VISSEN
1980-08-22
Vissen is wel een van de meest populaire liefhebberijen van een watervolk.- Jaargang 24
- nummer 31
Wie niet aan golf of jacht toekomt en toch actief wil zijn, heeft wel een hengeltje, weet een stekkie en beoefent de hartstocht der bedaardheid.
Tegenover elke jager in ons vaderland staan twintig tot veertig vissers.
En de mening dat jagen wreed en tegennatuurlijk zou zijn geldt nauwelijks met betrekking tot de veel algemener sport van het vissen. Vissers wapenen zich trouwens met de theorie, dat koudbloedige dieren geen pijn kennen. Bovendien worden de gevangen vissen meestal niet gedood maar teruggezet; dat lijkt me voor elke vis een soort wedergeboorte: een nieuwe kans om te leven, een nieuwe kans ook om opnieuw te worden gevangen.
Hier in Schotland wordt veel gevist. Niet alleen vanwege de spanning maar ook tot aanvulling van het levensonderhoud. Het water bergt schatten.
In het riviertje achter onze tuin vangen we soms een maaltje forellen, weer en waterstand dienende. In de rivier Orchy, die in Dalmally zijn einde vindt om daar in Loch Awe uit te monden, zit volop vis en voor een klein bedrag 's jaars mogen we een mijl bevissen. Dan is er het Loch Awe zelf, een zoetwaterbekken, vrij om te vissen. Verrukkelijk om een halve dag op het water door te brengen, een hengeltje uit te leggen naar zalm, zeeforel en snoekbaars - van de wonderschone kusten te genieten, of op een der eilandjes de ruïnes van een klooster met kerkhof, of van een oud kasteeltje te bezoeken. En om dan als slotaccoord met een maaltje verse vis thuis te komen!
Maar dan is daar, om iets erg moois te noemen, het Loch Etive, dat het water van Loch Awe meeneemt naar zee. Loch Etive is een open water, afhankelijk van het tij, deels zout, deels zilt en deels zoet water bevattend.
Met alle gevolgen van dien. Daar hebben we onlangs een schone dag beleefd. Wel. had u ook vakantie? Dan staat uw hoofd misschien wel naar een vissers avontuur. U had het zelf kunnen meemaken.
Werden mijn zwager John en ik door een goede vriend voor een middag uit vissen genodigd. Op Loch Etive - zeevissen zogezegd. Zulk een invitatie mag je niet weigeren; want of die goede vriend meent het en dan mag je hem niet teleurstellen - of hij meent het niet en dan mag je jezelf niet verder teleurstellen.
Zo gingen wij drieën, Artur, John en ik zei de gek, aan het sjouwen met buitenboordmotor; vijf hengels, rugzakken, tuig, riemen, proviand en verdere scheepsbenodigdheden. Voordat alles aan boord was, de motor gemonteerd, de boot op voldoende diepte geschoven en de drie mannen (in volgorde van de lengte hunner laarzen) aan boord geklommen waren, was er al heel wat gebeurd.
Nu troffen we een warme zonnige dag, bijna spiegelglad water - en toch vis die wel happen wilde. Het was voor John en mij de eerste dag van "zeevissen", op diepten van tien tot dertig meter. We legden de boot op een verhoopt gunstige plaats voor anker en gooiden de lijnen uit, tot het lood de grond raakte. Aan elke lijn zaten twee haken, met diepvriesmakreel geladen. Nauwelijks ingelegd had zwager John al ernstig beet.
Ophalen - en een nette rockcod, een klein soort kabeljauw, werd binnen gebracht. John helemaal in de war: "maar ik heb nog nooit eerder gevist!"
Dan was het wat Engelsen "beginners luck" noemen, omdat het geluk altijd met de dommen is, hartelijk om. De maaltijd wordt vergeten, de vissen schoongemaakt, de mossels ...
Bekomen van deze blijde schrik werden de lijnen opnieuw gevierd en werd ook aandacht aan de omgeving besteed. Het Loch Etive is zo wat 25 kilometer lang en 600 tot 1000 meter breed. Langs de oevers worden bergcomplexen afgewisseld met groene dalen en er monden vele rivieren in uit, vaak met groen geboomte omlijst. Op de hellingen zie je altijd schapen, op groter hoogte ook herten en boven de bergen zweven niet zelden de golden eagle, de mooie Schotse adelaars, altijd in paren.
Ja, de mossels worden schoongemaakt en in pannen tegelijk opgezet.
Even koken met wat azijn en dan afkoelen voor de diepvries of maar gewoon smullen. Dát is plezierig werken: verhalen, smullen en weer werken, alles op zijn pas. Een goede fles wijn wordt aangesproken, want vis wil zwemmen. De verhalen worden nog beter, de vis nog groter, het gewicht mosselen neemt hand over hand toe. Tot middernacht zit het gezelschap in moeder's keuken bijeen, na te genieten van een schone dag vissen.