Big Brother, Big Father
2006-01-20
Mijn kleindochter en ik waren elders in het land ter kerke getogen in verband met een belijdenisdienst van een zeer nabije vriend van ons beiden. We luisterden naar de preek, ieder op eigen wijze. De een als zes en zestig jarige, de ander als zeventien jarige. De plaatselijke predikant koos zijn tekst uit Psalm 139. Misschien niet echt origineel, maar toch... God kent een mens van binnen en van buiten. Niets ontsnapt aan zijn aandacht.- Jaargang 50
- nummer 2
De predikant schetste een beeld vanuit de bekende tv-serie, het Big Brother Huis. Een glazen huis waarin iedereen kan kijken. Geen enkele privacy, een platfloers binnenkijken van een woning waar willekeurige mensen de ‘gewone’ dingen doen van elke dag. Alle woorden die gesproken worden, alle ruzies, alle (on)wenselijkheden van het normale dagelijkse leven worden onthuld en geregistreerd door camera’s. Niets blijft verhuld. Niets? Leert de onderuitgezakte kijker de mens in dat Big Brother huis werkelijk kennen? Jouw buitenkant wordt wél van alle kanten bespied, bekeken en besproken. Je moet het maar willen, maar je moet ook durven. Durven laten zien wie je bent en hoe je reageert. De drijfveer voor dat ‘durven’ is natuurlijk geld. Daar laat je tenslotte veel voor toe. Miljoenen mensen gluren wekenlang naar je. Zelfs naar het intiemste gebeuren, zoals de bevalling van je eerste kind.
Big Father. Hij kent mij en doorgrond me. Hij weet het als ik zit of sta. Hij doorziet van verre mijn (diepste) gedachten. Hoe zou ik aan Zijn aandacht ontsnappen, hoe zou ik aan Zijn blikken kunnen ontkomen? Ongelofelijk!
Onmenselijke en onwenselijke nieuwsgierigheid van the Father? Ongewenste intimiteit? Zou ik dat ooit over mijn lippen kunnen krijgen?
Wat een verschil! Vaders liefde omringt me van achter en van voren. Hij waakt over mijn ziel. Ik word werkelijk door Iemand gekend. Wonderlijk zoals Hij mij kent, het gaat mijn begrip te boven: ‘U omsluit mij, U legt Uw hand op mij’. Geweldig! Nabijheid voor eeuwig!
Mijn kleindochter en ik ontdekten ons zelfde beleven, een zelfde ‘klik’, na de kerkdienst. Zou u, zou jij, naar het Big Brotherhuis durven gaan? In de nabijheid van Big Father? Getuigen en ervaren dat er maar Eén is, die een mens werkelijk doorgrondt en kent?