De ander en de anderen verstaan
1983-05-27
De ander en de anderen verstaan- Jaargang 27
- nummer 21
In een vroeger artikel schreef ik, dat wij, als wij niet naar elkaar luisteren, ook niet in staat zijn de Bijbel te verstaan. Deze zin riep bij sommigen verwondering op.
Moet het niet juist omgekeerd zijn. Maar wat ik schreef, was geen vergissing.
Ik blijf er bij, dat wij als wij niet naar elkaar luisteren, ook niet meer goed naar de bijbel kunnen luisteren.
Ik wilde zeggen, dat wij niet op ons 'eentje de bijbel kunnen verstaan.
Wij hebben elkaar nodig in het luisteren naar het Woord.
Ik noem een aantal argumenten:
1. De gemeenschap van de Kerk is er eerder dan ik. Aan die gemeenschap van de kerk is het Woord van God toevertrouwd. Ik begin niet voor mezelf helemaal alleen de bijbel te lezen en te verstaan. Anderen hebben dat voor mij gedaan en zij reiken mij hun verstaan van de Bijbel aan en maken mij het daardoor pas mogelijk zelf voor mijzelf de bijbel te gaan verstaan. Ik sta in een bepaalde traditie en ik sta in een bepaalde gemeenschap.
2. De bijbel zelf houdt ons voor, dat we niet maar ieder voor zich als individuen onze eigen weg moeten zoeken. Het kennen van Gods wil heeft zijn juiste plaats in de gemeente en in vereniging met de andere leden van het lichaam van Christus. Paulus roept de gemeente steeds weer op één van ziel te zijn, één in streven. (Filippenzen 2 vs. 2, Romeinen 12 vs. 16). Hij vraagt ons niet eigenwijs te zijn en niet te denken, dat we het zelf wel weten en geen ander nodig hebben, maar dat we voor de mening en het inzicht van anderen open staan.
3. Als we niet naar anderen luisteren, lopen we een kans op bekering mis.
Wie op zijn eentje met de bijbel bezig is, kan daarin vaak zo lezen, dat hij er alleen uithaalt wat hem in zijn mening bevestigt. Er zijn vaak anderen nodig om ons het Woord te doen verstaan.
David had de profeet Nathan nodig.
Het volk Israël had de profeten nodig om ze tot bekering te roepen. Wij hebben anderen nodig om onszelf te corrigeren, aan te vullen, te verdiepen, te bekeren.
Geloven betekent niet een muur optrekken rondom je eigen overtuiging, maar openstaan voor vernieuwing en verrijking van je geloof door anderen.
4. Als we niet naar elkaar luisteren, zullen we zeker niet verstaan wat de Bijbel over de Kerk zegt.
En dat is een heel centraal punt in de bijbel. In vele beelden wordt over de kerk gesproken. Als volk van God, als lichaam van Christus, als gebouw.
De nadruk valt er steeds op, dat we samen kerk moeten zijn.
Daarom moeten wij voorkomen dat de verscheidenheid zich verhardt tot onoverbrugbare tegenstellingen.
Ik kom nogal eens tegen de opvatting, dat de godsdienst er is voor het individuele heil van jezelf.
En de Kerk moet dan daarvoor dienst verlenen. Zo komen we terecht bij een verzorgingskerk.
De leden vragen verzorging van de kerk en haar organen en daar betalen ze ook voor.
Geert Bogaard dicht een gebed:
Heer, we willen in de kerk het liefst
dat het er goddelijk toegaat,
we praten er geregeld over een mysterie,
waarmee we dan waarschijnlijk
een niet-menselijke sfeer bedoelen
of zo iets als een nachtelijke stilte
We verlangen maar steeds
dat het er heerlijk is,
voor jezelf dan;
dat je anders naar buiten gaat
dan je binnen bent gekomen,
voor je gevoel dan,
want het gaat er niet om dat je iets doet
En zo hebben we nog steeds niets gedaan, Heer,
en verborgen in een rode zakdoek
zit het talent in de grond
De kerk is er niet om ons te verzorgen.
Wij moeten samen kerk zijn van de Heer in dienst van een veranderende wereld. G. Brouwer Dit artikel van één der gereformeerde pastores uit Drachten namen we over uit de "Friese Kerkbode".
We zouden de laatste Zinnen echter graag anders geformuleerd hebben gezien, nl. zo: De kerk is er NIET ALLEEN om ons te verzorgen.
Wij moeten samen kerk zijn van de Here IN DIENST VAN GOD EN TOT HEIL VAN EEN VERANDERENDE WERELD.
Overigens: Het "samen met alle heiligen" is geen menselijke uitvinding, maar een bijbels beginsel!
(Zie Ef. 3 : 18). Het is beide: opdracht en geschenk!