Jezus alleen (Matteüs 15:21-28)
2011-11-25
Petrus wil bewijzen dat hij toch echt niet meer de klein gelovige van eerst is. Vol geloof stapt hij uit de boot en loopt naar Jezus toe. Om vervolgens als gelovige toch weer onderuit te gaan. Jezus steekt hem de hand toe en dat was nodig ook (Matteüs 14:22-33). Geloof is wankel. Maar diezelfde Jezus heeft het toch ook over een klein geloof en een groot geloof. Wanneer is mijn geloof dan groot genoeg? - Jaargang 55
- nummer 23
Het is nuttig onderscheid temaken tussen geloof en gelovigheid.
Geloof is dat minimale wat nodig is omgered te worden.
Minimaal en eigenlijk ook nog eens iets wat je krijgt. Gelovigheid, dan heb je het over alle dingen die daaruit voortvloeien: gehoorzaamheid, vertrouwen, Bijbels inzicht, geestelijke ervaringen, toewijding. Als dit teveel aandacht krijgt kun je zomaar vergeten dat je toch echt alleen van die uitgestoken hand leeft en niet van gelovigheid. Gelovigheid is trouwens ook makkelijk kwijt te raken in tijden van crisis. Je raakt er onzeker over of je bent teleurgesteld in jezelf. Grote nadruk op gelovigheid brengt ook spanning in de gemeente want dan ga je spreken in termen van hele gelovige mensen en gewone gelovigen. Gelovigheid richt zich op jezelf en geloof richt zich op Jezus.
Een groot geloof
Twee keer prijst Jezus iemand om een groot geloof. Eerst een Romeinse centurio (8:10) en nu een Kanaänitische vrouw.
Twee vreemdelingen! Jezus was uitgeweken naar het buitenland vanwege de vijandigheid van zijn eigen mensen.Hij denkt daar een tijdje incognito te kunnen blijven,maar daar komt niets van terecht. Een vrouw herkent Hem en moet wel gedacht hebben: dit is leiding, dat juist Hij op dit moment hier is. Want haar
dochter was ziek. ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David!’
Het zwijgen Gods
En dan die vreemde reactie van Jezus. Zo kennen we Hem niet: ‘Hij keurde haar geen woord waardig.’Hij negeert haar.
Het zwijgen Gods. ‘De grootste beproeving van het geloof.’ (Thielicke). Als God niets van zich laat horen terwijl het zo nodig is. De omgang met God kan weerbarstig zijn. En van de kerkmoet je het dan blijkbaar ook al niet hebben want de leerlingen zeggen: ‘Stuur haar toch weg, anders blijft ze maar achter ons aan schreeuwen.’ De vrouw is alleen.
Ik ben gezonden
Vervolgens lijkt het erop dat Jezus zijn zwijgen nog erger maakt door haar ronduit af te wijzen: ‘Ik ben alleen gezonden naar de verloren schapen van het volk van Israël.’Het is niet voor jou! De vrouw ziet dat echter niet als een afwijzingmaar als een kans. Ze hoort: ‘Ik ben gezonden’, en dat betekent toch dat God naar de wereld is gaan omzien. Eerst Israël, goed, maar daarna is er ook hoop voor ons. Dat lijkt me een kenmerk van een groot geloof. Dat je vasthoudt aan de grote dingen waar Godmee bezig is, ook al lijkt
niets daar op te wijzen. Ook al moet je wachten. ‘Heer, help mij!’
Ik ben een hondje
Misschien is dit wel het moment dat Jezus zich omdraait en haar gaat aankijken: Jij vindt toch ook niet dat de kinderen tekort mogen komen doordat het brood al aan de hondjes gegeven is? En de vrouw erkent haar positie: ik kan geen rechten laten gelden. Ik ben inderdaad een hondje. Ook dat is een kenmerk van een groot geloof: ik moet het van uw genade hebben.
Gelovigheid denkt wel degelijk rechten te hebben. God kan niet om me heen. Ik heb al een hele geschiedenis met Hem. En zeker als ik het moeilijk heb dan moet Hij wel. Daar is Hij toch voor?Het geloof denkt klein van zichzelf.
Groot denken van Jezus
De vrouw houdt vol en dringt aan zoals de heiligen vóór haar: Abraham, Jakob, Mozes. Er schiet vast nog wel een kruimeltje voor mij over. Als U bent wie ze zeggen dat U bent, dan laat ik U niet gaan tenzij U mij zegent. Dat is een derde kenmerk van een groot geloof: groot denken van Jezus.
Ik weet van uw macht en ik weet van uw liefde dus ik wacht gewoon en ga nergens anders heen.
En dan zwicht Jezus, prijst haar en vanaf dat moment was haar dochter genezen.
Geloof alleen
Drie kenmerken van een groot geloof: stug vasthouden aan wie God is, klein denken van jezelf en groot denken van Jezus. Meer is het niet. En minder ook niet. Door gelovigheid ga je twijfelen: zou het aan mij liggen? Is het niet genoeg? Is het niet goed? Bij geloof ligt de zekerheid buiten jezelf. Het is een zucht die je ontsnapt en wel degelijk gehoord wordt. Het zwijgen van God kan radeloos maken maar geef het niet op, laat Hem niet gaan. Hij is wie Hij is. Geloof alleen.
Ds. Gerrit Zwarts is emeritus-predikant van de NGK van Breukelen.