Wat doe je met het evangelie? – Twee levens (2/3)
2012-02-18
Vroeger woonde ik in het Land van Heusden en Altena. En ik werkte in Utrecht. Hoe en waar zou ik het evangelie kunnen delen?- Jaargang 56
- nummer 4
Elke dag reisde ik op en neer met de Interliner, een snelle busverbinding tussen Sleeuwijk en Utrecht Centraal.
Mijn collega's hadden een vergelijkbare situatie; ze werkten in Utrecht, maar woonden in Amsterdam, Woudenberg, Kampen, Ede, Zeist, Den Haag, enzovoorts.
We leefden in geografisch gescheiden werelden. We hadden geen spontane ontmoetingen buiten het werk om. Geografische afstand is ook in onze internetmaatschappij nog steeds belangrijk.
Kijken naar christenen
Als ik mijn evangelisatie-kaarten op het werk had gezet, had ik mijn werk misbruikt. Werk heeft een doel in zich zelf. Bovendien zul je voor je gevoel falen, wanneer je jezelf oplegt, dat het daar moet gebeuren. Zeker als je het evangelie niet zo goed kan verwoorden.
De werkplek biedt de gelegenheid aan niet-christenen om te kijken naar christenen die vanuit hun identiteit werken. Soms is er gelegenheid voor persoonlijk getuigenis. Maar zijn er nog meer mogelijkheden om het evangelie te delen?
De bus waarmee ik reisde verbond mijn twee werelden. Ik zat regelmatig naast dezelfde mensen. Ik had gesprekken met twee vrouwen. De één een jaar of veertig en werkzaam bij Christine LeDuc, de andere met een baan bij de overheid. We praatten over koetjes en kalfjes, over ons leven en soms was er die een geestelijke dimensie. Anders dan met de collega's op mijn werk, woonden ik en mijn medereizigers wel dicht bij elkaar. Was dat voldoende om verder te komen dan een persoonlijk getuigenis?
Grensverkeer
Ik had deze mensen graag geïntroduceerd in mijn leefwereld, maar daar was mijn leven niet op ingesteld. Had ik ze kunnen meenemen naar een kerkdienst? Daar kwamen nooit nietchristenen en op buitenstaanders was die gemeenschap niet ingesteld. Meenemen naar een Bijbelkring? Die was gericht op samen Bijbellezen en vormde een soort ‘incrowd’. Meenemen naar de Alpha-cursus? Die hadden we niet. Maar, zelfs als die er zou zijn... Mijn leefwereld kende onbedoeld en ongewild nog een scheiding: kerkelijk – niet kerkelijk, sacred – secular, privé – publiek. En tussen die twee werelden was geen grensverkeer op natuurlijke manier mogelijk. Een Alpha-cursus zou die grens alleen maar bevestigd hebben.
Verwachting
Als ik terugblik, denk ik dat ik op mijn werk gelegenheid had tot een persoonlijk getuigenis. En, dat ik, gezien de geografische afstand tussen mij en mijn collega's (en zij onderling), ook niet meer had moeten verwachten. Tegenover de niet-christenen in mijn eigen leefomgeving had ik echter ook niet meer mogelijkheden dan dat persoonlijke getuigenis. Anderen zijn daarin misschien effectiever dan ik. Maar gezien het geringe aantal mensen dat in Nederland tot geloof komt, denk ik, dat dat aantal mensen dat effectief daarin is niet zo groot is. Kan het anders?
Daarover in het slot van deze serie.
Pieter Kleingeld is predikant in de NGK Maassluis en Missionair Consulent van de NGK.
| De Bijbelse missie Verder lezen? De Bijbelse missie van Chris Wright bevat een mooi hoofdstuk over werk als onderdeel van de roeping van Gods mensen. In dit boek integreert Chris Wright werk, gebed, evangelisatie en allerlei andere aspecten van de opdracht voor Gods mensen vanuit het grote verhaal van de Bijbel. |