VOLWASSEN
1981-02-27
Om nog even terug te komen op de geschiedenis van onze Here Jezus als jongen van twaalf jaar in de tempel. Velen denken daarbij aan het Joodse gebruik met betrekking tot de “bar mitswah”, de “zoon van het gebod”. Een jongen van twaalf telde mee in het midden des volks, maar dat legde hem ook verplichtingen op, zowel in de synagoge als in het heiligdom. Het is bekend hoe de twaalfjarige leeftijd ook een rol speelde in het Genève van Calvijn en onlangs las ik van de bekende ds Jan van Andel, dat hij als jongen van twaalf z’n geloofsbelijdenis deed in het midden van de Chr. Afgescheidene gemeente van Tiel. Uit eigen familie weet ik, hoe men vroeger over die leeftijd dacht. Wanneer een kind jong stierf, dan zetten de ouders op de rouwcirculaire, dat de Verbondsbelofte hun tot rijke troost was, doch als het kind twaalf jaar of ouder was, dan kon dit niet meer gezegd worden. want de zoon of de dochter had dan al bekering moeten tonen en uiting geven aan zijn of haar geloof: het kind stond immers van z’n twaalfde af, “voor eigen rekening”.- Jaargang 25
- nummer 8
Was dat niet erg vroeg, twaalf jaar, om dán al volwassenheid te vergen in zaken van geloof en kerk? Men moet uiteraard bedenken, dat een Urker jongen van die leeftijd de gehele week al met de botter mee was de zee op, en dat een meisje van twaalf uitbesteed werd in een “dienstje” bij een mevrouw, voor dag en nacht. Is in onze dagen de jeugd ook niet vroeg rijp en volwassen, althans in eigen ogen? Maar als je ziet wat er op onze jongens en meisjes afkomt aan problemen, konflikten, dwalingen en verleidingen, en hoe onvolwassen ze daarop soms reageren, dan ben ik blij als de Here hen niet verantwoordelijk houdt en hun alles maar vergeeft, omdat ze niet weten wat ze doen.