Paaps
1982-04-02
Af en toe lees je dat de oude Heidelberger toch wel erg hard is in de leer over het Avondmaal als hij spreekt over de paapse mis. Men ondergaat het woord paaps al als een scheldwoord en men vindt het te erg dat de catechismus zegt dat de mis in de grond niet anders is dan een loochening van de enige offerande van Jezus Christus en een vervloekte afgoderij.- Jaargang 26
- nummer 13
Paaps is geen scheldwoord. Het betekent pauselijk. Zo wordt het ook weergegeven bijv. in de vertaling van Bremmer en Visee. Maar iemand als dr G. Oorthuys vertaalt ook met pauselijk. In 1948. Zo deed Vonk ook al in zijn verklaring van de Catechismus uit het jaar 1950. Tussen twee haakjes: wat jammer dat deze catechismusverklaring uitverkocht is. Is nu die taal van de Catechismus zo uit de tijd? Nu, niets is minder waar. Men vergeet ook steeds weer dat de catechismus zo antwoord gaf op het concilie van Trente, waar men vervloekt had een ieder die de transsubstantiatie loochende en iedereen die durfde te zeggen dat het lijden van Christus genoeg was zonder dat dagelijks de Heiland weer geofferd zou moeten worden door de mispriesters.
Trente vervloekte mensen. De Catechismus vervloekt een leer. Dat is nog wel wat anders. Bovendien zegt de Catechismus er dan bij dat de mis 'in de grond' niet anders is dan een loochening van het enige offer van Christus en een vervloekte afgoderij. De opstellers wisten wel dat de mensen die naar de mis gingen en zij die de mis opdroegen niet bedoelden het offer van Christus te loochenen en ook niet bedoelden aan afgoderij te doen. Maar al bedoelt men het goed daarom is iets nog niet goed.
Zoals Paulus zijn vervloeking uitspreekt over elke leer waar niet de genade het een en al is, maar waar iets van een toeslagreligie is, zo heeft de Catechismus trouw gesproken over de toeslagreligie van de Rooms-katholieke Kerk. De genade alleen. Dat is heel de Bijbel. Van kaft tot kaft.