Bijbel vertalen
1982-10-15
Uit een enquête onder 800 plaatselijke gereformeerde kerken is gebleken dat die kerken geen behoefte hebben aan een nieuwe vertaling van de Bijbel voor liturgisch gebruik. Aan hervormde gemeenten is gevraagd aan welke manier van Bijbel vertalen men de voorkeur geeft. Er zijn twee manieren in het algemeen gesproken. De manier van de Staten vertalers. Daarin blijft men zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke zonder te veel toegeven aan de eisen van de zo makkelijk mogelijk leesbaar Nederlands. De andere methode zoekt de Bijbel naar mensen te brengen door zo veel mogelijk te zoeken naar duidelijk hedendaags leesbaar Nederlands. Zeg maar de methode van “Groot nieuws voor U”. uit de enquête onder de hervormde gemeenten bleek dat men toch aan de methode van de Staten vertalers de voorkeur geeft. Een gelukkige ontwikkeling. Vertalen is fascinerend werk. Maar als we de bijbel vertalen, moeten we toch maar zo dicht mogelijk bij de grondtekst ook niet nodig om de aard niet toevallig dat Hebreeuws en Grieks gekozen zijn door de Here om ons Zijn Woord te schenken. Het is ook niet nodig om de bijbel bij de mensen te brengen in de zin dat we het de mensen maar zo makkelijk mogelijk maken. Zeker, het is goed de bijbel door vertalen naar zo veel mogelijk mensen te brengen. Maar het is niet erg als er inspanning verricht moet worden om het te begrijpen. Het is ook niet erg als er verkláárd moet worden. Op vrijwel elk gebied is het noodzakelijk je inspanning te getroosten als je iets te weten wil komen. Of je wat wilt weten vanmuziek of van straten maken: eenmens zal zich moeite moeten getroosten. Daarom moeten we af van de gedachte dat het allemaal zo makkelijk mogelijk moet zijn. Evenmin als de kerk “bij de tijd” gebracht moet worden moet de bijbel “bij de tijd” gebracht worden. Gelukkig dat de stroming om zo dicht mogelijk bij de grondtekst te blijven groeit. Want al die ‘makkelijke’ vertalingen worden wel erg praterig en op de duur onaangenaam om te lezen.
- Jaargang 26
- nummer 38