COLLEGA’S
1980-09-12
Er was eens een leraar aan een middelbare school, die wat misdreven had. Laten we zeggen, dat hij iets over de eindexamenopgaven verteld had aan z’n leerlingen. Daarop zou zijn ontslag moeten volgen. Maar de collega’s zonden een deputatie naar de inspecteur en zelfs naar het departement in Den Haag. Ze probeerden alles om het ontslag te voorkomen. Ze wezen op de moeilijke gezinsomstandigheden van hun collega; hij moest wel eens wat doen om zich te handhaven voor de klas en om z’n resultaten niet tot het minimum te laten zakken.- Jaargang 24
- nummer 34
Of de ijver van de collega’s mocht baten, doet er niet toe. Maar één van de leraren zei tegen de dominee, die godsdienstlessen gaf aan de school: “Ik geloof niet dat dominees voor elkaar het vuur uit de sloffen lopen; mijn indruk is wel eens dat predikanten het enige soort mensen is, dat geen collegialiteit kent. Want jullie schorsen elkaar en de één zet de ander af.”
Het gebeurt af en toe, dat iemand de vernieling in gaat. Hij kan er zelf schuld aan hebben. Maar wij, predikanten, achten dan soms onszelf uitnemender dan de ander. Wij zouden zo stom niet gedaan hebben. Of er wordt betoogd dat men waken moet over de leer, en over de eenheid der kerken.
Zoals de priester en de leviet in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan ook wel hun verhaaltje gehad zullen hebben. “Wij moeten ons maar niet verontreinigen, want die man daar in de berm, gaat misschien wel dood en dan mogen wij ons dienstwerk niet doen, als we hem aangeraakt hebben.” De rovers hadden hem immers halfdood laten liggen.
Gelukkig zijn er ook voorbeelden te noemen van goede collegialiteit. Toen Telder in moeilijkheden kon komen, heeft Buskes er voor willen zorgen dat het traktement vanuit Amsterdam gegarandeerd zou worden en het is voorgekomen, dat een pastoor er zorg voor wilde dragen, dat z’n Gereformeerde ambtsbroeder ondanks diens schorsing, normaal het salaris kreeg, dat de kerkeraad niet bijelkaar kon krijgen, omdat velen hun kerkelijke bijdrage inhielden. Er zit soms ergens een goed stuk oecumene, waarover de krant niet schrijven kan en waarvoor kerkelijke broodrovers zich schamen moeten.