Stichting Redt een Kind
1982-04-30
Wij zijn kortgeleden teruggekomen van een 9 weken durende reis langs de verschillende kindertehuizen in India die door ons worden geholpen. Iedere keer als je dit land bezoekt, kom je toestanden tegen, die je in Nederland niet voor mogelijk zou achten. Zo ook nu.- Jaargang 26
- nummer 17
Hebt u wel eens gehoord van de Mal-Paharias? Wij niet, tot ongeveer 3 jaar geleden. Toen kregen we het verzoek om kinderen van deze mensen te helpen. Men schreef dat deze Mal-Paharias tot een bergstam (hill tribe) behoorden en dat ze erg arm waren. Dat zei ons ook nog niet zo veel. Arme mensen kom je zo veel tegen in India.
Wij zijn nu voor de eerste keer hier gaan kijken. Het kindertehuis ligt in de staat Bihar, in de stad Sahibganj. Bihar is de armste staat van India. Het wordt vaak getroffen door hongersnoden en overstromingen. De meeste mensen zijn hindoes en ze zijn erg antichristelijk. In het kindertehuis waren 225 kinderen, die voor het grootste deel behoorden tot deze bergstam.
Wij zijn naar een dorp in de bergen gegaan om te zien hoe deze mensen leven. Om dat dorp te bereiken, moesten we 11h uur klimmen op een smal rotspad. Daar aangekomen zagen we kleine, armoedige hutjes temidden van de bossen. De mensen hadden praktisch geen kleren aan. Ze waren arm, ziek en stomdronken. Ze hebben maar geld voor één maaltijd per dag. Ze verdienen iets met het kappen van hout uit de bossen. Ze brengen dat eens per week naar de stad om het als brandhout te verkopen. Veel krijgen ze hier niet voor. Net genoeg voor één maaltijd per dag.
De drank waar ze dronken van worden, halen ze uit palmbomen, die daar volop groeien. Ze tappen het vocht daaruit, laten het enige dageri staan en het is een alkoholische drank geworden. Hier kunnen ze gratis net zo veel van drinken alls ze willen. Deze mensen zijn bijna allemaal ziek en ze hebben ontstoken ogen. De kinderen zien er heel ondervoed uit. Deze mensen behoren tot de zogenaamde "untouchables", de "onaanraakbaren". Dat zijn de mensen die in India tot geen enkele kaste behoren. Zij hebben geen rechten en zij zijn vogelvrij. Tenminste hier in Bihar, wij weten niet of dit in heel India zo is. Hier betekent het dat ze soms vermoord worden en dat de daders geen straf krijgen. Het Indiase echtpaar dat het kindertehuis leidt, is naar Bihar toegegaan om daar het evangelie te brengen. In het bijzonder aan deze Mal-Paharias. Zij werden uitgezonden door een kerk in Hyderaba, een stad die eveneens in India ligt, maar in een andere staat. Deze kerk kan echter geen hulp geven aan dit kinderwerk. Hoe is men er dan toch toegekomen om kinderen te gaan helpen?
Op een dag ging de man naar één van de dorpen in de bergen en onderweg hoorde hij kinderen huilen in het bos. Hij ging kijken en vond een jongen en een meisje. Hij kende de kinderen wel, want hij had hun moeder enkele keren bezocht. De vader was gestorven. Hij vroeg aan de kinderen waarom ze huilden. Ze zeiden dat ze zo'n honger hadden en dat hun moeder nu ook dood was en dat er niemand was die hen wilde helpen. Wat te doen? De man wist geen andere oplossing dan de kinderen mee te nemen naar zijn eigen huis. Zijn vrouwen hij besloten hen in hun eigen gezin op te nemen. Maar...de volgende dag stonden er 11 kinderen voor de poort, die vroegen om binnen gelaten te worden. Zij hadden gehoord dat deze mensen kinderen in huis hadden genomen.
Zij hadden ook honger en niemand waar ze bij hoorden. Zij kwamen ook om hulp vragen. Wat kan je als christen dan anders doen dan je huis en je hart openzetten voor deze kinderen?
Toch dringt zich de vergelijking met de barmhartige Samaritaan aan ons op. Hier kinderen langs de weg die hulp nodig hebben. In de gelijkenis een man die halfdood langs de weg lag. Vond u het ook altijd zo erg als u las dat de priester en de leviet aan de overzijde voorbij gingen? Om wat voor theologische redenen dan ook. De HERE vond het ook erg, want zij hadden hun naaste niet liefgehad als zichzelf. Gelukkig gebeurde dat hier niet en werden de kinderen meegenomen naar huis en verzorgd. Met deze 13 kinderen is het kindertehuis begonnen. Deze gebeurtenis vond plaats in begin 1977. Toen wij in 1979 van dit werk hoorden, waren er 60 kinderen en nu zijn er 225. Het zijn niet allemaal kinderen van deze Mal Pahaarias. Er is in die tijd ook een grote overstroming geweest van de rivier de Ganges, die daar vlakbij stroomt. Deze ramp heeft veel slachtoffers geëist en verschillende kinderen kwamen hierdoor in nood. Deze zijn nu ook in het tehuis. Maar kortgeleden zijn er nog eens 55 kinderen van deze “hill tribe" opgenomen. Het zijn kinderen zonder ouders of ze werden verstoten door de ouders. Deze waren te ziek om ze te verzorgen.
Wij kwamen erg onder de indruk van wat hier gebeurt. Het echtpaar dat deze kinderen helpt, heeft het niet gemakkelijk. Zij hebben in het begin grote financiële offers moeten brengen en vaak wisten ze niet waar de volgende maaltijd voor al die kinderen vandaan moest komen.
Dit is nu veranderd door onze hulp.
Gelukkig maar. Maar ook zij worden niet geaccepteerd door de mensen waartussen zij wonen. Zij helpen deze vogelvrij-verklaarde mensen en zij worden nu tot een van hen gerekend. De man heeft al drie keer een dreigbrief gehad dat hij vermoord zou worden als hij zich verder nog met deze kinderen zou bemoeien. Bihar is een erg antichristelijke staat en zij worden op vele manieren tegengewerkt. Zelfs toen de vrouw een baby kreeg, weigerde de dokter te helpen en dit had bijna het leven gekost aan moeder en kind. Er zijn in dit huis kortgeleden 55 nieuwe kinderen bij gekomen. Wij zoeken hulp voor hen. U vindt hier geen hongerige kinderen huilend in de bossen die niet weten waar ze heen moeten. Maar deze kinderen vragen van verre om hulp. Wat doet u, gaat u aan de overzijde voorbij?
Of wilt u helpen dat deze kinderen in India (of in een ander land) de verzorging en liefde krijgen waar een kind niet buiten kan? Een financiële adoptie of gift zorgt daar voor.
STICHTING "REDT EEN KIND"
Secretariaat: Dr. Guépinlaan 23, 4032 NH Ommeren (Gld.).
Tel. 03443 - 20 79 of bij geen gehoor: 03449 - 16 59.
Hier krijgt u inlichtingen over financiële adopties voor f 60,- of f 30,- per maand.
Postgiro: 1599333 t.n.v. Stichting "Redt Een Kind" te Zwolle.
Bankrekening: Raiffeisenbank Zwolle, rek.nr. 37.73.32.80
Kledingadres: Hortensiastraat 79, Zwolle