Goeiemorgen
2008-08-29
'Zal ik morgen meegaan?', vroeg Judith me op die laatste vrijdagavond van augustus. 'Het is wel vroeg hoor', zei ik nog, 'maar gezellig ook, natuurlijk'. Zo zaten we kwart voor vier aan het ontbijt en een half uurtje later trokken we de achterdeur zo zacht mogelijk achter ons dicht. Vreemd om een huis met vier slapende tieners gewoon maar te laten voor wat het is...- Jaargang 52
- nummer 17
Even later fietsten we fietsen door de stille straten van Amersfoort-Noord. Bij de rand van het Schothorsterbos verrasten we met een 'goeiemorgen' een paar jonge laatbloeiers, die nog wat stonden te praten na een langgerekte vrijdag. Daarna 'into the great silence'. We kozen voor het bospaadje langs de spoorlijn Amersfoort-Utrecht, zo aardedonker dat je meer voelde dan zag als het omhoog of omlaag ging. Met af en toe een konijn, dat wegschoot van het fietspad en meer niet. Maar dan de eerste vogels en de morgen, die ons zou gaan inhalen. Via Den Dolder en De Bilt reden we de Utrechtse binnenstad in. Plotseling het rumoer van een bijna-vechtpartij, tegenover het Postkantoor. Zo te zien waren het de meiden, die er alles aan deden om hun heethoofdige vriendjes uit elkaar te halen.
Abrupter kon de overgang niet zijn, toen we een paar minuten later de door en door katholieke Willibrorduskerk binnenstapten. Op die bewuste zaterdag zouden de getijden worden gezongen, zoals men dat in de kloosters gewoon was en isgeïnspireerd door het 164e vers van Psalm 119. De priem is de eerste van die zeven vieringen en die wilde ik in ieder geval niet missen. We keken rond: toch nog zo'n 70 à 80 mensen! Klokslag zes uur klonk het sonore 'Deus in adiutorium meum intende' ('onze hulp'), gevolgd door de psalmen in het gregoriaans, terwijl de gebrandschilderde ramen steeds meer kleur kregen. Het was Festvial Oude Muziek met het Vlaamse ensemble Psallentes. Ze waren er tot 's avonds heel laat, elk drie uur, met terts, sext, none, vesper, lauden en metten. En ze zongen mooier dan het in de kloosters ooit geklonken zal hebben. Een andere wereld! 'Zijn jullie niet weggeweest?', vroeg onze jongste verbaasd toen ze even na negen uur haar bed uitkwam. 'We zijn al weer terug', zeiden we.
Etienne de Liège (ca. 850-920), In festo sanctissimae Trinitatis, uitgevoerd door Psallentes (www.ricercar.be).
Freddy Gerkema is predikant van de Nederlands Gereformeerde Kerk van Amersfoort-noord en lid van de redactie van Opbouw.