Toehoorder

2012-01-21
  • Jaargang 56
  • nummer 2
De deelnemerslijst van de NGP verdeelt de studenten in drie categorieën: bachelor, master en afgestudeerd in diverse gradaties.
De eerste telt twaalf, de tweede zeven, de derde vier namen. Er is ook een categorietje met maar één naam, dat getuigt van de ruimhartigheid van de NGP. Toen ik mij in de tweede helft van 2010 meldde met het verzoek om de preekcolleges te mogen bijwonen zonder de bedoeling om ‘de hele NGP’ te doen, heette men mij hartelijk welkom. Preken is een ambacht en ik was nieuwsgierig hoe dit ambacht in mijn eigen kerk wordt onderwezen. Bovendien was ik benieuwd naar verschillen ten opzichte van de theologiestudie aan de VU, waar ik de masteropleiding volg.
Wat dat laatste betreft: hét grote verschil is de manier waarop de NGP-docenten hun persoonlijk geloof op een vanzelfsprekende manier laten meedoen in de colleges. Niet dat dit aan de VU niet gebeurt, maar het behoort tot de uitzonderingen.
Het belang van persoonlijk Bijbellezen en van ook meditatief en biddend bezig zijn met de preek, wordt in Apeldoorn keer op keer onderstreept. In het stappenplan preekvoorbereiding is er expliciet aandacht voor.
Dit stappenplan van zeventien (!) onderdelen is een goede illustratie van de serieuze manier waarop het preekambacht wordt onderwezen. Je moet voor de diverse stappen opdrachten maken, waarop zowel docenten als studenten feedback geven. Daarbij kan het stevig toegaan. In een goede sfeer wordt opbouwende kritiek geleverd die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Het is mooi om mee te maken: de verkondiging van Gods Woord verdraagt geen middelmatigheid.
Een van de leuke kanten van die uitwisseling van kritiek (en ook van de samenwerking tijdens de colleges), is dat leeftijdsverschillen wegvallen. Als toehoorder tel je helemaal mee.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief