Mannenbroeders
1982-07-09
Er zijn memoires verschenen van de hand van het bekende ex-kamerlid M.W. Schakel, nu nog burgermeester van Noordeloos en Hoornaar. De titel is “De laatste der mannenbroeders’. Ik heb het boek nog niet gelezen. Wel er al over gelezen en wat meer zegt de schrijver erover gehoord voor de radio. In een NOS-rubriek en voor de VARA. Toen ik hem hoorde en nadacht over zijn carrière werd ik (weer) met verdriet en bitterheid vervuld. Schakel is een dapper man geweest. Ik heb 27 jaar in de Alblasserwaard gewoond en gewerkt. Je kunt daar niet wonen en werken zonder te horen van de dappere daden van Schakel. Schakel is een vriendelijk en hulpvaardig man. Schakel is een groot redenaar. In al die kwaliteiten heb ik hem leren kennen, maar tóch denk ik aan hem en aan anderen met verdriet en bitterheid terug. Ik heb behoord tot een groep mensen die als slagzin hadden “Schakel Schakel in” om hem in de Kamer te brengen. Ik meen me te herinneren dat er in het dorp waar ik woonde meer voorkeurstemmen waren voor Schakel, naar verhouding, dan waar ook. En aan dat resultaat heb ik mijn steentje bijgedragen. En ik heb lang genoeg geleefd om er spijt van te krijgen. Want in plaats van te zijn een vertegenwoordiger voor hen die de ruk naar links in de AR-partij niet wilden is hij met anderen geworden tot één van de mensen die de ARP hebben gedood en begraven en laten opgaan in de club die nu het CDA heet. En wat is dat voor een club? Een partij die er op uit is om alle sporen van christendom in onze wetgeving weg te werken. Laten we niet vergeten: het toestaan van abortus, het ontwerp antidiscriminatiewet, het komt allemaal van CDA-zijde.En dát heeft Schakel mogelijkgemaakt door ook 'zijn achterban' het CDA in te loodsen. Zeker Schakel was daarin niet alleen. Nog meer mensen van derechterflank van de gereformeerdegezindte hadden daaraan deel. Mannen die het vertrouwen hadden van de oude AR-mensen. Schakel, Aantjes – merkwaardigerwijs allebei uit de Alblasserwaard en in iets later stadium Goudzwaard, ze hebben allemaal meegedaan ons de ARP af te nemen. Voor de echte verontrusting, op grond waarvan in ieder geval Schakel in de Kamer kwam, hebben ze kennelijk geen oog gehad. Ik heb vandaag in de kerk gezongen: “Verteer u niet in toornige gedachten, maar beid Gods tijds.” Dat is moeilijk om te doen als je herinnerd wordt aan die mensen waarmee je dacht één te zijn en die toen het monsterverbond met Rome aangingen, waardoor wij nu geregeerd worden door een man als Van Agt, uit wiens mond geen principieel geluid is te horen. En Schakel en Aantjes en Goudzwaard en anderen hadden het kunnen weten, van te voren, dat het CDA niets kon voorstellen.
- Jaargang 26
- nummer 27