregen voor de ontwikkeling van de, ontwakende reus in het Midden-Oosten en voor de huidige algemene ontwikkeling.
Daarom meen ik op grond van mijn kennis een boodschap te hebben voor onze tijd, zelfs als die niet past in de wereldbeschouwing van veel mensen en 'zij door dit boek geschokt worden.
Moge zo'n schok voor velen heilzaam zijn!" (a. w. pp. 13 en 14).
Israël of Ismaël
In het "Woord vooraf van de uitgever" staat het volgende: "Dit boek werd geschreveri door een man die de Bijbel serieus neemt. Voor hem staat het door God uitverkoren volk Israël in het middelpunt van alle gebeurtenissen.
God heeft Abraham uitverkoren om de stamvader te worden van een volk waarin Hij al zijn liefde en aandacht heeft gewijd. Maar juist op Abraham voert de auteur de problemen van onze tijd terug.
Abraham had twee zoons, de eerste van de Egyptische maagd Hagar. Zijn naam: Ismaël. De eerste was de zoon naar het vlees, zoals Paulus in Galaten 4 zegt, omdat Abraham en Sara niet op de beloofde zoon konden of wilden wachten. Toen werd de tweede zoon geboren. Paulus noemt hem de zoon naar de belofte, omdat God door deze zoon de stam van Abraham verder wilde uitbouwen, omdat Hij door hem het volk Israel wilde vestigen en uit hem de Messias, de Redder van de wereld wilde laten voortkomen.
Ismaël en Isaäk hebben elkaar nooit verdragen. Daarom werd Hagar met haar zoon door Abraham verstoten. Maar voor beide zoons smeekte Abraham om Gods zegen en voor beiden ontving hij belofte. De strijd tussen deze twee hield nooit op en is nu, aan het einde van de wereldgeschiedenis, uitgegroeid tot een dodelijke haat" (p. 9).
Ook onder ons
Dat gegeven" de gezinssituatie van Abraham; is ook in allerlei andere boeken, lezingen etc.
terug te vinden. Om het wat "in de buurt te houden", ik -ben het zelfde gegeven onder andere een keer tegengekomen in een lezing voor de Gereformeerde Studieclub in Rijswijk. Daar heeft de heer F. J. Kerkhof, lid van onze kerken en "onder ons" niet onvermaard, hetzelfde thema aangeslagen. De islam wordt in zijn lezing - in een breder profetisch perspectief - geduid als de strijd, smeulend of openlijk, tussen Ismaël en Israël. Ik citeer uit zijn lezing "de Islam - Izaäk of Ismaël van september 1982.
Na zijn weergave van het gebeuren uit Genesis gaat de heer Kerkhof verder met de opmerking dat mensen gemakkelijk "vergeten dat Gods beloften t.a.v. Ismaël en Isaäk van zeer grote betekenis zijn voor het volkerenleven, aanvankelijk alleen in het Nabije-Oosten, later ui grote delen van Azië, Afrika en Europa en tegenwoordig voor alle volkeren op aardde".
In het vervolg komen aan bod de Amalekieten die Israël vijandig gezind waren. "Haman, uit Esthers dagen, was ·een Amalekiet', "Arabieren vielen Juda onder koning Joram aan en voerden al zijn gezinsleden en bezit weg; alleen Joahaz bleef ovet:.
Uzzia had te strijden tegen de Arabieren, 2 Kron. 26 : 7. Gesem de Arabier stond Nehemia tegen, Neh. 2,4 en 6. Haman beraamde de uitroeiing van de Judeeërs, Esther, Mordechaï, Ismael tegen Isaäk" (p. 3).
Om de lijn verder voort tezetten, het volgende: "Zo is naar Gods Woord Ismael een wilde ezel van een mens geweest (Gen. 16: 12 e.v.). Zijn hand was tegen allen. Tegenover de lijn die Jahweh voor Zijn heilsplan trok van Noach over Abraham en Isaäk, naar de toekomst van Jezus (Jahweh redt), plaatste de satan de lijn van Ismaël, Amalek, Arabieren, ondergang" ...
"Nadat in de komst van Jezus Christus en de daartoe bereide Pax Romana, deze duivelse plannen waren verstoord, heeft de boze een nieuwe aanval voorbereid.
Mohammed ontwikkelt een valse religie, meteen valse god, met een vals heil, gepredikt onder een valse autoriteit" (6).
"De Satan veranderde van taktiek.
De Christus was gekomen, had Zijn werk volbracht. Daar was niets meer aan te veranderen.
Wat restte was de mensen een valse religie te bezorgen.
Een, die schijnbaar Jezus insluit en verdisconteert... Maar de Here stopte die opmars".
De koppeling van de Arabieren aan Ismaël . èn de Islam aan Ismaël, komen we ook bij Baar tegen. Naar aanleiding van het verhaal van Abraham en Hagar schrijft hij: "God zal ons nooit beletten om domme dingen te doen en fouten te maken ...
Sara koos deze één na beste weg (die van het vlees, P. J. v. K.) en gaf haar Egyptische slavin aan Abraham om door haar de beloofde zoon te krijgen. Een overhaaste handeling! Zo werd Ismael de "zoon naar het vlees", .de anti-Isaäk. Deze fout heeft de leugenaar van den beginne, de satan, 2500 jaar later aangegrepen om daaruit de islam te laten voortkomen. Thans, 3900 jaar later, wordt deze fout van Abraham een wereldprobleem" (a. w. 117).
Profetisch, Eschatologisch, Chiliastisch
Het ruimere kader, waarin zowel het verhaal van Baar als dat van Kerkhof staat, is dat van de-
Bijbelse profetie. Beiden beschouwen de Islam in zijn dreiging als een verschijnsel van de Eindtijd. In het komende treffen tusen de macht des Heren en die van de boze, zal de Islam een grote rol spelen.
Het citaat van de heer Kole, prominent lid van de Gereformeerde Gemeenten, spreekt in dezen ook duidelijke taal. Dat voor de heer Kerkhof de islam een eschatologisch gegeven is, is m.i. op te maken uit de zinsnede (p. 7 aangehaalde lezing): "Ismaël heeft sinds ..1973 het oliewapen ingezet tegen Isaäk.
De Christenen die op de Isaäk-lijn zouden moeten voortgaan, worden nu door de olie gedwongen zich in bet kamp van Ismaël te scharen".
Hoe ver Baar gaat moge blijken uit zijn duiding van de vier dieren in Daniël 7. Vanaf pp. 94 in zijn boek komen we die tegen, met tekeningetjes en al. De eerste dierenkop, die van een leeuw, lijkt nogal op Adolf Hitier en dat is ook de bedoeling. Het tweede dier is de Sovjet-beer; de kop draagt Stalins trekken, Nassers gezicht prijkt op de panter.
"Het derde dier wordt door het tweede in het zadel geholpen.
De islam verschijnt op het wereldtoneel. Het derde dier zag eruit als een panter. (Afrika)".
"Pan-Arabisme en haat tegen Israël is de gemeenschappelijke noemer die de Arabische wereld zal verenigen. Nasser was de man van dat ogenblik. Hem lukte het om een bondgenootschap aan te gaan met Syrië, Jordanië, Soedan en Libië (vier koppen; Daniël 7: 6), om een oorlog tegen Israël te organiseren, ondersteund door de vleugels (luchtmacht) van Rusland en zijn militaire adviseurs" (a. w. 198).
Dan komt het vierde dier. Het draagt de trekken van Khomeiny.
De Bijbeluitleg van dit gedeelte begint met een merkwaardig citaat uit het boek Openbaring: "Het beest dat gij zaagt, was (uit de zee van 650 tot 1683?) en is niet, en het zal opkomen uit de 'afgrond" (Openbaring 17 : 8).
We lezen onder andere, met verwijzing naar DaniëlZ: "Babylon, dat is Irak, is momenteel sterk in opkomst. De Baath-beweging (Baath betekent opstanding: opstanding van het beest?) die zich de vereniging van de Arabische volken ten doel heeft- gesteld, is daar geboren... Babylon, de oudtestamentische stad aan de Eufraat, zal volgens een besluit van de Iraakse regering weer worden opgebouwd ... Het vierde en laatste dier (Daniël 7 : 7) zou eigenlijk alleen maar Irak kunnen zijn (Babylon - AssurGroot-Syrië)" (a. w. pp. 199,201, 204).
Een valse religie
Een van de vragen die Baar probeert te beantwoorden is: "is de God van de mohammedanen, Allah, de God van de Bijbel?"
(63). Het antwoord: de "oudtestamentische, juiste leer van Gods eenheid heeft Mohammed in de islam op valse, menselijke wijze gedegenereerd tot een dwaalleer. Allah is voor Mohammed een zielloze, starre God zonder erbarmen" (63). Zijn conclusie: "Allah heeft niets gemeen met de God van de Bijbel. Hij is een karikatuur van God. Het is een godslastering als wij Allah en de God van de Bijbel op één lijn stellen" (68).
Nog wat uitspraken: "Toen Mohammed merkte dat de joden en de christenen zich niet tot de islam bekeerden, goot. hij in de mohammedanen het gif van de haat, dat zijn uitwerking gedurende eeuwen bewaarde" (71).
"De antichrist en de verwoester komt om de mensen te verleiden.
De antichrist legde reeds 1300 jaar geleden het koekoeksei in het nest van de-moderne theologie, en zie, het ei is uitgebroed en de koekoek wordt gevoed"
(77,78).
Samenvattend
Vooral in kringen die men als "Bijbelgelovig" zal bestempelen lijkt er uitsluitend negatief over de islam te worden gedacht.
In nagenoeg alle literatuur die ik uit deze "hoek" heb gelezen, bleek er een grote voorkeur voor Israël, "Gods volk", en een navenant sterke afwijzing van Ismael = de Arabische wereld.
De Schriftplaatsen die hiermee werden verbonden zijn te vinden in het boek Genesis en in Galaten 4, waar Paulus de relatie Sara-Hagàr en Izaäk-Ismaël duidt.
De Islam is, in deze visie, uitsluitend een valse religie, gebracht door een valse profeet.
De gevolgen van de komst van de islam zijn slechts in eschatologisch perspectief te bekennen.
De islam is een belangrijke (zo niet de belangrijkste) factor in het komende gericht, als de vijanden van God zich opmaken tot belegering van Jeruzalem.
De theologie van de "oecumenischen" wordt unaniem afgewezen; elke meegaandheid t.o.v. de islam is geloofsafval en verraad.
Dialoog met de islam wordt vierkant afgewezen.
De volgende keer: de visie van de meer "oecumenischen" .