GAMEREN
1981-06-19
In “De Wachter” stonden vroeger van ds Datema de “Brieven aan mijn vriend Tychicus”. Eén van die brieven ging over Gameren, de kleine gemeente waarvan drie burgemeesters tegelijk lid waren of in de kerkeraad zaten. Af en toe kom ik er preken. Dat heeft z’n eigenaardige bekoring. In de consistorie is de eerbiedwaardige portrettengalerij van de vroegere predikanten. Ook de vader van ds C. Vonk is daarbij. Het kerkje zelf doet je terugdromen naar de jaren kort na de afscheiding van 1834. Het lijkt erop, alsof de tijd stilgestaan heeft. Hoewel, het gebouwtje wordt zeer goed onderhouden. Er is nu ook c.v. en het orgel kreeg een electrische windmachine kortgeleden. Dit had ds K. Schilder nog moeten meemaken! Want het kostbare instrument stond in Gorkum, toen Schilder daar dominee was. Hij vond het te klein voor de kerk en voor zichzelf, maar vooral bezwaarlijk vond hij het, dat hij altijd een orgeltrapper moest vragen, wanneer hij overdag of ’s nachts op ’t orgel wilde spelen. Goed dan, het orgel werd overgedaan aan Gameren en ze kregen de preekstoel en wat banken op de koop toe. Deze transactie was voor Gameren voordelig, want die gemeente heeft nu een orgel dat op de monumentenlijst staat. Het is van 1753 en de befaamde naam van Morau is eraan verbonden. Terwijl Gorkum toen een pneumatisch toestel heeft laten bouwen, waaraan thans niemand veel waarde toekent. - Jaargang 25
- nummer 24
Ja, de tijd stond wel wat stil in Gameren. Ze zingen op noten die allemaal even lang zijn. Uit de oude psalmberijming en beslist geen gezangen. Toch moet ik vooral dáár altijd denken aan dat “volharden bij de leer der apostelen” waar ik het vorige week over had. Ze weten er van volhouden. Het zou een verarming zijn als die gemeente wegviel uit de rij der zusterkerken. Ze is wellicht de oudste van de zusters en dan mag ze zich wel een beetje ouderwets kleden. Ze is van ’t zelfde bloed als haar zussen, die er wat progressiever uitzien.
P.S. In de vorige “Pastorale notitie” is ter zetterij een regel uitgevallen, waardoor de zin van het stukje onduidelijk werd. Ik kom erop terug. A.