Kerknieuws

1981-10-30
  • Jaargang 25
  • nummer 39
C.O.G.M.A. - Van 2-7 oktober was er weer een COGMA-team op reis in West-Duitsland. Zo'n reis wordt tweemaal per jaar gemaakt. De groep bestond uit vier personen, twee uit de Chr. Geref. en twee uit onze kerken.
Er was een goede sfeer in de groep, die voor driekwart bestond uit routiniers.
Voor mijlwas het een soort ontdekkingsreis.
Ik heb nooit geweten, dat er zoveel Nederlanders in West-
Duitsland wonen. In verscheidene plaatsen met Nederlandse bases zijn er komplete Nederlandse wijken! De mensen uit die wijken leven en werken dagelijks met elkaar. Vaak ontstaat er een groot saamhorigheidsgevoel, maar het heeft ook duidelijk nadelen. Een vriendelijke buurman kan soms een slechte medewerker zijn of omgekeerd. Het leven in die wijken met gezinnen van Nederlandse militairen is daardoor wel iets aparts.
Dit speelt door tot in de kerkelijke gemeenschap.
In de meeste plaatsen beoefent men met elkaar de christelijke gemeenschap (kerkdiensten, bijbel- en gesprekskringen, eventueel ook catechisaties), terwijl men toch lid blijft van de thuiskerk. Alles wat min of meer meelevend 'prot' is, komt daar in die kerkelijke gemeenschap samen.
Het goede hiervan is, dacht ik, dat muren, die historisch gegroeid zijn, en die in Nederland blijven staan, daar wegvallen. Daar staat tegenover, dat de Waarheid Gods niet te vatten is in een grootste gemene deler. Maar met elkaar is men daar mee bezig.
Op sommige punten is het dan geven en nemen. Het kan daar bijv. voor komen, dat iemand, die afkomstig is van de Geref. Gemeente, dapper meezingt uit het liedboek. Soms doet men ook aan bepaalde ontwikkelingen in de Nederlandse kerken niet mee omwille van de ander.
Tijdens onze reis van plm. 1300 km hadden we voornamelijk contact met gezinnen van militairen, leger- en luchtmachtpredikanten, en beheerders van P.M.C.'s en K.M.T.'s.
COGMA - een vriend in de vreemde.
Een vriend is, denk ik, iemand, die met je meegaat, die luistert, die je accepteert, en dan ook bepaalde dingen voor lief neemt, maar ook iemand, die spreekt, en waar nodig is, helpt en corrigeert.
Daarom vind ik het, terugkijkend op deze reis," een goede typering: 'COGMA - een vriend in de vreemde'.
Veel ontmoetingen vonden er plaats, waarbij we probeerden te delen in de vreugde en in het verdriet van de mensen.
Dienstplichtig militairen hebben we haast niet ontmoet, hoewel er toch meerdere uit onze kerken in Duitsland zijn. Niet altijd wordt hun adres doorgegeven, en helaas wordt er nauwelijks gebruik van gemaakt om het COGMA-team te ontmoeten.
Ten opzichte van het COGMA is dat tot daar aan toe, het is er voor hen, en niet omgekeerd, maar ik vraag me af of die jongens ook meedoen aan de kerkelijke gemeenschap daar. Misschien, dat ze, wanneer de controle van thuis wegvalt, liever onderduiken in de blauwe of groene massa. Jammer.
Jammer voor henzelf en voor hun omgeving. Je kunt juist daar veel geven en ook veel ontvangen. Het lijkt me overigens een goede zaak, dat ouders en kerkeraden thuis deze werkelijkheid niet vergeten.
Uit gesprekken met de predikanten bleek me, dat een meelevende achterban niet bepaald een overbodige luxe is. Ze staan daar vaak alleen voor moeilijk werk. Maar waar kun je zoveel jonge mensen benaderen als in het leger. Het feit, dat je allemaal in het groen of in het blauw loopt is al een mogelijkheid tot gesprek. Een mogelijkheid, die zich in de burgermaatschappij nauwelijks zo voordoet, vooral met mensen van die leeftijd.
De klacht van de legerpredikanten lijkt me dan ook gerechtvaardigd. We zullen als kerken ons best moeten doen, om in ieder geval begrip te hebben voor de (kerkelijk gezien misschien wat) uitzonderlijke aanpak, die hun werksituatie vereist.
Wat me opviel is, dat de hele discussie over kernwapens niet aan de militairen voorbij gaat. Het beeld van de domme militair, die domweg op de knop zal drukken, is een karikatuur.
Misschien, dat een bezoek aan 'de muur' en ook aan Bergen-Belsen (dat op ons programma stond) het denken t hierover zal beïnvloeden. Ook al geeft het misschien geen antwoord op de ethische vragen rond de kernwapens, toch is zo'n bezoek wel degelijk een zinvolle bijdrage aan het denken hierover.
Als je over deze problematiek spreekt blijkt dat meerderen daar het gevoel hebben, dat ze een 'rotte appel' moeten verdedigen. Iets waar je zelf misschien al aan went in Nederland, is voor hen een onbegrijpelijke zaak.
Daarom zitten velen ook niet te trappelen om terug te keren naar ons lieve vaderland. Om de verloedering Gewoontegetrouw wiillen we u een van de maatschappij hier nemen ze het leven in de vreemde voor lief.
Het is niet bepaald een reisverslag geworden. Toch hoop ik met bovenstaande iets doorgegeven te hebben van de indrukken, die ik heb opgedaan tijdens deze COGMA-reis.
Het COGMA als vriend in de vreemde doet daar zeker goed werk. Ook de bezoekreizen zijn, voor zover ik het kan beoordelen, bijzonder zinvol.

W. H. Louwerse

Zendingswerk op Soemba; verantwoording - Ds. P. P. Goossens is weer in Holland teruggekeerd. Moe maar voldaan. Hij vertelde dat hij een aantal prachtige dia's heeft meegenomen.
Als u daarvoor belangstelling heeft, voor een gemeentevergadering b.v., dan- kunt u ds. Goossens altijd vragen. Zijn telefoonnummer is in Doorn 03430 - 46 11.
Verder is br. J. den Hertog uit Oostzaan ook enkele weken op Soemba geweest deze zomer. Hij is graag bereid om over zijn verblijf bij ds. Goossens te vertellen. Nodigt u hem eventueel ook rustig uit. Zijn adres: J. den Hertog, Grashof 58 in Oostzaan.
Dan de verantwoording van de giften in het 3e kwartaal. (Deze keer in volgorde van ontvangst; bij mejuffrouw gebruik ik ook als afkorting mw; mw. H. V. te 's-Gr.: uw bijdrage werd per abuis verantwoord onder mw. J. H. V. te 's-Gr.; excuus).
Mw. H. V. te 's-Gr. f 50, f 50, f 100; G. G. te D. f 25; C. M. v. d. W. te V.
f 200; mw. H. C. v. W. te H. f 100; H. v. B. te V. f 60; A. B. v. W. te V. 4 x f 20; mw. W. M. A. te 's-Gr. f 100, f 50, f 100; mw. A. V. 4 x f 30; mw. J. M. V. te 's-Gr. 3 x f 50; mw. G. G. te B. 4 x f 40; M. J. B. te D. f 35; J. V. te H. f 100; N. P. C. te H. 2 x f 50; E. G. B. B. te G. f 50; J. H. B. te H. 3 x f 30; W. M. te A.
f 50; J. P. K. te D. 3 x f 25; J. B. te W. f 50; mw. J. C. v. D. te K. f 10; H. V. te W. f 50; K. G. te E. f 25; J. S. W. te W. f 250; J. J. B. te V. f 50.
Hartelijk dank, vooral voor de regelmatige trouwe betalers.
Er zijn dit jaar nog wel duizenden guldens nodig! Dit laatste is een mededeling voor degenen die een flink groot bedrag kunnen en willen overmaken.
Postgiro 1687238 t.n.v. penningmeester Zendings Commissie Ned. Ger. Kerk Maarssen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief