Zelf preken, spannend
2008-07-04
Enkele malen per jaar houdt de NGP preekbesprekingen. Dat doen we met alle jongere en ouderejaars studenten, twee of drie docenten (Jaap Dekker, Ad van der Dussen en Johan Schaeffer) en vaak een vertegenwoordiger van het college van bestuur.- Jaargang 52
- nummer 14
Voor de student beginnen de voorbereidingen ver van tevoren. Hij of zij doet de Bijbelstudie, de exegese en de verwerking daarvan. Daaruit volgt een preekdoelstelling, waarin staat wat de boodschap van de tekst is, wie de toehoorders zijn en hoe de boodschap wordt overgebracht. De docenten leveren commentaar op die doelstelling, waarna de student verder kan met het preekvoorstel.
Dan is het moment daar: de preekbespreking.
Spannend. Juist die eerste paar keer. Gelukkig ben je onder bekenden. Daarna volgt kritiek op diverse manieren. Allereerst de kritiek op het eerste gehoor. De criticus heeft het preekvoorstel niet bestudeerd en vertelt hoe de preek overkwam.
Hoe waren het stemgebruik, de gebaren, het oogcontact? Maar ook: kwam de boodschap over?
Voelde ik me aangesproken? Ben ik aan het denken gezet of geraakt?
Kortom: is de preekdoelstelling bereikt?
Vervolgens levert een andere student formele kritiek. Die is thuis voorbereid.
De docenten stellen dan twee leervragen, die in groepjes worden besproken om alle studenten te laten meedenken. Samen bekijken we de keuzes van de predikator en geven onze mening. Die uitkomsten worden ook nog eens in de grote groep besproken.
Als laatste leveren de docenten kritiek en uitleg vanuit hun eigen vakgebied, naar aanleiding van de leervraag.
De predikator krijgt op zo'n middag een hoop te verduren. De kritiek is niet altijd mild, maar wel ter zake en voor iedereen zeer leerzaam. We leren met en van elkaar in een veilige omgeving.