DE BERMUDA-DRIEHOEK (slot)
1981-01-16
De voorafgaande waarnemingen behoeven niet allemaal voor waar en onomstotelijk te worden aanvaard. In de spanning van het ongewone, zelfs vreesaanjagende, faalt ons waarnemingsvermogen dikwijls. Maar toch zijn de getuigen niet van gisteren. Reeds Columbus rapporteerde dat hij in de Sargasso-zee - om het precies te zeggen op 15-9-1492 - een enorme vuurpijl door de lucht zag schieten en in de oceaan verdwijnen.- Jaargang 25
- nummer 2
Het heeft hem en zijn mannen met schrik vervuld. - Ook rapporteerde Columbus dat enkele dagen na het vuurverschijnsel het kompas op onverklaarbare wijze gestoord werd, wat zijn mannen als een slecht voorteken zagen. Precies zoals in vliegtuigen en schepen de kompassen boven zekere afgronden dol worden. - Nog even Columbus. Hij zag op 11-10-1492 voor de eerste keer wit lichtgevend water bij de Bahama's, twee uur na zonsondergang.
De 6 vliegtuigen die December 1945 verdwenen hebben in hun laatste radio boodschappen gesproken over het "witte water". En de astronauten, die hun reis naar de maan begonnen, zagen als laatste teken van de donkere aarde ... de lichtgevende waterstrepen van de Bahama's, welke ze in opdracht van Cape Kennedy speciaal moesten waarnemen.
En om nog iets heel anders te noemen: Aristoteles vroeg zich 350 jaar v. C. af, waar ter wereld de palingen wel kuit zouden schieten - dat was toen nog een wetenschappelijk mysterie. Sedert kort weten we het antwoord: alle palingen ter wereld die de reis overleven komen naar de Sargasso-zee (die deels in de Bermuda-driehoek ligt), om kuit te schieten en te sterven.
Daarvandaan trekken de jonge palingen de wijde wereld in, daarheen trekken ze later terug om kuit te schieten en te sterven. Het is merkwaardig dat deze bekende maar myserieuze vis verbonden is aan deze bekende maar mysterieuze zee.
Inderdaad moet het aardmagnetisme in de Driehoek ongewoon zijn. Alleen daar (en in de Japanse zee) ligt het magnetische Noorden gelijk aan het absolute Noorden. Daar wordt aan gedacht, wanneer van magnetische stormen gesproken wordt, die kompassen dol maken. Maar al zouden de raadsels van de rondtollende kompassen "verklaard" zijn, dan is er nog geen reden genoemd, waardoor schepen en vliegtuigen worden weggezogen, Hier komt iets bij. Een opmerkelijke theorie is, dat de mens een kunstmatig magnetisch veld zou kunnen scheppen, waarin mensen en dingen zouden moeten verdwijnen. Inderdaad zijn door de Amerikaanse marine experimenten gedaan, waardoor mensen en tenslotte een heel schip verdwenen en teruggebracht zijn; bedoeld is het zogenaamde Philadelphiaeffect van 1943. Bij een van die experimenten is het verdwenen schip elders gezien. Men is geheimzinnig met het rapport en voor diverse mensen heeft het experiment een slechte afloop gehad. Maar de vragen rijzen: is verdwijnen uit het oog ook verdwijnen uit deze wereld? Is verdwijnen uit de ruimte ook verdwijnen uit de tijd? Is er dus een overgang mogelijk naar een vierde dimensie, die naast onze drie dimensies van breedte, lengte en hoogte moet bestaan? Is er een overgang terug mogelijk? Hangt deze verdwijning, indien veroorzaakt door magnetische stormen, ook samen met geconstateerde veranderingen in tijd en ruimte? Sommige vliegtuigen kwamen onwaarschijnlijk veel te vroeg aan; een ander vliegtuig verdween tien minuten van de radar, kwam tien minuten te laat aan terwijl alle uurwerken aan boord tien minuten bleken achter te lopen.
Er is ook een groep mensen, die de verschijnselen aan Ufo's toeschrijft: aan unidentified flying objects, vliegende schotels zoals wij zeggen. Deze zijn met name in de laatste jaren zoveel en door miljoenen mensen waargenomen, dat wij "ermee moeten leven". En inderdaad komen ze in de Bermuda-Driehoek buitengewoon veel voor, zowel in de lucht als onder water. Wij noemen de raketbases op Cape Kennedy of Cape Canaveral, op de Oostkust van Florida, alzo vlak bij de Driehoek. Bij de afvuring van ruimteraketten, bizonder van de Gemini 4 en 7, zijn ze als lastige pottenkijkers ervaren. Op 10-1-64 kwam een Ufo in de baan van een Polarisraket; de radar volgde hem 40 minuten lang. De Apollo-12 werd op zijn maanvlucht gedurende 132.000 mijlen geëscorteerd door twee Ufo's, een voorop en een achteraan. Later zagen de astronauten opnieuw een helder licht, sterk als de ster Venus, dat tien minuten tussen hen en de aarde bleef.
Niemand kan met zekerheid zeggen wat Ufo's zijn, waar ze vandaan komen en wat ze van ons willen. Maar langzamerhand dringt de gedachte naar voren, dat ze geen aardse bewoners bevatten en technisch onvergelijkelijk hoger staan dan mensen tot nu toe bereikten. Zij kunnen bijvoorbeeld op grote afstand sterke energie afgeven, waardoor een achtervolgend vliegtuig verpulverde. Zij kunnen zowel stilstaan als hoge snelheden bereiken.
Niet zelden zijn ze als zwevende lichten gesignaleerd.
Zou Columbus er een hebben gezien? Lach niet om die vraag, want in de Egyptische annalen staat een waarneming vermeld van Toetmosis 111,een Farao uit de 18de dynastie, die alleen aan een Ufo doet denken. Soortgelijke waarnemingen zijn beschreven bij Alexander de Grote, Aristoteles, Plinius, op de Hawaï-eilanden, in India en Peru, om maar wat te noemen.
Inderdaad hebben diverse mensen in nood in de Driehoek boodsohappen uitgezonden, die aan een bewuste aanval doen denken. Een Japanse vrachtboot Rafaka Maru, die in 1924 tussen de Bahama's en Cuba verdween, seinde in bloemrijk Japans: "het gevaar is nu als een dolk - kom snel - we kunnen niet ontsnappen". - Bij de bekende vliegramp van December 1945 klonk het laatste radiosein: "het lijkt wel of we" - "we gaan wit water binnen" - en de commandant, die plotseling het commando overdroeg, seinde aan zijn mannen: "kom me niet achterna" - "ze zien eruit alsof ze uit de ruimte komen".
We spraken al over bewust achterhouden van gegevens door regeringen, die publicatie ongewenst achtten. De laatstvermelde zin uit 1945 kwam pas in 1974 in de publiciteit. Reeds tijdens de ramp in 1945 hadden diverse amateurs brokstukken opgevangen en doorgegeven. Daardoor ontstond behoefte aan betere rapportage. Door ouders van verdwenen militairen is pas in 1974 bereikt, dat het geheime rapport over de ramp openbaar werd.
Daarin kwam de zinsnede voor: "kom me niet achterna".
Sommige mensen denken aan restant-invloeden van vroegere culturen, die onder water verdwenen zijn. Men denkt uiteraard aan het verloren gegane Atlantis, een gebied dat tussen Spanje en de Azoren moet hebben gelegen en waaraan de Atlantische Oceaan zijn naam dankt. Daarvan zouden enorme krachtbronnen zijn blijven bestaan, die van tijd tot tijd slachtoffers maken. Bij die krachtbronnen denkt men aan de onbekende energiebronnen, die de zware steenblokken van de Egyptische pyramides en van Indiase en Peruaanse gebouwen gestapeld hebben, bouwwerken, die vandaag nog niet met mensenhanden kunnen worden gemaakt.
Anderen houden zich bezig met de hogere fysica en spreken van gebieden met "anti-materie". Deze gebieden, wier bestaan nog theoretisch is, zouden bij contact met materie bizonder hoge magnetische stralingsenergie vrijgeven. Reeds een halve eeuw is men hiermee bezig en Einstein moet er een behoorlijk aandeel in hebben gehad. Het is een wetenschap, waarover alleen ingewijden ons verder zouden kunnen inlichten - hetgeen zeker op prijs zou worden gesteld. Zulke gebieden worden op een aantal sterren verondersteld aanwezig te zijn. Maar kunnen ze ook onder de zeebodem liggen?
Eindelijk nog een mededeling over de andere zeer diepe zee op deze aarde, waar soortgelijke verschijnselen bekend zijn geworden. Het is de Japanse Zee, ten Oosten van de Japanse eilanden. Ook daar moet een magnetisch nulpunt bestaan. Ook daar trekken verdwijningen sterk de aandacht. Dat bracht de Japanse regering er in 1955 toe, een schip met experts naar de "duivels zee" te zenden voor plaatselijk onderzoek. Het schip heette Kaiyo Mau nr 5 en uit de verleden tijd begrijpt u dat het schip niet meer bestaat. Het gezelschap heeft namelijk de "duivelszee" doorkruist en de verschijnselen onderzocht... totdat het met schip, instrumenten en al, spoorloos verdween!
De opsomming van het voorgaande, verre van volledig, geeft enige indruk van de geheimzinnige en gevaarlijke krachten, die in de Bermuda-Driehoek werkzaam zijn. Wij zien geen kans u een aannemelijke verklaring voor te leggen, of maar een poging daartoe. We moeten opnieuw vaststellen dat de mens, die, naar Goethe zei, het "so herrlich weit gebracht" heeft, nog maar heel weinig weet en de krachten van de "natuur" niet baas kan. Dat moge die mens nederig maken en ontzag bijbrengen voor de Schepper van hemel en aarde.
Want het enige dat we absoluut zeker weten is, dat wij in Gods hand leven en dat niemand ons daaruit kan rukken.