“En toen er gebrek aan wijn kwam….”

1983-01-07
  • Jaargang 27
  • nummer 1
'Dit heeft Jezus gedaan als begin van zijn tekenen….’
(Johannes 2)

Op een bruiloft in Israël ging het, als overal ter wereld, vrolijk toe.
Er werd op zo'n feest, dat dagen duurde, heel wat gedronken.
Dikwijls veel te veel gedronken!
Johannes verhaalt ons dat Jezus op een bruiloft in Kana was. Hij behoorde bij de feestgangers.
Op deze bruiloft kwam een kritiek moment: de wijn raakte op.
Dat betekende een voortijdig einde van de feestvreugde.
Zonder wijn kon men blijkbaar geen bruiloft vieren.
Voor het bruidspaar was dit lang niet prettig.
De mensen in Kana zouden daar nog jaren over spreken.
In deze "nood'~ wendde Maria zich tot haar zoon Jezus.
Voor haar besef kon het feest niet mislukken als haar Zoon er was.
Dit beroep op de Heiland komt ons wat vreemd voor.
Is wat daar in Kana voorviel een nood, waarmee men tot Hem gaat?
Stel u voor, dat onder ons op een feestje de drank op raakt; dan haalt niemand het toch in zijn hoofd om tot God te bidden omdat de fles leeg is.
Wij zouden zeggen: "laat de zaak maar zoals het is; er wordt in deze tijd al meer dan genoeg gedronken; laten we maar iets anders drinken, dan krijgen we ook geen ergerlijke dingen van halfdronken gasten te zien.
Tot onze verbazing lezen we dan ook, dat de Heiland ingrijpt en zorgt voor een grote hoeveelheid kostelijke wijn.
Hij doet dat niet "privé", als zoon van Maria, maar als Heiland van de wereld op het uur door zijn hemelse Vader gesteld.
Het feest kan doorgaan en de gasten kunnen blijven drinken.
Wij hebben moeite met deze geschiedenis.
Jezus op de bruiloft, nu ja, goed als Hij maar niet te lang blijft!
Naar onze begrippen past Hij beter op een begrafenis of aan een ziekbed.
Daar is nood waar we Hem bij roepen.
Maar op een bruiloft ...
Daarom zijn we verlegen met die boodschap over de bruiloft in Kana.
Terecht is er op gewezen dat de eerste hoofdstukken van het evangelie van Johannes trekken gemeen hebben met die van het boek Genesis.
"Slaan we Genesis 2 op dan lezen we daar van de eerste "bruiloft", waarop de man zijn vreugde uitzong over zijn bruid hem door God gegeven.
De Here onze God heeft ons leven tot een feest gemaakt.
Tot de goede gaven die ons mensen na de zondeval gelaten zijn behoort het huwelijk.
Het grote goed daarin aan mensen gegeven is teer.
Dat komen we in onze dagen wel aan de weet, nu zoveel huwelijken schipbreuk lijden met al de ellende daaraan verbonden.
De zonde van de mens drijft de blijdschap en vreugde uit.
Op kerstfeest hebben we weer gedacht aan het woord van de engel tot de herders in Efrata's velden: Ziet ik verkondig u grote blijdschap die heel het volk zal ten deel vallen: U is heden de Heiland geboren ... "
Jezus Christus is gekomen in onze schuld en zonde vastgelopen wereld, waaruit alle vreugd dreigt te verdwijnen om de wereld te verlossen en ons mensen weer blijdschap te geven.
We hebben een Heiland nodig, niet alleen in droeve dagen, maar niet minder op onze feesten.
Jezus Christus het Lam Gods heeft zijn bloed gegeven ook voor het huwelijk, voor de vreugde van bruidegom en bruid.
Daarom was Hij op de bruiloft in Kana en redde Hij daar het feest.
Er staat bij dit verhaal dat dit het begin was van zijn tekenen.
De wijn van Kana wijst naar de vreugde die Christus' komst op aarde brengt voor heel het mensenleven.
Het is de enige vreugde die blijft!


Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief