Op het schoolplein
2008-07-25
Nederland heeft en krijgt een groot tekort aan leraren. Veel pabostudenten hebben moeite met rekenen.- Jaargang 52
- nummer 15
Afstudeerscripties wemelen van de taalfouten. Leraren moeten beter beloond worden. Dreigend tekort, niveau en beloning van leraren. Berichten die de krant halen. Want ze moeten onze kindertjes wel goed rekenen en taal leren. En dan mogen ze er ook naar verdienen. Ze hebben per slot wat ons het dierbaarst is onder hun hoede.
Natuurlijk waardeer je de onderwijzer van je teerbemind kind. Je roept hem niet onmiddellijk verontwaardigd ter verantwoording als je schatje klaagt.
Als je vroeger zelf thuis kwam met een klacht over juf of meester, zei je moeder doodleuk dat je het er zelf wel naar gemaakt zou hebben. Er moest wel iets heel onrechtvaardigs of alarmerends gebeuren, wilde ze voor jou verhaal gaan halen bij de betreffende leerkracht. En dan bleek jij ook niet altijd gelijk te hebben. Nu je zelf kinderen op school hebt, denk je aan die gevleugelde woorden van je moeder. Want je wilt het gezag van de leerkracht tegenover je kind niet ondermijnen.
Je wilt het verhaal ook van zijn kant horen. Jouw kind is immers niet altijd een lieverdje. Maar hoe anders is vandaag de realiteit en dat staat niet in de krant.
Vorige week liep ik met mijn kleinkindje langs een van de basisscholen bij mij in de buurt. De kinderen waren al binnen. Er stonden nog twee moeders op het schoolplein. Ik kon ze woordelijk verstaan. Het ging over een onderwijzeres. De toon was negatief. Arme juf. Ik hoop dat de olifantshuid, die je in deze tijd helaas hard nodig hebt, goed ontwikkeld is. Want het gezag dat dit vak vroeger automatisch uitstraalde, bestaat niet meer. Nu kijken ouders door de ogen van hun kind naar de leerkracht en hebben hun oordeel klaar.
Een paar enthousiaste meiden uit mijn omgeving zijn hierdoor op het onderwijs afgeknapt. Rachel stond meer dan vijfentwintig jaar voor de klas. Van de éne op de andere dag werd ze naar huis gestuurd. Omdat een paar ouders klaagden dat hun kind met buikpijn naar school ging. Juf is zo streng. Wat wil je in een klas met 30 leerlingen waarvan enkele met een 'rugzakje'. Rachel werd gewoon de school uitgeroddeld.
En dan Melanie: zij stond twee jaar voor groep 3. Kreeg begeleiding van school, maar de ouders hadden geen vertrouwen in haar aanpak. Nu zit ze al een poos overspannen thuis. Melanie kreeg de kans en de tijd niet om te laten zien dat ze het echt wel kon.
Natuurlijk zijn deze voorbeelden gechargeerd en kunnen ook andere elementen meespelen.
Wel is waar dat op het schoolplein heel wat wordt afgepraat. En als de leerkracht zich dan heeft ziek gemeld, ontvangt ze kaarten van de ouders. Met teksten als: We hebben samen voor je gebeden. We vinden het zo jammer, maar we bidden voor je! Had dat maar eerder gedaan. Samen met die andere ouders. Op het schoolplein bijvoorbeeld.
Ytje Veefkind is lid van de NGK in Amersfoort-Noord.