I
2008-05-23
Het is een stokpaardje van me dat ik met zekere regelmaat van stal haal.- Jaargang 52
- nummer 11
Als u me wat beter kent, hoeft u dus niet verder te lezen. U weet al wat er komen gaat. Nu weet ik wel dat dat voor doorgewinterde kerkgangers geen beletsel is. Soms weet je tijdens een dienst al bij de Bijbellezing wat er in de preek gaat volgen. Daar ben ik overigens minder cynisch over dan het zo lijkt, want herhaling van bekende geschiedenissen kan op zichzelf helemaal geen kwaad. Bijbelkennis zit nu eenmaal niet ingebakken in onze genen, noch in die van onze kinderen en kleinkinderen.
Dat neemt niet weg dat een gemiddelde kerkganger het op prijs stelt wanneer er ook bij de behandeling van bekende Bijbelgedeelten enige authenticiteit doorklinkt en het niet alleen maar een kwestie is van: zoek de tien verschillen.
Maar ik dwaal af. Het gaat nu over een ander stokpaardje. Het beestje is door veelvuldig gebruik aardig beschadigd, maar voor deze gelegenheid tuig ik hem weer eens helemaal op.
‘Weet jij wat de kern van de zonde is?’, vroeg ergens in de vorige eeuw de Engelse directeur van een christelijke organisatie aan me. Het was m’n eerste werkdag daar en ik kende de man in kwestie nog niet zo goed. Er bekroop me op dat moment nog ‘n lichte vorm van paniek. De kern van de zonde? Wat had ik geleerd over de kern van de zonde? Als nette christen moet je toch zo kunnen oplepelen wat de kern van de zonde is? Had ik daar wel eens een preek over gehoord? Als een razende maalde er van alles door m’n hoofd. Geld als wortel van alle kwaad? Nee, dat is geen kern van de zonde. Traagheid, luiheid, gemakzucht? Dat is wel erg gereformeerd; dat bedoelde deze evangelische broeder vast niet. Alles wat tegen de wet van God in gaat?
Leek me ’n aardige. Maar voor ik m’n mond kon opendoen, had hij al een A4-tje gepakt. Het is makkelijker om het in het Engels uit te leggen, glimlachte hij met zijn charmante accent.
Je weet wat het Engelse woord voor zonde is? Dat niveau haal ik ruimschoots, dus knikte ik braaf terwijl hij de drie letters opschreef: S I N. Samen bekeken we het resultaat. Vervolgens omcirkelde hij de middelste letter. I is het Engels woord voor IK, doceerde hij verder, en IK ben de kern van de zonde. Ik was verbluft: hoe verzin je het. Ik had van alles verwacht; stond zelfs al op voorhand in de startblokken voor een weerwoord. En dan alleen dit. Authentiek was het wel. En in al zijn simpelheid ook helemaal waar: ik-gerichtheid kun je rustig de kern van de zonde noemen. Egoïsme en egocentrisme zijn immers het totaal tegenovergestelde van wat God van ons wil: Hem liefhebben boven alles en je naaste als jezelf.
Vooral dankzij het aanschouwelijk onderwijs is die letter me bijgebleven.
Hij is de wandelstok geworden die me redt in tijden dat ik dreig weg te zinken in zelfbeklag en zelfmedelijden.
Die me helpt in te binden wanneer ik weer ‘ns woedend dreig te worden.
Die een handig steuntje is wanneer ik een beslissing moet nemen.
Voor de dagelijkse praktijk heb je vaak niet eens zo veel aan theologische hoogstandjes. Eén doorleefde letter kan al genoeg zijn.
Emmy Viezee-Fock
Emmy Viezee-Fock is bedrijfsjournalist en lid van de NGK in Krommenie.