Maria' s verwondering over Gods barmhartigheid
1979-12-14
Maria's bijbelgebruik - Jaargang 23
- nummer 47
HET IS U WAARSCHIJNLIJK al wel eens opgevallen - zo niet, dan blijkt het nu - dat er een overeenkomst is tussen de lofzang van Hanna uit 1 Sam. 2 en die van Maria uit Luk. 1.
Misschien had u eigenlijk wel iets anders van Maria verwacht, iets meer persoonlijks, iets dat meer uit haar eigen ziel op zou wellen. Er is reden genoeg voor: Er is Maria zo iets wonderlijk overkomen: de Engel van God heeft tegen haar gezegd dat ze moeder zal worden. Er zal een wonder aan haar geschieden - een wereldschokkend, een wereldbevrijdend wonder. En de blijdschap daarover lucht ze in de lofzang die ze zingt bij haar bezoek aan haar verwante, Elisabeth.
Daarbij grijpt ze naar de lofzang van Hanna. Ze gebruikt de woorden van die andere vrouw, die ook zo blij was met de geboorte van een kind. Maria kent haar bijbel kennelijk goed en ze gebruikt die ook. Net als Maria mogen wij ook in onze vreugde of ons verdriet woorden uit de bijbel gebruiken. In onze eigen situatie vinden we in de bijbel woorden, gesproken in situaties die met de onze overeenkomen, woorden, waarin onze dank of onze nood vertolkt wordt en waarin ons de weg gewezen wordt. We mogen ons verbonden weten met de dichters en profeten die in de Heilige Schrift gesproken hebben en met het volk van God van alle tijden, het volk, dat in die woorden uitdrukking van zijn geloof gevonden heeft, van troost en vreugde. Het is dan ook niet vreemd dat Maria de lofzang van Hanne gebruikt.
Dankbare aanbidding en lof
WIE HADOOIT KUNNEN DENKEN dat de Verlosser zó op aarde zou komen. De mèns brengt de Verlosser niet voort door zijn voortplantingsvermogen.
Maar Gód geeft de Verlosser en wel op een manier die ver verheven is boven ons denken en onze menselijke mogelijkheden. Vol verwondering aanbidt Maria dan ook de Here. Zijn er woorden genoeg om God naar waarde te danken?
Die verwondering en dank moet ook bij ons aanwezig zijn. Immers: het wonder van de komst van de Heiland is ook voor ons geschied. Zouden wij daar niet dankbaar voor mogen en moeten zijn? Toch is er van die vreugdevolle lof niet zoveel te bespeuren. Je hoort meer praten, debatteren, en theorieën opwerpen dan aanbidding van de heiligheid en genade van God, De mensen zeggen: we zijn toch wel dankbaar, maar er is zoveel zorg en narigheid. Maar was het leven voor Maria dan zo gemakkelijk? Leven onder vreemde overheersing en wat zouden de mensen zeggen, als bleek dat zij in verwachting was, terwijl ze niet met Jozef was getrouwd. Maar voor Maria was maar één ding echt belangrijk: Gods belofte ". worden vervuld. De Verlosser zal geboren worden. Daar vallen al die andere dingen bij in het niet.
Wat zou de reden zijn dat wij God vaak zo weinig loven? Zou dat komen doordat we niet werkelijk vol zijn van het grote wonder van Gods verlossing door Jezus Christus?
(wordt vervolgd)