In Memoriam Ds. Hendrik Veltman
1982-09-17
Afgelopen zaterdag hebben we ds Veltman begraven op de Engelskamp, het kerkhof van Heerde. Gelegen midden in de bossen, en op die dag door zon overgoten, sprak alles van het leven dat de Here maakt. Velen waren samengekomen omdat ze dankbaar bedachten welke sporen de overledene in hun leven getrokken had. Zo waren bijeen oud-catechisanten en collega's, vrienden uit het verzet in de tweede wereldoorlog en jongeren met wie hij zo goed wist om te gaan.- Jaargang 26
- nummer 34
Welk spoor hij wilde volgen, staat duidelijk in het woord dat hij bij zijn afscheid uit actieve dienst in 1970 schreef aan zijn gemeente te Zeist. Ik meen dat het typerend is voor hem en geef het daarom hier gedeeltelijk door:
"Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.
Dát is de blijde boodschap, die de gezanten van de opgestane Heiland de wereld hebben ingedragen.
En op deze eersteling - zo poneert de apostel met kracht in 1 Cor. 15 - zullen eenmaal volgen al degenen, die van Christus zijn, bij zijn wederkomst. De overwinning over de dood is er maar niet alleen voor het Hoofd, maar 66k voor heel het lichaam en al de leden van het ene lichaam. Eens zàl de dood ook voor hen verzwolgen worden. Omdat dát Gods voornemen is en Hij met almachtige kracht eens in gaat grijpen tot het totale levensherstel van allen die van Christus zijn - dáárom, mijn geliefde broeders, weest standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig in het werk des Heren, wetende dat uw arbeid niet vergeefs is in den Here. Wie zich op de vaste grond van Gods belofte verlaat in het geloof, kán en zál standvastig zijn. Onwankelbaar ook in kerkelijke crisistijden. Er is en blijft een opdracht van Hem; zolang wij op aarde zijn: Hem te dienen in de taak, die ons gegeven is, in liefde, trouw en ijver. De hoge Werkgever Zelf is er bij, met zijn macht en zijn liefde om zijn vruchten binnen te halen. Hij laat de vruchten hier al rijpen. Hij zal de vruchten tonen op de dag van zijn weerkomen."
Van dit Evangelie is ds Veltman een trouwe verkondiger geweest. Hier putte hij zelf de kracht uit.
Na zijn dienst in Bruchterveld (1932-'35) en Doornspijk kwam hij in 1939 in 's Hertogenbosch, waar hij met zijn jovialiteit en gevoel voor humor goed bleek te aarden. En zo werd hij het centrum van de Gereformeerde groep, die voor onderduikers zorgde. De pastorie was een betrouwbaar punt, voor velen, die een veilig onderkomen zochten. Joodse kinderen werden opgenomen om doorgesluisd te worden, soms zelfs terwijl er tegelijkertijd duitse soldaten werden ingekwartierd. Vergaderingen bijwonen deed hij graag. Als jongeman was hij werkzaam op een notariskantoor. Dat heeft hem getraind in het scherp formuleren. Daarom was hij een geliefd afgevaardigde naar synodes en werd hij benoemd tot deputaat-curator van de Theologische Hogeschool. Van 1946 tot 1969. Het juridisch onderscheid ging hem gemakkelijk af en dat is, naar zijn eigen zeggen, wel eens oorzaak geweest dat hij te lang in het formele bleef hangen. Maar vele duidelijke sporen heeft hij mogen trekken. Zo heeft hij op de synode in 1943 slechts met enkele andere positie gekozen tegen de besluiten, die tot een breuk leidden. Hij zette zich in om die te voorkomen in 1943 en ook in 1968, want hij was een man des vredes, die het éne lichaam Hef had en de éne Heer wilde dienen. Dát spoor wilde hij volgen en trekken.