Naar Grand Rapids
1982-08-27
In het eerste artikel heb ik duidelijk gemaakt, dat ds G. v. d. Brink en ik niet op eigen initiatief of i.d., maar als afgevaardigden van onze kerken naar de synode van de Christ. Reformed Churches zijn gegaan. Op de eerste zitting heb ik onze eredentiebrief ingeleverd.- Jaargang 26
- nummer 31
Het was de bedoeling dat ik uit de losse pols één en ander zou vertellen over onze indrukken en ervaringen te midden van de broeders in Amerika. Gezien de kritiek die loskwam in een aantal vragen en opmerkingen van ds J. Meester, nog voordat wijzelf iets hadden geschreven of gerapporteerd, zal ik wat strakker moeten schrijven dan ik van plan was. Ik hoop dat de lezers mij dit ten goede houden.
Het was voor het eerst in de nog nog korte geschiedenis van onze kerken, dat wij officieel vertegenwoordigd waren op een synode in het buitenland.
Toen op de landelijke vergadering in Breukelen het rapport van deputaten .over de contacten met kerken in het buitenland ter tafel kwam en we lazen van de bevindingen van de broeders A. P. de Boer en E. Schuurman op de Gereformeerde Oecumenische Synode met kerken in alle werelddelen, behoorde ik tot de afgevaardigden die zich afvroegen of al die contacten nodig en zinvol waren. Het leek mij wat te veel hooi op de vork van onze kleine gemeenschap.
Ik heb mij door de broeders laten overtuigen dat het nuttig en nodig is om de gemeenschap met kerken van gereformeerde belijdenis elders in de wereld te zoeken en te onderhouden.
Toch kwam er bij mij weer enige aarzeling boven toen de uitnodiging uit Amerika kwam en ik de agenda (een boekwerk van 421 pagina's) onder de ogen kreeg.
Wat moesten wij met zo'n korte tijd van voorbereiding daar in Grand Rapids gaan doen.
Daar kwam nog bij dat we weinig ervaring in deze zaken hebben.
Gelukkig heeft ds v. d. Brink van het begin aan deel uitgemaakt van de commissie voor contact en samenspreking, zodat hij van de ontwikkelingen die tot de uitnodiging hebben geleid goed op de hoogte was. Bij de voorbereiding hebben we een tweetal vuistregels afgesproken voor onze opstelling bij de kennismaking en het werk ter synode.
Al seerste regel hebben we gesteld dat wij naar Grand Rapids gingen om kennis te maken met de broeders en de kerken aldaar, te zien wat de kerken bezig houdt en hoe er op de synode wordt gewerkt. Wij gingen om te luisteren en te leren.
Het was dus niet zo dat wij als een soort superkerkvisitatoren de zaken aldaar zouden opnemen, toetsen en meten, om na te gaan of alles wel overeenkomstig onze inzichten verloopt. Aan zulke keurmeesters heeft men geen behoefte. Zowel in Amerika en Canada, als in Zuid Afrika is men niet gediend van het opgeheven, Nederlandse, vrijgemaakte vingertje.
Hier doet zich een gelegenheid voor om te antwoorden op één van de vragen van ds J. Meester: "Hebben de broeders van de landelijke vergadering èn deze deputaten (vermoedelijk v.d.B, en v.d.K.) zich op de hoogtegesteld van de reden van de jongste scheuring binnen de CRC in Amerika?"
Het is jammer dat ds M., die blijkbaar over informatie beschikt, die onze commissie voor contact en de landelijke vergadering niet hadden, ons van tevoren niet heeft ingelicht, zodat wij allen onze winst hadden kunnen doen met de ervaring en kennis van ds Meester.
Waarom steekt ds M. zijn vinger pas op wanneer wij terug zijn? Zo gaan we toch niet met elkaar om. Intussen heb ik duidelijk gemaakt waarom wij ons niet op de hoogte hebben gesteld van een scheuring ergens in de CRC; omdat het onze opdracht niet was deze kerken te inspecteren. Overigens hebben wij ter synode en in gesprekken hier en daar niets over scheuring gehoord; wel was er enige bezorgdheid over het feit dat door een groep verontruste predikanten een seminarie is opgericht: het Mid-American Reformed Seminary '(Mars), dat een tegenwicht moet bieden tegen de officiële opleiding in de Christ. Reformed Churches.
Het oprichten van een seminarie betekent nog niet dat er een breuk in de kerken is, al zou dit er toe kunnen leiden. Een tweede regel die we in acht hebben genomen is dat wij niet gekomen waren om kwaad te spreken van andere kerken. Het optreden van J. Kamphuis in Zuid Afrika tegen de Christelijke Gereformeerde en onze kerken heeft in onze kring terecht verontwaardiging gewekt. In het contact dat we ter synode hadden met de afgevaardigde van de Dopperkerken in Zuid Afrika, Prof. dr P. Buys, is ons gebleken dat de woorden van J. Kamphuis niet zo'n diepe indruk hebben gemaakt aldaar. We konden verwachten dat de broeders in Amerika zouden vragen naar de ontwikkelingen in Nederland die er toe hebben geleid dat er Nederlands Gereformeerde Kerken kwamen.
Bij de "officiële ontvangst" van de fraternal delegates op de synode heeft ds v. d. Brink in zijn toespraak duidelijk gesteld dat we niet gekomen waren om negatieve dingen over de vrijgemaakte kerken te zeggen. Natuurlijk kon hij er niet aan voorbij om onze positie t.a.v. deze kerken aan te geven. De toespraak van collo v. d. Brink hebben we samen voorbereid en ik aanvaard de medeverantwoordelijkheid voer zijn spreken en hoop, wanneer daarvoor tijd en gelegenheid is wel iets te zeggen over de kritiek van ds J. Meester op wat ter synode is gezegd.
Aangezien de Christ. Reformed Churches van ouds nauwe banden hebben met de Gereformeerde Kerken (synodaal) zijn ons heel wat vragen gesteld over de ontwikkelingen binnen deze kerken. Tijdens ons verblijf in Grand Rapids kwam het bericht door dat de Reformed Churches in Australië de correspondentie met die kerken tot een minimum hadden teruggebracht. Men heeft in Amerika veel zorgen over de ontwikkelingen in de Gereformeerde kerken in Nederland en het zijn met name de besprekingen en besluiten t.a.v. de homofilie, andere samenlevingsvormen e.d. die veel beroering wekken.
In gesprekken over deze zaak hebben wij de broeders opgewekt om in het contact met deze kerken te spreken over de achtergrond van al deze vreemde besluiten namelijk de binding aan de Schrift en de belijdenis. De vraag of een kerk al dan niet gereformeerd is wordt beslist door de houding tegenover de Schrift als Gods heilig Woord.