Volgens zijn gewoonte
1980-02-08
Wanneer Paulus ergens kwam, ging hij op de sabbat naar de synagoge. Dat was zo zijn gewoonte, staat er in Hand. 17:2. Hij deed dat, omdat hij tot de Joden iets te zeggen had. Toen de Here Jezus in Nazareth terugkeerde, in de kracht des Geestes, ging Hij daar naar de synagoge. Volgens zijn gewoonte, zegt Lucas erbij (4:16). Ook hij had iets te zeggen, maar dat was toen in die synagoge voor het eerst. Daarvóór was Hij er tientallen jaren elke sabbatdag geweest, niet omdat hij iets te brengen had, maar omdat Hij veel leren moest. “Hij was zijn ouders onderdag en nam toe in wijsheid en grootte en genade bij God en mensen” (Luc. 2: 51, 52). In dat groeiproces van de Here Jezus had de synagoge van Nazareth een plaats. Wij hebben van zo’n synagoge nu niet bepaald een verheven indruk. Omdat we iets weten van de mentaliteit van de rabbi’s in die dagen. Het was gebod op gebod, regel op regel, raak niet en smaak niet en roer niet aan. Er brandde geen vuur in hen. Zij waren geen gegrepenen en gedrevenen. Het moet een saaie bedoening zijn geweest. Steeds maar de herhaling van oude klanken. Woorden, die gestold waren tot fossielen. Onze oude professor Greijdanus schreef als aantekening bij Lucas 4: 16, dat de Here Jezus in kennis der Schriften allen in de synagoge overtrof, maar toch altoos getrouw naar de synagoge was opgegaan: "Welke geleerde of hooggeplaatste staat het dan vrij om anders te handelen?". In de jaren voor 1940 hoorde ik wel van het verschijnsel waar Greijdanus op doelde. Topmensen uit de A.R.-partij en hoogleraren van een theol. faculteit gingen niet vaak naar de kerk. Er was er één, die zei, dat hij een enkele keer ging, “om van zijn kerkelijke belangstelling blijk te geven”. Ik krijg de indruk, dat het nu andersom is. Verscheidene geleerden komen geregeld naar de kerk, maar er zijn anderen, vaak ook van een jonger geslacht, die het met de kerkgang niet zo zien zitten. Hoewel hun bijbelkennis niet verder kwam, dan wat de juf uit klas 1 en 2 vertelde. Zij moesten aanstaande zondag eens denken aan de Here Jezus als hun leeftijdsgenoot, die dan toch maar naar die duffe synagoge ging, met zijn ouders mee, om toe te nemen in wijsheid. Dat zou meteen inhouden: een afnemen van je eigenwijsheid.
- Jaargang 24
- nummer 6