Het Raam
1982-05-07
Het is alweer een hele tijd geleden, dat ik mijn laatste gesprek met het Raam aan u doorgaf.- Jaargang 26
- nummer 18
U zult zich nog wel herinneren dat het Raam mij in het eerste gesprek wees op een belangrijke eigenschap welke ramen eigen is, namelijk, dat het op hetzelfde moment naar twee kanten kan kijken, naar binnen en naar buiten. In andere woorden, de gemeente in en de wereld in.
Naar aanleiding van een aantal artikelen ging het om de wijze van saben ik weer eens naar het Raam gegaan om opheldering.
Artikelen over 'evangelisatie' en 'de leegloop der kerken'. In beide artikelen ging hte om de wijze van samenkomen van de gemeente en het functioneren van de gemeenteleden.
Het Raam, dat al zo lang zijn plaats heeft in de kapel, moet toch wel een goede vergelijking kunnen maken met de diensten toen en nu en met de gemeente toen en nu. Want daar gaat het immers om. De gemeente - toen geïnstitutioneerd en voorzien van een orde en van regelsis nog wel steeds gemeente, maar de tijden zijn veranderd. De gemeente leeft nu!
Ik tikte tegen het glas.
"Zo, dat is lang geleden", zei het Raam.
"Heb je doorgegeven waarover wij gesproken hebben?"
"Ja", zei ik. "Ik heb het gepubliceerd in Opbouw".
"Zo", antwoordde het Raam.
Verder zij het niets. Het Raam vroeg ook niet of dat een goed blad was. Het liet het Raam koud. Misschien ook wel goed in verband met het onderwerp waarover ik met het Raam wilde spreken. En ik had wat dat onderwerp betrof een zo objectief mogelijk oordeel nodig.
"Je hebt in de loop der tijden veel gezien en opgemerkt".
"Ja, dat zou ik denken. Vertel maar wat je op je hart hebt".
"Wat heb je gezien met betrekking tot de gemeente toen en nu?"
"Wel, ik heb gezien en opgemerkt dat de mensen nu veel sneller leven dan in de tijd dat ik voor het eerst mijn plaats kreeg in deze kapel. En je weet dat dat al heel lang geleden is gebeurd".
"J a, goed. Maar ik vroeg wat je gezien hebt met betrekking tot de gemeente, toen en nu. En nu heb jij het over de mensen die sneller leven dan toen".
"Maar denk jij dat de gemeente anders leeft dan de mensen waaronder zij verkeert?" De gemeente bestaat toch ook uit mensen van deze tijd?
Alleen heb ik het idee dat als de gemeente hier in de kapel samenkomt, zij in een andere versnelling overgaat. Er is wat betreft de vorm van samenkomen in de loop der tijden niet zo veel veranderd".
Ik keek door het Raam naar beneden en zag in de drukke straat een discobar die heel wat jongelui trok.
"Ik zie wat jij ziet", antwoordde ik het Raam.
"Hoor jij ook wat ik hoor, als hier 's zondags gezongen wordt? Dat zingen en de begeleiding is al heel wat eeuwen hetzelfde".
"Maar je kunt van de kerk toch geen disco maken?"
"Nee, dat niet. Maar je kunt het wel eens anders doen, nietwaar?
Denk er eens over na".
Ik heb er over nagedacht en ben tot de volgende conclusie gekomen: De gemeente staat niet op zichzelf, maar heeft een Hoofd die in alle tijden met haar meegaat. Ook in 1982.
En een andere belangrijke conclusie is: De gemeente heeft als opdracht getuige te zijn van een levende Heer.
Ook in 1982.
Zo sprak ik eens op een koffiebar over de geschiedenis van Jezus gaande over het meer. De discipelen waren op ruim vijf kilometer van de kust en ploeterden in het donker tegen de wind in. Jezus ziet hen en gaat over het meer naar hen toe; en Hij wilde hen voorbijgaan.
U kent die geschiedenis wel.
Toen vroeg ik aan de jongelui op die koffiebar: zou Jezus weten wat radar is?
Het antwoord was verrassend. "Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid".
Hij gaat ons vooruit. Hij weet alles van onze tijd. Hij wil ook dat we zijn volgelingen zijn in deze tijd.
Hij heeft gebeden voor ons: "Ik bid niet, dat U hen uit de wereld wegneemt, maar dat U hen bewaart voor de boze. Zoals U Mij gezonden hebt in de wereld, heb Ik ook hen gezonden in de wereld".
Als gemeente in deze tijd moeten we, of we het gewend zijn of niet, of we het leuk vinden of niet, een orde van dienst hebben die in deze tijd past.
Het probleem waarmee we zitten is het probleem van de wijnzakken.
En het antwoord is heel simpel.
Nieuwe wijn hoort in nieuwe zakken.