Mevrouw Cornelia Pisa woonde zelf in Aequoy
1985-05-17
Er blijkt niets raadselachtigs aan te zijn, dat mevrouw Cornelia Pisa begraven ligt op het kerkhof van Acquoy met de scheve toren, in de volksmond de toren van Pisa geheten: ze was getrouwd met de hervormde predikant van Acquoy, ds Nicolaas Hendrik Kuipéri, zegt haar zoon, ook een N.H. Kuipéri en ook (inmiddels emeritus) predikant. Pisa was haar meisjesnaam. Moeder kwam uit Utrecht, waar nogal wat Pisa's wonen die oorspronkelijk uit Italië kwamen. Je hebt er een protestantse tak en een roomse, en moeder was van de protestantse tak. In 1941 is ze in Acquoy gestorven. Mijn vader ligt er ook begraven; hij stierf in 1946.- Jaargang 29
- nummer 20
Ds Kuipéri is telg van hele generaties predikanten: bovendien was de predikant die na zijn vader in Acquoy stond, zijn schoonvader, ds Van Leeuwen. De naamloze kerk van Acquoy heeft trouwens nu wèl een naam, zegt hij: de Katrijnenkerk.
Het oude dorp heeft meer beroemdheden gekend. Misschien de allerbekendste was Cornelius Jansenius, ook wel gewoon Cornelis Jansen genoemd. Hij was de grondlegger van liet jansenisme, een godsdienstige stroming binnen het kat1holicisme, ontstaan in het midden van de zeventiende eeuw. Jansenius zelf is al op 28 oktober 1585 geboren, in Acquoy. Daar is hij overigens niet lang gebleven. Al jong vertrekt hij naar Leuven om er theologie te studeren, en vanaf 1604 is hij geregeld in Parijs en elders in Frankrijk te vinden. In 1617 is hij terug in Leuven, toen natuurlijk nog geen België, maar behorend tot de Nederlanden.
Aan zijn scheve toren èn zijn beroemdheden heeft Acquoy z'n vele nieuwsgierige toeristen te danken.
Dit aardige artikeltje troffen we aan in het dagblad "Trouw". Acquoy is een lieflijk dorp aan de prachtige rivier de Linge. In mijn Leerdamse ambtsperiode heb ik daar enkele gemeenteleden regelmatig mogen bezoeken. Eens heb ik daar de begrafenis geleid van een hoogbejaarde zuster der kerk. Toen stonden we met de familie en ettelijke anderen op dat genoemde kerkhof. We memoreerden haar persoonlijke 'belijdenis, die ze op haar sterfbed regelmatig repeteerde: Ja, amen, Ja, op Golgotha stierf Hij voor mijne zonden; en door zijn bloed wordt mijn 'gemoed gereinigd van de zonden!
Ik moet daaraan steeds denken Zo vaak ik door of langs het dorp Acquoy rijd. Wat een genade geeft God aaneen mensenkin:d om zo afscheid te kunnen nemen van het leven hier op aare in de verwachting van de voltooiing van Gods werk op de laatste werelddag.