Christenen en Israël
1980-06-27
Voor de Joden is het weer januari 1933 geworden. En de christenen haasten zich om te zeggen dat het wel meevalt. In januari 1933 kwam Adolf Hitler aan de macht.- Jaargang 24
- nummer 26
In feite betekende dat het begin van een massa-moord op de Joden die zijn weerga in de geschiedenis niet heeft. Een geschiedenis die toch al zeer van jodenbloed doortrokken is. Maar hoewel Hit1er geen geheim gemaakt had van zijn plannen met de Joden, het zou wel meevallen, zo dachten de christenen, afgedacht van enkele uitzonderingen.
Nu zijn de Joden in een gelijksoortige situatie als in 1933 gekomen.
Alleen nu vooraf de Joden in Israël, hoewel bet voor de Joden in Rusland ook niet zo gunstig uitziet.
De PLO-plannen zijn duidelijk.
Men wil de staat Israël vernietigen.
Want hoewel de PLO, als dat zo uitkomt, een vriendelijk gezicht weet te trekken, als dat past in een politiek offensief, de PLO denkt er niet aan om het doel, de vernietiging van Israël, op te geven. Overeenkomstig de antisemitische traditie van Europa krijgt de PLO meer en meer gehoor in het Westen. Men maakt zichzelf wijs dat het wei wat mee zal vallen met de doelstellingen van de PLO. Op grond waarvan mag joost weten. Of liever de duivel. Want er is geen enkele grond waarop een mening dat de vernietiging van Israël niet langer doel van de PLO is, gebaseerd zou moeten worden.
Het is geen wonder dat met 2000 per maand Israëli's het oude land verlaten om ergens anders in de wereld een bestaan op te bouwen.
Economisch ziet het er niet rooskleurig uit en de permanente dreiging van Arabieren, nu gesteund door West-Europa is er zo duidelijk dat het geen wonder is dat velen de schrik om het hart slaat. In het verleden heeft, meen ik, dr J. J. Buskes eens gezegd dat hij vreesde dat de staat Israël een groot ghetto zou worden. Ik dacht dat hij een pessimist was. Nu vrees ik zijn gelijk.
Het is ook geen wonder dat nu de EEG op het punt staat zich met het Midden-Oosten te bemoeien premier Begin van Israël zich gehaast heeft om te zeggen dat hij van mening was dat Europa geen recht had zich ermee te bemoeien. Hij heeft gelijk. Europa heeft dat recht niet. Israël heeft Europa alleen maar te vrezen. Het grootste handelsblok van de wereld, dat de EEG vormt, weet waar het voordeel te halen is. Je kunt van Israël niet verwachten het heil van Duitsland te zien komen. Evenmin van Frankrijk. En wat zal het Verenigd Koninkrijk? Dat heeft in het verleden ook alleen maar moeite gedaan Israël tegen te werken.
Nu zou men redelijkerwijs kunnen verwachten van de christenen zich op zouden maken om voor Israël het op te nemen. Maar dat nu ook is niet het geval. De PLO. met een wapen-smokkelende bisschop Capucci, vriendelijk ontvangen door de poolse paus, heeft nu gehoor gevonden bij het CDA en bij de synode van de Gereformeerde Kerken.
Mr Jan Nico Scholten, buitenlandspecialist van de fractie van het CDA in de Tweede Kamer van de Staten Generaal werkte ijverig mee om een officiële vertegenwoordiger van de PLO te doen ontvangen in de Haagse kringen. Dat minister Van der Klauw de zogenaamde evenwichtige politiek van zijn voorganger Van der Stoel poogt voort te zetten is vreemd genoeg, maar hij is geen 'lid van een christelijke politieke partij. Maar dat een christelijke politieke partij zich zo opwerpt tegen Israël is een God geklaagd schandaal. Mr Scholten die een diepe val maakte op de candidatenlijst van de AR-partij bij de komende verkiezingen dacht dat zijn val te verklaren was uit zijn buitenlandse politiek. Dat nu mogen we hopen en bidden. Dan is er misschien nog enig licht voor Israël in het CDA. Want hoe weinig Nederland ook te betekenen 'heeft, internationaal 'gezien, elke vriend is er één voor Israël. Zo benard is de situatie wel. Er was wel een stem tegen mr Scholten. Van Prof. Van Hulst uit de Eerste Kamer. Maar alleen het feit al dat het mogelijk is dat een terreurorganisatie van jodenhaters tóch gehoor weet te vinden bij christenen is afschuwelijk.
Wie één keer gezien heeft waar het kan eindigen, als men begint met pacteren met antisemitisme, moet daarom wel met alle felheid die mogelijk is, zich verzetten tegen dit vuige gedoe. Elke stem op het CDA zo lang die partij noh niet duidelijk distantieert van deze pro-PLO-politiek is een stem tégen Israël.
De synode te Lunteren van de Gereformeerde Kerken (synodaal) heeft het ook zwaar laten zitten.
Ds D. van der Melden uit Wassenaar heeft gehoor gevonden voor zijn mening dat de Gereformeerden, die nu al 35 jaar een deputaatschap "Kerk en Israël" hadden, nu ook wel eens wat aandacht mochten besteden aan christen-Palestijnen. Zo op het eerste gezicht lijkt dit nogal onschuldig. Contact met christenen!
Wie kan er bezwaar hebben? Maar het is duidelijk dat dat contact nu aangaan een duidelijke keuze is. De verhouding tussen Israël en de gemeente van onze Here Jezus Christus is een duidelijk in de Schrift gegeven verhouding. Alle ware christgelovigen zijn bij Israël ingelijfd. Romeinen 9-11. Te doen alsof contact met Palestijnse christenen net zo iets is als contact met Israël, is vreemd aan het Evangelie. Ds Van der Meulen is wel boos ais hij voor een PLO-aanhanger wordt versleten. Maar hij heeft het Joodse nationale verlangen toch maar onder gebracht bij alle nationalisme.
Het is geen wonder dat het Nieuw Israëlitisch Weekblad durfde te schrijven dat ds Van der Meulen stamde uit heel gerenommeerd antisemitisch huis. Maar erger is dat het mogelijk was zonder de algemene verontwaardiging te wekken zo te spreken op een synode van gereformeerde kerken.
Is de positie van de Palestijnen dan zo goed? Moeten we een medelijden hebben met hun toestand?
Het is goed om toch maar weer eens te zeggen dat we in deze geen keus hebben. Op zuiver politieke gronden is er al geen keus. Als de strijd om het beloofde land - op welke manier ook - beslecht wordt ten gunste van de PLO verlangens dan is het met de staat Israël gedaan en wat veel erger is dan lopen de levens van alle Joden in Israël gevaar. Prof. Pen heeft in het Parool enige tijd geleden eens uitgehaald tegen alle progressievelingen die zo nodig moeten opkomen voor de Palestijnen. Hij zegt "als straks de laatste Israëli's op het strand van Tel Aviv worden doodgeslagen dan zal drs J. Pronk laten weten dat dat nooit zijn bedoeling is geweest. Ook Kreisky zal in Wenen blijk geven van lichte ontsteltenis . . ." Ook mr Scholten en het CDA zullen 'dan zeggen dat het zo niet bedoeld was. Ook ds Van der Meulen en een Gereformeerde Synode.
Maar dan ook weer zal het te laat zijn. Ais Israël daarentegen blijft wat het is - alleen maar dat - dan loopt niet het leven van alle Palestijnen in Israël gevaar. En daarom is de keus heel duidelijk.
We moeten kiezen voor de onderliggende partij. Dat is niet de PLO.
Dat is Israël.
Maar er zijn meer redenen en betere redenen dan strikt politieke redenen om voor Israël te kiezen. Israël is niet zo onredelijk als de media ons wensen te doen geloven.
De aanslag op de Palestijnse burgemeesters is af te keuren, als die van joodse zijde kwam, maar het is wel een wonder dat voor het eerst na de stichting van de staat men overging tot de tegen-terreur. De PLO besluipt een slapend peuterhuis in Israël. De PLO doodt Joden in Hebron die uit de synagoge komen. Is de wereld verontwaardigd?
Neen. Maar als dan eindelijk!
na zo veel provocatie men terugslaat op deze verkeerde manier dan is dat excuus voor alle heiden-volken om zich tegen Israël te keren.
En de zo zeer ten onrechte van extremisme verdachte minister-president Begin was toch maar de man die vrede sloot met Egypte. Dat is met dat land dat Israël lafhartig had overvallen op de Grote Verzoendag.
Heeft Israël meer recht op het land dan de Palestijnen?
Ja.
Zeker, dat is niet volkenrechtelijk te funderen. Maar dat zegt natuurlijk niets. Want het volkerenrecht is maar al te zeer het recht van de sterkste. Het is ook niet nodig te verwijzen naar beslissingen van de Verenigde Naties. Want niet de naties hebben dit land aan Israël beloofd, maar de HERE. En dat is voldoende.O zeker, we hoeven niet romantisch te doen over Israël.
Ook nu zijn er naar verhouding maar weinig Joden die werkelijk de God van Israël dienen. Dat is voor de christenen echter geen reden om zich op de borst te kloppen. Want de christenen hebben niets gedaan om Israël tot dat geloof te brengen.
Romeinen 11: 11-24. We hebben niets gedaan om Israël jaloers te maken. Integendeel. Maar ook dat neemt niet weg dat de meerderheid van de Joden het land niet als een geschenk van God aanvaard heeft.
Israël heeft daarin niet gezien de genade van onze Here Jezus Christus. Dus niet romantisch doen.
Maar ónze ontrouw 'en hun ontrouw, doen Góds trouw niet te niet.
De HERE heeft het land beloofd aan Abraham, Izaäk en Jacob. Laat dát de christenen genoeg zijn om hun houding te bepalen. En als Israël ooit weer verdreven zou worden uit het land, laat het in Gods Naam niet onze schuld zijn.
Wordt wakker! De storm raast: ,,'t zijn de Joden weer ... ".
9 juni 1980