toen david aan het einde van zijn leven
1980-12-19
- Jaargang 24
- nummer 48
1. Toen David aan het einde van zijn leven
nog eens zijn daden overwoog
voelde hij zich door Jahwe's Geest gedreven, waarvoor hij zich gewillig boog.
2. Al was hij dan ook held en hooggeplaatste,
geliefd in 't overwinningslied, hij wist:
mijn laatste woord is niet het laatste,
mijn rijk dat van de vrede niet.
3. Want Isrels Rots sprak hem over een heerser
in recht en in ontzag voor God.
Toen hij zich naar dit evangelie keerde
zag hij het als een nieuw gebod.
4. Het zonlicht aan een held're morgenhemel,
waardoor jong groen uit d'aarde spruit,
daarmee werd die messias vergeleken.
Zo is de oorlogsdrang gestuit,
5. Toch is aan David een verbond geschonken,
want God voltooit wat Hij begon.
En later heeft ook Jezus' ster geblonken,
het licht van God dat overwon.
6. Breng ook ons hart, Heer, voor uw Geest tot zwijgen scherp ons een geest van vrede in.
Dan maken wij de profetie ons eigen
en zien daarmee uw toekomst in.