AMBT ALLER GELOVIGEN
1980-06-27
Artikel 28 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis noemt het “ambt aller gelovigen”. In ons kerkboek vind je het verder niet, zodat men zich alleen dat ambt herinnert, wanneer er een kerkelijk conflict dreigt en iemand op pad gaat om handtekeningen te verzamelen voor een actie van kerkscheuring. In art. 28 is “ambt” niet een bepaalde positie, doch een taak. Dit ambt moet altijd functioneren en het zou goed zichtbaar gemaakt kunnen worden bij de viering van het Avondmaal. Vanouds hebben bij die maaltijd de diakens een taak. Ze bedienen de tafels, al is dat dan niet precies hetzelfde als wat bedoeld wordt in Hand. 6:2. De ouderlingen houden “tafelwacht”. Al eeuwen lang. Ik weet niet, of het zin heeft om dat gebruik nog langer aan te houden. Voor de gasten is het niet nodig, dat er wachters bij de tafel staan. Ze hebben voor de dienst gevraagd of ze mee mogen aanzitten en dan is het toch goed? Ik kan me niet voorstellen dat in onze tijd iemand een incident zou willen uitlokken aan de tafel des Heren: wanneer hij zich daarheen een weg baant terwijl hij van de tafel afgehouden is, als tuchtoefening. In zo’n geval van een incident zou de man in kwestie eerder in aanmerking komen voor behandeling door een zenuwarts dan door z’n kerkeraad. We moesten hem dan zien als een tragische figuur met een moeilijke achtergrond; niet als iemand, die zich aan de heiligheid vergrijpt, zodat Gods toorn over de gemeente zou kunnen komen. Nee, ik geloof dat de traditionele wachtposten wel vervallen kunnen.- Jaargang 24
- nummer 26
We zouden bij de viering van het avondmaal wat minder de nadruk kunnen leggen op de leiding van de kerkeraad en wat meer op het ambt aller gelovigen. Vrijwilligers konden de tafels verzorgen en er zijn wel enkele zusters, die graag de bloemen schikken op het witte kleed. Men kan de jongeren aanspreken. ze hebben niet langer de indruk, dat de ouderlingen enkele gasten uitnodigen voor een maaltijd en dat zij een min of meer strenge selectie toepassen, maar dat de geméénte deze feestelijke viering gezamenlijk maakt, tot wat ze is: de maaltijd van onze Here.