Kerknieuws
1981-10-16
Maastricht - Jaargang 25
- nummer 37
Kand. J. Smit uit Driebergen heeft het beroep van de gemeente van Maastricht aangenomen.
Katwijk
Kand. W. Janse heeft het beroep van de gemeente Katwijk aangenomen.
Hij had ook beroepen van de gemeenten Assen/Haren, Alphen a/d Rijn, Maassluis en Hattem/Heerde.
Preekconsent
De kerken in de regio 's-Gravenhage hebben in hun vergadering van 1 okt.
1981 preekconsent, voor de tijd van één jaar, verleend aan br. C. P. Kleingeld te Nieuwkoop.
Nunspeet
Scriba: C. H. Blok, Mergelstraat 23, 8084 CT 't Heerde, tel. 05255 - 24 16.
Hoorn
Praeses: br. C. M. v. d. Klis, Spinner 29, 1625 VC Hoorn, telefoon 02290 - 3 19 21.
Scriba: br. S. R. Meester, Akkerwinde 13, 1689 NS Hoorn, telefoon 02290 - 3 51 63.
Assessor: br. J. Zijlstra, Westeinde 64, 1601 BK Enkhuizen.
Preekvoorziening: br. J. Zijlstra (zie boven) na 18.00 uur telefonisch te bereiken onder nr. 02280 - 38 38.
W. Smouter
De regio Enschede/Zwolle van de Nederlands Gereformeerde Kerken hebben na gehouden peremptoir examen kand. W. Smouter, beroepen te Dalfsen, toegelaten tot het ambt van Dienaar des Woords en der Sacramenten in de Nederlands Gereformeerde Kerken.
Vakantie BijbelsehooI te Zwolle
Thema: God is koning van ons allemaal.
In een gezamenlijke aktiviteit van leden van de Christelijk Gereformeerde en van de Nederlands Gereformeerde Kerk van Zwolle, wordt in de herfstvakantie een Vakantie Bijbelschool gehouden in de Zulderkerk.
Van maandag 19 tot en met vrijdag 23 oktober, iedere dag van 10.00-12.00 uur.
De Vakantie Bijbelsehooi is voor jongens en meisjes van 5 tot 12 jaar en eigenlijk bedoeld voor kinderen die thuis en op school weinig of niets horen uit de Bijbel. De kinderen worden beziggehouden met knutselen, samen zingen, teksten leren, Bijbelverhalen, een puzzelwedstrijd enz.
Om met deze kinderen in contact te komen worden uitnodigingskaarten verspreid via de kinderclubs, via gemeenteleden en huis-aan-huis in bepaalde wijken van de stad. We verwachten zo'n 150 kinderen.
Uit beide gemeenten zijn veel aanmeldingen ontvangen van o.a. jongelui die gedurende deze week hun krachten willen geven voor dit belangrijke werk.
We vertrouwen op een in alle opzichten gezegende week.
Opening zesde studiejaar N.G.S.
Het nieuwe studiejaar van het Nederlands Gereformeerd Seminarie werd op vrijdag 18 september j.l. geopend met een openbare bijeenkomst in Middenmeer.
De voorzitter, ds. L. W. G. Blokhuis, opende de vergadering met Schriftlezing en gebed en heette de vele belangstellenden, afgevaardigden van de samenwerkende kerken, leden van de raad van toezicht, docenten en studenten, welkom.
Vervolgens refereerde hij over het onderwerp "Fundamentalisme".
Als tweede spreker trad op ds. J. Stuy uit Kampen met het onderwerp "Het Nederlands Gereformeerd Seminarie en de hedendaagse prediking, inzake theologie en bevinding". Ds. J. Meester, emeritus-predikant te Amsterdam, sprak een slotwoord wijzend op het feestelijk karakter van de avond, aangezien een lustrum gevierd mocht worden.
Vervolgens ging hij voor in voorbede voor het Seminarie en allen, die daarbij betrokken zijn en in dankgebed voor de rijke zegeningen, die de Here in de afgelopen vijf jaren heeft geschonken.
Na sluiting van de bijeenkomst bleven velen nog geruime tijd bijeen, gastvrij door Middenmeer onthaald op koffie.
Vrouwencontactdag Kampen 1981
In het Kerkblad van Breukelen trof ik het eerst een verslag van de Vrouwencontactdag aan. Hier volgt de tekst: Het was de moeite waard om een keer gelijk met man en kinderen de deur uit te gaan. De stralende zon hield een belofte in!
Voor oud-gedienden ging het verleden herleven: de herinnering aan de jaarlijkse Schooldagen in het gereformeerde "bolwerk".
We spraken zulken onderweg al, op het station en in de trein.
Wie voor zulke mijmeringen te jong is, proefde die sfeer nu toch mee.
Kampen doèt je iets: of het nu de Oudestraat of de Broederweg is, de IJselkade of de Broederstraat.
Deze dag was ons onderdak de Nieuwe Kerk, schuin tegenover de Hogeschool.
Een vrolijk samenzijn, dankbaar, met een loflied in het hart en op de lippen.
Een volle kerk, een warm welkom van mevr. Bouwsma-Knol, ja autochtone Breukelaars, u leest het goed: hoe kon u zo'n gelegenheid laten passeren!
Daar kwamen wij dan, met z'n tweetjes, maar direct opgenomen in het grotere geheel. We beginnen met de Heer te prijzen met blijde galmen op d .,alternatieve" wijs, u kent die wel.
Al gauw geeft mevr. Bouwsma het woord aan ds. Schaeffer, ook al geen onbekende voor ons, als vriend en zwager van Piet en Anja. Zijn onderwerp "Toekomstverwachting" stond haaks op het doemdenken van vandaag.
Een leerzaam betoog. 's Middags beantwoordde hij veel schriftelijk gestelde vragen, en bond ons op het hart: de angst hoort niet bij het christenleven! Denk aan het: "Weest niet bevreesd. Ik verkondig u grote blijdschap". Paulus' brief aan de Filippenzen, die, hoewel in gevangenschap geschreven, op elke bladzij van blijdschap spreekt. "Ik vermag alle dingen door Hem, Die mij kracht geeft". We moeten God voortdurend danken als de Gever van alle goeds.
Paulus heeft het over de vrede die alle verstand te boven gaat! Dat is dus anders dan: "Ik ben pas rustig als ik weet dat het in orde komt".
Tegenover de kinderen moeten we dat laten zien. Geef ze perspectief mee! In onze donkere wereld is er behoefte aan jonge mensen met een levende hoop! Daarom koos de evangelisatieactie "Project '82" ook .als thema: "Er is hoop". Zo gingen we hoopvol uit elkaar, gemotiveerd ons dagelijks werk tegemoet. Omdat gedeelde vreugd dubbele vreugd is, hopen we een volgend keer met méér vrouwen uit onze gemeente naar de contactdag te kunnen gaan.
Ds. C. P. Plooy
Op 6 oktober was het 35 jaar geleden dat ds. Plooy zijn werk als Dienaar des Woords begon: 4 jaar in Uithuizen, 5 jaar in Driessum, 16 jaar in Heemstede en 10 jaar in Ede.
Het heuglijke feit is in de gemeente van Ede gevierd met een gezamenlijk thee-drinken voor de kerkdienst van afgelopen zondag.
In "Kerk Kontakt", het blad van de gemeente Ede, schrijft ds. Plooy hierover en ook over ds. v. d. Linde, die een beroep naar Ede heeft aangenomen:
Verheugend bericht
Zaterdagavond j.1. kwam er het verheugende bericht uit Heerenveen, dat ds. W. J. van der Linde het beroep van onze gemeente op hem uitgebracht heeft aangenomen.
We zijn daar uiteraard allen erg blij mee. D.V. zal er geen gat vallen tussen mijn afscheid en de komst van de opvolger. En dat kan de pastorale bewerking van de gemeente alleen maar ten goede komen.
Ook voor de beroepingscommissie was het een verheugend bericht.
Er is veel werk verzet. Men was zondags vaak uit het gezin, soms al vroeg op pad, naar "ergens" in Nederland, om een dominee te "horen". Dan kwam nog het vergaderen en rapporteren.
Dat heeft heel wat tijd gevergd.
Met een zucht van verlichting zullen ze hun opdracht nu wel aan de kerkeraad teruggeven. De HERE heeft al dit werk van kerke raad en commissie willen bekronen met deze uitslag.
Het spreekt vanzelf, dat uw predikant ook blij is met de komst van ds. v. d. Linde. Je kunt nu afronden en straks overdragen. En dan met een gerust hart met emeritaat.
Een zuster der gemeente feliciteerde mij zondag extra, want, zo zei ze: U krijgt na 35 jaren weer eens een dominee. Daar had ik nog niet eens zo zeer bij stilgestaan, maar wáár is het en het zal ergens goed voor zijn ook!
U zult waarschijnlijk wel weten, dat ds. v. d. Linde voor de tweede maal mij opvolgt, al zaten daar nog twee collega's tussen. In ieder geval komt het domineesgezin voor de tweede maal in een pastorie te wonen, waar wij vóór hen hebben gewoond. Eerst in Driessum en nu in Ede. Leuk om straks nog eens herinneringen op te halen aan de gemeente in de Friese wouden, die we allebei hebben gediend.
Overigens was mijn periode in Driessum-Wouterswoude heel wat rediger dan die van ds. v. d. Linde!
Hij "stond" er in de tijd van de breuk in de Vrijgemaakte Kerken. En dat was nu niet zo'n rustige tijd. Over de datum van indiensttreding zal nog overleg gepleegd moeten worden. U zult daar spoedig wel meer over horen.
In ieder geval kunnen we alvast spreken over "onze nieuwe dominee", en bij dat "onze" sluiten mijn vrouwen ik ons gaarne aan.
Ds. en mevr. v. d. Linde staat een drukke tijd te wachten. Het werk in Heerenveen "afmaken", afscheid nemen. .. van een gemeente, die je 8 jaren hebt mogen dienen ... lIdat valt niet mee. En dan straks de verhuisdrukte.
Er komt nog wel wat kijken voor ze met hun vijf kinderen in de pastorie van Ede zitten.
We wensen hen van harte alles toe wat ze voor de komende tijd nodig zullen hebben!
Tot ziens, zullen we maar vast zeggen.
Jubileum Ds. G. Janssen
In de "Kerkbode" schreef ds. Meester het volgende: Ds. G. Janssen, emeritus predikant van Amsterdam- Tuinsteden-Z.W:, heeft op 5 oktober mogen herdenken dat hij 40 jaar dienaar des Woords heeft mogen zijn. Hij begon in Ten Post in het noorden van de provincie Groningen. In Zuidlaren kwam hij in 1945. Naar Leeuwarden ging hij in 1948 en naar Amsterdam-West kwam hij in 1955. Op 1 januari 1976 moest hij met emeritaat om gezondheidsredenen.
Daarna zijn hij en mevrouw gaan wonen in Nijverdal. Bijna 21 jaar is hij in Amsterdam werkzaam geweest. Al die jaren waren wij naaste collega's. Ik had het voorrecht dat ik hem bij zijn komst in de gemeente van Amsterdam-West mocht bevestigen in het ambt. Dit gebeurde in het oude historische Hervormde kerkgebouw bij Sloterdijk, de Petruskerk, nu onder monumentenzorg.
De jaren na 1955 zijn jaren vol activiteit geweest voor ons beiden. Een belangrijke en veel vergende inzet van ons werd eerst gevraagd door de snelle uitbreiding van onze gemeenten West èn Zuid vanwege enorme stadsuitbreidingen.
Daarmee te vergelijken was de groei van de gemeenten in dit nieuwe stadsdeel.
Later in de zestiger en zeventiger jaren vroegen de toenemende spanningen binnen de Vrijgemaakte Kerken veel aandacht. Gewoonlijk mochten wij temidden van die toenemende spanningen in het landelijk kerkelijk leven, naast elkaar staan, schouder aan schouder zo te zeggen. Dat is een goede gave Gods geweest.
In de verwikkelingen die uiteindelijk op het einde van de zestiger jaren hebben geleid tot de droeve en beschamende breuk in de Vrijgemaakte Kerken èn ook een scheur in onze gemeenten in Amsterdam, stonden we naast elkaar. De apostel Paulus heeft in 1 Corinthe 1 : 10 tot 13 zo indringend gewaarschuwd tegen deze houding van onenigheid en de geneigdheid tot scheuring . .Beiden lieten wij ons door deze woorden o.m. in die kwestie leiden. Ik citeer de woorden van de apostel: "Doch ik vermaan u, broeders, bij de naam van onze Here Jezus Christus: weest allen eenstemmig en laten er geen scheuringen onder u zijn; weest vast aaneengesloten, één van zin en één van gevoelen.
Mij is namelijk omtrent u, mijn broeders, medegedeeld door de huisgenoten van Chlóë, dat er twisten onder u zijn. Ik bedoel dit, dat ieder uwer zijn leus heeft: Ik ben van Paulus!
En ik ben van Apollos! En ik ben van Céphas! En ik ben van Christus!
Is Christus gedeeld? Is Paulus dan voor u gekruisigd, of zijt gij in de naam van Paulus gedoopt?"
Zeer duidelijk herinner ik mij, alsof het gisteren gebeurd is, dat ik in die spannende dagen op een niet onbelangrijke vergadering in Kampen deze woorden in de discussie voorlas. De reactie was een bijna unanieme verwerping van het voorlezen van die woorden. Bijna unaniem riep de vergadering: deze woorden van Paulus hebben niets te maken met onze situatie. Hoe durft u, ds. Meester, zoiets zeggen? Pas later zag ik duidelijk hoe de eigen woorden Gods aan de kant werden gezet daar, toen en telkens, voor eigen ideeën.
Ds Janssen publiceerde in 1965 zijn waardevolle brochure "Aanvaardt elkander" met het oog op de zaak "Groningen-Zuid" .
Omtrent deze zelfde tijd van begin oktober zijn ds. Janssen en mevrouw 40 jaren in het huwelijk verbonden geweest. Wij wensen beiden met al hun kinderen en kleinkinderen goede herdenkingsdagen te mogen hebben genoten. En dankbaarheid jegens Hem, Die onze wegen leidt.
J.M.
Jubileum Ds. J. B.Welmers
Eveneens uit de "Kerkbode" lezen we: 28 sept. 1941 werd ds. J. B. Welmers predikant te Papendrecht en hij deed 29 september 1946 zijn intrede te Langeslag.
Op verzoek van ds. Z. G. van Oene voeg ik als gemeentelid van Langeslag aan deze zakelijke mededeling nog enige opmerkingen toe, die ik, in de geest van ds. Welmers, zeer sober houden zal.
Ds. Welmers was en is nog na z'n emeritaat Dienaar des Woords. Ik bedoel dat 'Dienaar' als be-dienaar.
Hij bediende, reikte ons aan, gaf ons: 't Woord van God. Niet met eigen bedenksels voedde hij ons, maar met wat de HEERE ons zegt voor hier en nu.
Ook aan de jeugd bediende hij dat Woord. Ook als hij catechisatie gaf aan de hand van de Catechismus, was het er hem om te doen dat de jeugd het Woord op-at.
Als bijzonderheid vermeld ik nog, dat ds. Welmers ons het Woord ook heeft bediend aan de hand van de 37 artikelen van de Ned. Geloofsbelijdenis.
Tussen haakjes: Z'n idee voor de belijdenis heeft hij ook hiermee bewezen.
Ook in de huizen was z'n enige boodschap: het profetisch Woord.
Tenslotte: ds. Welmers is tot tweekeer toe geschorst. Als dat was gebeurd omdat hij zich misdragen had, dan zou ik 't niet vermelden. Maar ieder weet, dat hij tot twee maal toe werd geschorst omdat hij bleef erkennen, diegenen die niet door Christus waren heengezonden.
In Papendrecht bleef hij ds. W. Scheele en ds. J. v. d. Schaft erkennen; in Langeslag bleef hij de gemeente van Nijverdal erkennen en ging er dus preken. (Die kerk was immers niet door Christus buiten verband gezet.) Ds. Welmers werd uitsluitend daarom geschorst. Zo'n schorsing is dan ook niet anders dan als vervolging te zien (vgl. Ismaël vervolgde volgens de Schrift Izaäk toen hij met dat jongetje spotte).
Maar dan geldt voor ds. Welmers ook: Mattheus 5 : 11 en 12: Zalig (wel gefeliciteerd) als men u smaadt en vervolgt en liegende allerlei kwaad van u spreekt om Mijnentwil.
Verblijdt en verheugt u, want uw loon is groot in de hemelen, want alzo hebben zij de profeten vóór u vervolgd (Matth. 5: 11, 12).
Wetende hoe droevig de scheuringen der gemeente ook zijn, moeten wij toch Jezus' felicitatie met blijdschap aanvaarden en daarom willen wij ds.
Welmers feliciteren èn met zijn ambtsjubileum èn met zijn schorsingen.
Aldus de heer J. L. Struik o.m. in het Kerkblad voor Gelderland en Overijssel.
Een feestelijke dag voor de "Reformatorische Bijbelschool"
De 26e september van 1981 was het een feestelijke dag in het leven van de Reformatorische Bijbelschool.
Toen werd namelijk haar nieuwe tehuis geopend. Een dankbare kring van vrienden en vriendinnen van de School was in een kerkgebouw samengekomen om de Heere te danken voor wat, naar ze vast geloofden, een geschenk van God was.
De Bijbelschool had nog steeds geen vaste woonplaats, geen "eigen honk".
Ze begon in twee kamers, een keukentje met een halletje - voor zeven studenten! Dat was geheel onvoldoende.
Het tweede jaar begon zij in een villa'tje dat van een vriendelijke eigenaar kon worden gehuurd. Er waren toen 27 studenten. Deze bewoning was al gauw wéér onvoldoende.
Gelukkig konden wij een oud ietwat vervallen gebouw, dat reeds voor allerlei doeleinden gebruikt was van de gemeente Zeist huren. Het interieur - och, daar was eigenlijk geen sprake van - was feitelijk een ruïne. En het dak lekte. De studenten hebben toen in de zomervakantie het oude gebouw omgetoverd tot een bruikbare huisvesting. Er waren onder de studenten een paar goede vaklui, die dag en nacht ploeterden onder leiding van de voorzitter Van Oord. We wisten evenwel dat de huur beslist tijdelijk zou zijn. De gemeente Zeist had het bestemd om afgebroken te worden om op de vrij gekomen grond een parkeergarage te bouwen.
Zo stond het in het bestemmingsplan!
Met vreugde heeft daar de School in geleefd en gewerkt.
Maar - in het vorig jaar kwam het definitieve bericht dat het gebouw op 1 september 1981 moest worden ontruimd.
Trouwens, het werd ook al weer te klein voor een bevolking van 70 studenten.
Er is toen gezocht en gezocht naar een ander huis. Dat was een telkens weer teleurstellend bedrijf. Tenslotte kwam wat nu ons tehuis is in 't zicht.
Het was voorheen het internaat van het Zeister Lyceum, dat niet langer gebruikt behoefde te worden. Het was uitermate geschikt. Er was een aantal 'goede leslokalen en een groot aantal kamers om inwonende studenten te herbergen, benevens een accomodatie, nodig voor een goede huishouding.
Het gebouw verkeerde in een zeer goede staat en wordt omgeven door, je kunt wel zeggen: een klein parkje.
Maar de prijs! Ja, die was voor dit object zeer laag. Toch was die anderhalf miljoen gulden! Met vreze en beving besloot het Bestuur toch tot de koop over te gaan. Het was hier: alles of niets. En in de wetenschap dat het om een goede zaak gaat en vertrouwend op de liefde en offervaardigheid van de vele vrienden en vriendinnen van de School, heeft het Bestuur, na veel gebed en in 't geloof in Gods liefde en zorg tenslotte de knoop doorgehakt.
De situatie is nu zo, dat de gehele "huishouding" van de School, alles wat voor de school als zodanig nodig is, geen zorgen baart. Zij is ten. gevolge van de collegegelden der studenten en de vaste bijdragen van de vrienden der School om zo te zeggen "selfsupporting". Maar voor de betaling van het huis moest een. geduchte hypotheek worden genomen en geld geleend. En wát dat alleen al aan rente kost, weet ieder. Het Bestuur vraagt daarvoor een offer.
De bevolking van de School nam steeds toe. Voor het eerste jaar hebben zich 40 kandidaten aangemeld.
Dat. betekent dat zowel het eerste jaar van de driejarige cursus, en de éénjarige vormingscursus dat in het leerplan is opgenomen, volledig bezet zijn.
Zó begint de School dit jaar met een nieuwe fase in haar leven. En de vraag moet weer gesteld wat zij bedoelt, waar zij naar streeft. Om daarmee te beginnen: alle oud-leerlingen - en dat is reeds een heel aantal hebben reeds een positie gevonden.
Zeer gevarieerd. Er zijn er die in een of andere functie in de zending werkzaam zijn, anderen vonden hun werk onder de jeugd, als hulp bij het diakonaat, als leraar in het nijverheidsonderwijs en in industriescholen.
Voorts is voor sommigen het Schoolonderwijs een voorbereiding voor hogere studie, speciaal op de universiteit.
Dat laatste vooral is een belangrijk aspect van het onderwijs! En er zijn oud-leerlingen die, verrijkt door wat ze op School ontvingen, weer naar hun vroegere werkkring teruggaan om daar door leven en woord getuigen van Christus te zijn.
Dat laatste acht het Bestuur van de hoogste betekenis. Wat zou het heerlijk zijn als veel van deze oud-leerlingen in onze verwarde en verwarrende tijd zouden leven en werken. Allicht .krijgen zij vanwege hun achtergrond in kleiner of groter kring een min of meer leidende funktie. Eén ding wil ik nog met nadruk zeggen: het gaat de School absoluut niet om de vorming van theoloogjes die zo op gemakkelijke wijze tot het predikambt proberen toegelaten te worden. Wel gaat het de School om een zo grondig mogelijke kennis van de Heilige Schrift. Dat is voluit het "hoofdvak"
in het onderwijs.
Met het oog op dit alles durft het Bestuur het aan een dringend beroep op de reformatorische christenen te doen om een offer voor de School te brengen. Het weet dat de tijden moeilijk zijn. Maar des te meer is werk als de School verricht, nodig. Wat zou het een blijde zaak zijn als wij door deze offerbereidheid werden verrast én onze zorgen verminderd werden. Kunnen de kerken ook niet wat doen? B.V. door een collecte te doen houden. En mede door dat te doen de Schoolarbeid te doen "leven" in de gemeente. Het Bestuur vraagt bovenal het gebed van allen. Dat is geen phraze!
De School werd op het gebed en in het geloof dat het om een goede zaak ging geboren: Moge zij ook bij het "opgroeien" daardoor worden gedragen!
En daarom: brengt uw offer. Doe het nu!
Het gironummer van de School is: 309110 ten name van de Reformatorische Bijbelschool, Krakelingweg 10, Zeist.
C.V.