DE WET VAN MOZES
1981-01-16
Bij het maken van de preken voor de zondagen na het kerstfeest stuit je op de wetten van het oude verbond. Immers, Jozef en Maria volbrachten alles wat volgens de wet des Heren te doen was (Lucas 2 : 39) en dat was dan: besnijdenis, reiniging en lossing. Vele boeken houden zich bezig met de zin van de ceremonies, die daaraan te pas kwamen. De interpretaties lopen nogal uiteen. Misschien mag ik wijzen op een mogelijke tegenstelling tot het heidendom. Zoals je die bijvoorbeeld ook in de “koningspsalmen” hebt: Niet de bergen en de zeeën zijn goden, nee, de HERE is Koning, in Wiens hand de toppen der bergen zijn en de diepte van de zee.- Jaargang 25
- nummer 2
Welnu, als je de boeken doorkruipt die over de oude, animistische godsdiensten handelen, dan valt je op, welk een rol het staal of het ijzer bij de heidenen speelt. Indonesische volken bezweren het stalen mes en dan wordt er geroepen: Zwak het mes, sterk de ziel! D.w.z. laat de kracht van het staal nu op mijn ziel overgaan. Dit werpt wat licht op de bepaling in de wet van Mozes, dat de besnijdenis niet met een ijzeren mes verricht mag worden. ook mogen altaren niet met ijzer bewerkt worden. en heidenen benutten het bloed van de vrouw en het zaad des mans. Daar zit kracht in! Ze laten het uitvloeien over de akker of op het huis: dat levert vruchtbaarheid op. Een mens kán wat, met staal, met bloed, met sperma. Dat zijn oerkrachten, waarover hij beschikt. Daar zit het léven in; in die drie. Maar de Israëliet, met de wet van Mozes, treedt niet triomfantelijk naar voren met z’n zoon, als bewijs van zijn oerdrift en oerkracht. Hij nadert als een smekeling. Z’n vrouw moet gereinigd worden. zijn zoon besneden en gelost. De man en vader komt als een sterveling, niet als een levensvorst. Hij is een bidder en hij prijst de kracht van de HERE. Hij bouwt op het bloed van het verbond. Het bloed van een duifje of een lam. Hij leeft bij verzoening, niet bij geweld.