Golgotha

1981-05-15
  • Jaargang 25
  • nummer 19
Naakt en beschaamd
van eer beroofd
heft Hij zijn moede handen
naar het kruis

Pijn krimpend
ondergaat Hij
het slaan der nagels
rood langs wit

Bloeddroppels leken
als loon der schande
langs paal en leden
Drenken de aarde

De walm van een
verschroeide ziel
stijgt naar omhoog
Gods gramschap
is een fel
verterend vuur.

Wij kijken toe
Verdwaasd
Vertwijfeld
Besmeurd
Bevlekt
en machteloos
om iets te doen tot ons behoud ...

Het is volbracht
De eeuwigheid
ligt voor ons open.


Dit gedicht werd door een lezeres opgezonden om vóór Pasen te worden geplaatst. Helaas was "Opbouw" toen al te vol. Toch plaatsen we het graag.
Dus nu dan maar. H. L.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief