Het "JA" van Gods liefde
1979-11-30
"Israël op weg naar zijn rust.- Jaargang 23
- nummer 45
Van verre is de HERE mij verschenen: JA, Ik heb u liefgehad met eeuwige liefde, daarom heb Ik u getrokken in goedertierenheid".
(Jer. 31 : 2b en 3)
Jeremia wordt wel genoemd: de wenende profeet. Niet omdat hij zo klagerig van aard was, maar de nood was hem opgelegd. De nood van zonde en gericht bij zijn volk, Gods volk, waardoor ze in ballingschap moesten, naar Babel, 70 jaren lang.
Maar nu, in hoofdstuk 31, mag Jeremia op de fluit spelen.
Hij mag bevrijding en verlossing aankondigen.
Wederkeer tot en ontmoeting met God zelf!
De profeet ziet het al voor zich: Israël op weg naar zijn rust. Weer thuiskomen bij de HERE, in het beloofde thuisland, - dat is: komen tot de rust, die overblijft voor het volk van God.
Ze hebben 70 jaren in onrust doorgebracht. Verdreven van huis en haard. Ontheemd. Ontworteld. Displaced.
En dan breekt de grote dag aan van de terugtocht!
Maar het is geen glorieuze stoet, die Jeremia in de geest ziet. Het is maar en restant van wat 70 jaren geleden uit Jeruzalem is weggevoerd. Een schamele hoop ook vergeleken met wat in Babel achterblijft.
Hij ziet blinden en lammen en zwangere vrouwen in die stoet (vers 8).
Wat een verschil met de uittocht uit Egypte! Toen toog 't verkoren volk al juichend uit, beladen met Egypte's buit!
De exodus uit Babel ziet er heel anders uit. Jeremia hoort geween en smeking (vers 9). En waarover?
Over wat ze toch nog achterlieten in Babel, waar ze in die 70 jaren toch nog heel wat hebben opgebouwd ... ?
Over broers en zusters, ouders en kinderen, vrienden ...
die in Babel achterbleven, omdat ze de zekerheden van Babel liever hebben dan de onzekerheden van Jeruzalem?
Of waren er ook tranen van berouw over hun zonden, waarmee ze de HERE zo bedroefd hebben en de ballingschap nodig hadden gemaakt?
Maar dan is daar midden in de woestijn tussen Babel en Jeruzalem een wonderlijke ontmoeting, een verrassende ervaring. Wie komt daaraan, in de verte, hen tegemoet?
Dromen ze of dromen ze niet?
Het is de HERE zelf!
Hij verschijnt hen. Van verre komt Hij hen tegemoet.
En als ze dan dichtbij elkaar gekomen zijn, sluit Hij hen in Zijn armen, die al zolang naar hen uitgestrekt waren, en Hij fluistert hen toe: "Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde". Al die tijd heb Ik jullie nooit vergeten, al dachten jullie vaak van wel. De 70 jaren zijn jullie lang gevallen, maar Mij nog veel meer. Jullie hebben daar in Babel vaak niet aan Mij gedacht, maar jullie waren geen uur uit Mijn gedachten.
Ja, zó is Israëls God!
En ik mag zeggen: zie hier is ook uw God.
Alle verdriet, dat wij Hem aandoen, is niet in staat Zijn liefde dood te krijgen. Want "sterk als de dood is de liefde"
(Hooglied 8: 6), Gods liefde, sterk als de dood van zijn eigen Zoon, die Hij voor ons heeft overgegeven. Daarom blijft Hij ons ook zo trekken in goedertierenheid. Voelt u Hem trekken, ook aan u?
"God is liefde" staat er zo mooi in de Bijbel; maar het staat hier nog mooier, het komt hier zo heel konkreet en persoonlijk op je af: "Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde".
Wat een ontmoeting, daar tussen Babel en Jeruzalem! Het oudtestamentisch verhaal van "de verloren zoon". Beter, van "de liefdevolle Vader", die met een volop positief JA zijn verloren kind tegentreedt, tot zich trekt en in de armen sluit.
Misschien valt het ons toch nog tegen? Alleen maar dat JAwoord.
Misschien verwachten we, dat de HERE met de oplossing komt van al onze problemen; met genezing van onze kwalen; met zoveel dat wij menen nodig te hebben om gelukkig te worden. En nu alleen maar dit: JA, Ik heb u liefgehad met eeuwige liefde. Eigenlijk: alleen maar God zelf, die liefde is en liefde bewijst. God met open hart en open hand. Kijken wij allereerst naar wat er in die hand voor ons is? Verwachten wij een God met volle handen.
Een soort sinterklaasgod??
Wat doet een meisje (vers 4) als een jongen haar zijn liefde verklaart? Kijkt ze dan allereerst naar wat hij voor haar meegebracht heeft? Dan is ze zijn liefde niet waard. Als 't goed is kijkt ze naar zijn ogen, luistert ze naar de klank van zijn stem, en bij zijn JA-woord springt haar hart op van vreugde!
Er kan van allerlei in ons leven mee en tegen lopen, maar Gods JA is JA. En met de kracht van dat JA blijft Hij ons trekken. Want Hij wil ons weer bij zich hebben. Koste wat koste. Al moet het het bloed en het leven van zijn eigen Zoon kosten. Jezus schreef de hele tekst voor ons over in grote aangrijpende bloedletters: JA, IK HEB U LIEFGEHAD MET EEN EEUWIGE LIEFDE.
Vooral dat JA. Zo positief staat God tegenover ons.
Zovele beloften van God er ook zijn, in Christus is het JA.
Maar door Hem is ook het AMEN, tot eer van God, door ons. (2 Kor. 1 : 20)