Consequentie van Pasen
1982-05-14
"Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, gezeten aan de rechterhand Gods. Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn. Want gij zijt gestorven, en uw leven is verborgen met Christus in God. Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid" (Col. 3 : 1-4) - Jaargang 26
- nummer 19
Paulus verspilt niet veel woorden aan het feit van Christus' opstanding zelf. Hij gaat er gewoon van uit en trekt de consequenties voor het leven van de gelovigen. Hij gaat met vaart en visie meteen door naar de toepassing. En dat willen we toch graag horen en weten: wat doe je ermee, hoe functioneert Pasen in je leven van alle dag? We moeten dat woordje "indien", waar Paulus mee begint niet misverstaan. Het is een vaak voorkomend woordje in Paulus' pastoraal vademecum. Hij gebruikt het graag. Niet om de gemeenteleden aan het twijfelen te brengen, maar juist om hen onwrikbaar vast te zetten op de vaste grond van hun geloof en hun behoud. De apostel wil ermee zeggen: jullie bent toch met Christus opgewekt ... welnu ... zoekt dan ook de dingen, die boven zijn, waar Christus nu immers is! Ons heerlijk Hoofd is opgewekt, die al zijn leden tot zich trekt! Christus trekt ons met zich mee, in zijn opgang uit de dood en het doodsbestaan, tot zijn heerlijkheid! En daarom: weg uit alles wat met de dood te maken heeft, de dood veroorzaakt, doodsgeur spreidt, met de dood samenhangt, ..
want je bent met Christus opgewekt, die ons wegtrekt uit de zuiging van de dood!
Dat is al heel wat om over na te denken en dat niet alleen, maar vooral om de levende Heer na te vólgen ... weg van het doodsdenken en het doemdenken van onze tijd. Zien we niet veel om ons heen ... en misschien ook wel bij onszelf en in onze gemeente... wegkwijnen en verwelken?
Zien we niet veel in onze tijd verdorren en doodgaan? Liefde, toewijding, trouw, zelfverloochening, werklust, geloof, hoop, verwachting, vreugde ... om zo maar wat op te noemen. Wanhoop en uitzichtloosheid zuigt zovelen langzaam maar zeker hoe langer hoe dieper naar beneden. Een giftige doodsgeur slaat ons bij tijd en wijle tegen.
Indien ge nu met Christus opgewekt zijt, wég dan van alles wat met de dood te maken heeft. Een oudtestamentisch boek als "Leviticus" getuigt er al van. Als je die oude bepalingen in dit licht leest is het eigenlijk een Paasboek. Wèg van de dood. Niet spelen met doodsgedachten. Wèg van abortus en euthanasie, wèg van verslaving aan drank en drug, wèg van zelfdoding en atoomoorlog, wèg van racisme en wèg van bodemverontreiniging en milieubederf. Van dat hele pakket van de dood zegt Paulus: blijf er ver vandaan, want ge zijt immers met Christus opgewekt. Zoekt liever de dingen, die bóven zijn!
Niet omdat op zich de dingen die "boven" zijn beter zijn dan de dingen die "beneden" zijn. En de hemel verkieselijker is dan de aarde. Asaf zegt ervan: zonder U 0 God zegt de hemel mij niets en zonder U heb ik ook niets op aarde, (Ps. 73 : 25). Maar het is omdat onze Heer daar boven nu leeft en regeert en onze Voorspraak is, dat we zullen zoeken wat boven is. Hij is daar tijdelijk, want Hij komt terug. Maar Hij is daar nu toch, ons Hoofd, aan wien we verbonden zijn, van wie wij zijn. Niet meer los van Hem te denken. En ons leven van hier en nu is opgenomen in zijn grote Planning van Verlossing! Christus is er mee aan de gang en Hij gaat daarbij zijn wondere weg hoger dan onze wegen en plannen, hoger dan onze vrezen en zorgen Hij bereidt ons het Feest van zijn verschijning en verlossing. Zullen we dan onze harten niet opwaarts verheffen... "sursum corda"? Dat stond vroeger wel op een mooie villa en dan dacht je: ze hebben makkelijk praten, ze zitten er warmpjes bij. Maar als het op een krot stond was 't natuurlijk ook niet goed: die arme tobbers worden zoet gehouden met een mooi plaatsje in de hemel! En zo was 't ook nooit goed! En 't is toch zo goed om op je levenshuis te schrijven "sursum corda", de harten omhoog. Mits goed verstaan!
Want Christus blijft niet boven. En dán zoeken we niet langer de dingen die boven zijn, maar de dingen die beneden zijn, omdat Christus dan hier beneden zijn heil brengt en zijn heerlijkheid ten toon spreidt! Toen Hij 33 jaren hier beneden was, leerde Hij Nicodemus niet over "hemelse dingen" te theologiseren, maar te geloven wat Jezus over het aardse zegt (Joh. 3 : 12). Maar nu Hij niet meer beneden is maar boven zullen we zoeken waar Hij nu mee bezig is. Hij is de dood te boven gekomen.
En als we met Hem opgewekt zijn, zal ons leven daar wat van laten zien: dood voor de zonde, dood voor de duivel, door voor de verschrikking of de verlokking van een antigoddelijke wereld, dood voor het doemdenken...want: levend voor God! En levend voor de toekomst van onze Heer en Heiland.
Jawel, maar klinkt dat alles nu niet wat te verheven? Komt daar nu in de praktijk wat van terecht? Waar is nu eigenlijk de werkelijkheid van dat leven met Christus, die boven is? Wordt het niet vaak aangevochten, ontluisterd, ondermijnd, bedreigd?
Paulus weet daar ook van mee te praten! Maar daarom is zo troostvol wat hij daarvan zegt: uw leven is met Christus verborgen in God. Daarom gaat het tóch door en knapt het nooit af. De realiteit ervan is in Christus. Hij is ons leven, zegt Paulus. En daarom geborgen en verborgen in God. Er is even weinig vlagvertoon bij als bij de levende Heer zelf daarboven.
Totdat ... Hij, en wij met Hem, verschijnt in de wereldpubliciteit. En dan pas komt dat leven van Pasen, nu nog verborgen, maar daarom niet minder reëel, in Christus, - heerlijk aan het licht, met Christus!
Dan worden de vlaggen uitgestoken en zullen de bazuinen schallen. En mogen we met allebei onze benen op de begane grond hier beneden huppelen van zielenvreugd! Als we dát heil verkrijgen.