stichting redt een kind
1981-09-25
Lepra is een ziekte die nog veel voorkomt, met heel nare gevolgen omdat zij uitstoting uit de maatschappij met zich meebrengt voor degenen die er aan lijden. Wij worden hier de laatste tijd weer erg bij bepaald omdat er veel kinderen waarvan de ouders deze ziekte hebben kortgeleden zijn opgenomen in de kindertehuizen, zowel in Noord- als in Zuid-India. Deze leprapatiënten wonen veelal bij elkaar in kolonies, afgescheiden van de rest van de bevolking en je ziet ze daar in de buurt iedere dag op de straten bedelen.- Jaargang 25
- nummer 34
Dit is wel haast de enige manier waarop zij aan de kost kunnen komen, want niemand wil hen hebben om te werken. Een bezoek aan zo'n kolonie - en wij hebben er verschillende bezocht - is triest. Je ziet mismaakte mensen rondlopen, ze wonen erg armoedig en de hele omgeving maakt een vuile en verwaarloosde indruk. Veel ouders zijn dan ook blij als een kindertehuis hun kind wil opnemen. Deze kinderen zijn gezond, maar als ze bij de ouders blijven, lopen ze kans ook ziek te worden.
Genezing is mogelijk, maar duurt jaren.
Wij kregen een verslag van iemand die een tijdlang in The Children's Home in Bhogpur heeft geholpen. Dit is een kindertehuis voor deze kinderen.
Hetzelfde zou voor andere kindertehuizen ook kunnen gelden: "Wat zijn je eerste indrukken als je het terrein van het kindertehuis betreedt?
Lawaai? Onhygiënische toestanden?
Een neerslachtige atmosfeer?
Nee, gelukkig niet, maar wel opgewektheid.
Als je niet komt op een uur dat de kinderen op school zijn of aan tafel zitten, dan word je onmiddellijk omringd door een aantal vrolijke kinderen van allerlei leeftijden, die je met een warme glimlach en een vriendelijke groet in het Engels welkom heten. De eerste indruk is er een van vrolijkheid.
Natuurlijk zijn er, zoals in ieder gezin, vele. momenten dat niet de vreugde de overhand heeft: als er ziekte heerst, of als er iemand een ongeluk overkomt. Of, zoals kortgeleden toen er twee dingen tegelijkertijd gebeurden.
Twee nieuwe ruiten van de jeep braken toen er brandhout op onvoorzichtige wijze werd ingeladen en de aanhangwagen kwam in de sloot terecht.
Vele handen waren nodig om die er weer uit te trekken. Maar de vreugde overheerst en dat komt doordat de Here Jezus daar de leiding heeft, want het is Zijn tehuis, en Zijn kinderen bewonen het. Er wordt met Hem rekening gehouden in grote en kleine dingen. Er is blijdschap als alle kinderen die op kostscholen zijn of ergens anders een opleiding volgen, in de vakanties thuiskomen of als er een trouwerij is. Dan wordt dit gevierd met een grote eetpartij en eten kunnen deze kinderen altijd!
Pas geleden kwam er een grote partij kleding uit Nederland aan, en dan zie je de onderdrukte opwinding bij de kinderen. Wat zullen ze daarvan krijgen? De kleding wordt gesorteerd naar grootte en naar prioriteiten (de grote kinderen die naar kostscholen gaan moeten eerst iets krijgen, want hun vakantie is nu gauw voorbij) en dan komt eindelijk het grote moment dat de kinderen in de rij mogen gaan staan en dat ze allemaal iets krijgen, iets moois, iets degelijks, iets warms, iets luchtigs al naar gelang de tijd van het jaar en dan op zondag als ze naar de kerk gaan, mogen ze voor het eerst hun nieuwe kleding aan.
Maar de allergrootste feestdag van het jaar is als ze hun ouders weer zien. Dat gebeurt eens per jaar. Dan' reizen ze per bus 60 km ver en daar staan hun ouders of familieleden al te wachten. Wat een weerzien na een heel jaar. Hoe blij zijn de kinderen met de dingen die de ouders voor hen meebrachten. Soms wat armbanden van plastic of glas, soms zelfs zo iets kostbaars als een horloge. Ze zijn met alles blij, omdat het komt van vader en moeder.
Een andere bron van vreugde is als ze brieven of kaarten en soms zelfs foto's krijgen van hun "adoptieouders", die de kinderen nooit hebben ontmoet, maar die zich hun lot aantrekken van ver over de zeeën.
Dit zijn maar enkele indrukken uit het leven ginds, maar de gebeden en giften van hen die een kind hebben "geadopteerd" zijn een wezenlijk deel van het werk".
Tot zover dit verslag. Wij noemen enkele kinderen, waarvan de ouders lepra hebben en die ook graag "geadoptéerd" willen worden: Veerasamy, zijn broertje Jothi en zijn zusje Selvi. Ramesh, Maran, Kannan Benjamin, Jothi Jackin en nog vele anderen.
Kinderen, die door de ziekte van de ouders, niet bij hen kunnen blijven.
Wie helpt? Vraag inlichtingen bij ons secretariaat.
STICHTING "REDT EEN KIND"
Secretariaat: Dr. Guépinlaan 23 4032 NH Ommeren (Gld) Telefoon: 03443 - 20 79 of bij geen gehoor 03449 - 16 59 Postgiro: 1599333 t.n.v. Stichting "Redt een Kind" te Zwolle Bank: Raiffeisenbank, Zwolle, rek.nr. 37.73.32.860 Kleding: H. Disselhof, Hortensiastraat 79, Zwolle Dia-avonden kunt u aanvragen bij ons secretariaat, evenals een dia-serie met tekst.