JEREMIA
1979-10-19
De verwoesting van Jeruzalem en al die andere rampen hadden hun dus wel iets te zeggen. Maar zij beluisterden er precies het tegenovergestelde in van wat er in werkelijkheid mee gezegd werd. En hun redenering klonk bepaald redelijk en aannemelijk.- Jaargang 23
- nummer 39
Het klonk helemaal niet zo gek.
We vinden hier een duidelijk voorbeeld van het gegeven dat gebeurtenissen op zichzelf stom zijn. Feiten op zichzelf spreken geen ondubbelzinnige taal. Ze kunnen verschillend geïnterpreteerd worden. Het hangt er Iemands uitgangspunt bepaald zijn kijk op feiten en gebeurtenissen. Voor wie buigt voor Gods Woord, spreken de puinhopen van Jeruzalem een heel andere taal dan voor hen die dat Woord naast zich neerleggen.
Geef Mij uw hart
Vandaag is dat nog zo. Wie bv. Christus verwacht en de belofte van zijn komst serieus neemt, kijkt heel anders tegen de gebeurtenissen in deze wereld aan, dan degene die dat niet doet. Niet de feiten bepalen iemands geloof en visie,maar iemands geloof bepaalt zijn interpretatie van de feiten. Het gaat altijd om de vraag: wat geloof je? Wat is de positiekeuze van je hart? Die is beslissend.
Zo was het ook in Egypte. De Judeeërs hadden nooit hun hart aan Jahweh gewonnen gegeven. Ze waren in hun hart altijd aan de afgoderij blijven hangen. En omdat hun hart niet restloos wilde buigen voor Jahweh, sprak de verwoesting van Jeruzalem voor hen een heel andere taal dan voor Jeremia. Omdat ze hun heil maar vanaf welk uitgangspunt je hebt van iemand anders verwachten dan van Jahweh, hadden ze helemaal niets geleerd van Gods oordelen en waren ze er niet door tot inkeer gekomen.
Ze werden er integendeel juist door gestijfd in hun afval.
Dat is griezelig. Waar geen bekering komt en waar men her hart niet wil openen voor Christus, daar komt progressie in de afval. Daar komt een verhardingsproces. De oordelen van de HERE over Jeruzalem en Juda waren een uiterste middel om het volk wakker te schudden, om het tot bezinning en bekering te brengen.
Maar omdat ze dat niet wilden, raakten ze er alleen nog maar verder door bij God vandaan.
Daarom is en blijft voor ons de beslissende vraag: wie en wat beheerst ons hart? Staat het helemaal, restloos, open voor Christus en zijn Woord? Willen we met heel ons hart naar Hem luisteren? Of zijn er andere dingen die ons hart in beslag nemen, waar we ons heil van verwachten en waar we meer gewicht aan toekennen dan aan Gods Woord?
Dat beslist over onze toekomst. De keuze van de Joden in Egypte leidde naar hun ondergang. Wie die keuze doet, begaat een groot kwaad tegen zijn eigen leven. Maar wie voor Christus kiest en voor zijn Woord, kiest het leven.
Besluit
Hiermee eindigt de geschiedenis van Jeremia. We hebben geprobeerd zijn profetieën te lezen tegen
de achtergrond van zijn tijd en van daaruit te zien wat ze ons vandaag nog te zeggen hebben.
Wat er verder met Jeremia gebeurde, is niet met zekerheid bekend. Volgens de traditie is hij in Egypte door zijn volksgenoten gestenigd. In hoeverre die traditie betrouwbaar is, valt niet te zeggen. In ieder geval is Jeremia gestorven op vreemde bodem.
Profeet van Jahweh zijn is geen sinecure.
Jeremia heeft geen gemakkelijk leven gehad. Meer dan eens werd hij gebracht waar hij niet wilde (vgl.
Joh. 21 : 18). Hij zou het gemakkelijker gehad hebben, als hij zich wat had aangepast aan zijn hoorders.
Maar dan zou hij geen profeet van Jahweh meer geweest zijn. In Jeremia worstelt de HERE om het behoud en de bekering van zijn volk.
Toen en nu nog.