De zegels zijn verbroken
1985-04-05
1. Een engel die het graf ontsloot.- Jaargang 29
- nummer 14
waar Jezus lag begraven -
het graf is leeg: hier ligt de dood
met open mond verslagen!
En met het wereldlijk gericht
is in de hof de hand gelicht:
de zegels zijn verbroken.
2. De wetbewaker schrikt en vlucht
zijn taak blijkt onuitvoerbaar.
De wetgeleerde schrikt, en zucht:
dit kwaad lijkt onuitroeibaar.
Zij spreken met elkander af:
"zijn vrienden namen Hem uit 't graf".
Hun zegels zijn verbroken.
3. Zijn vrienden, dragers van zijn woord;
zij kunnen niet geloven:
hun hoop is met hun Heer vermoord -
zijn woorden zijn gestorven.
Totdat Hij in hun midden is
en met hen eet een brood, een vis.
Hun leven bloeit weer open!
4. Eén blijft er somber aan de kant
en houdt zichzelf er buiten:
Thomas gelooft met zijn verstand,
want: dat moet men gebruiken.
"Kom Thomas, kijk met jouw verstand
en voel maar met je eigen hand:
de tekens zijn nog open!"
5. Hij heeft gezien, en hij gelooft,
hij roept: "Mijn God en Here!"
Zalig wie enkel op het woord
zich tot die Heer bekeren.
Wie in geloof op Jezus ziet:
al ziet hij Hem naar 't lichaam niet,
zijn Geest zal in hem wonen.
Melodie: Nan Los-Laros 1)
Tekst. Joop Klein
Uit: “Een lied voor de Bruidegom", uitg. Buijten en Schipperheijn, Amsterdam, april 1985
Noot
1) paar jaar geleden plaatste ik deze tekst in "Opbouw" met het verzoek er een melodie bij te maken. Van de twee inzendingen koos ik deze met enthousiasme uit.