Maria' s verwondering over Gods barmhartigheid
1979-12-21
Nederigen en hoogmoedigen- Jaargang 23
- nummer 48
MARIA LEGT IN HAAR LOFZANG een sterk accent op Gods omzien naar de geringe en Gods afwijzing van de hoogmoedige. Maria heeft begrepen dat dit altijd Gods manier van doen is geweest. Hij helpt de nederige en beschaamt de hoogmoedige.
Als Jezus geboren wordt, is heel duidelijk te zien hoe God de nederige, d.i. de mens die zich van God afhankelijk weet en die naar Hem opziet, helpt en de hoogmoedige afwijst.
Het gaat dan niet om het verschil tussen proletariërs en kapitalisten of tussen mensen in de overall en mensen met de witte boord. Het gaat om heel andere dingen. Het gaat over mensen, arm of rijk, die zeggen dat ze God niet nodig hebben: Ze zullen zich wel door het leven slaan. Zonde en' schuld ... vinden ze maar "antieke" woorden. Vergeving hebben ze niet nodig. Ze redden zichzelf wel. Sommige mensen geven deze mentaliteit ook nog een godsdienstig tintje: ze zullen wel zó leven, dat ze God aan zich verplichten, zodat Hij hen wel zal moeten belonen. Mensen die zo leven zijn de hoogmoedigen.
Daar tegenover zijn er de nederigen, mensen die weten van de macht van de zonde, in hun eigen leven- en ook in het leven van de hele wereld. Maar zij verwachten de door God beloofde verlossing, de bevrijding van de macht van de zonde. Bij hen is er een hunkering naar Gods genade en vergeving.
Deze grote tegenstelling tussen de mensen, tussen hoogmoedigen en nederigen, heeft Maria, net als Hanne indertijd, gezien. Maria zingt ervan dat, als haar kind geboren zal worden, duidelijker dan ooit gezien zal worden, dat God naar de nederigen omziet.
Gods belofte wordt heerlijk vervuld
GOD IS TROUW aan zijn beloften aan Abraham en zijn zaad. Daarvan zingt Maria aan het einde van haar lofzang. Het leek er misschien, zo voor het oog, op, dat er niets meer zou komen van vervulling van, Gods beloften: de Romeinen waren heer en meester in het beloofde land, de godsdienstige leiders leefden meer bij, hun eigen wetjes en regeltjes dan dat ze het volk Gods verbondswoorden voorhielden. Maar God had de Verlosser beloofd en heel de geschiedenis van het volk was er op gericht: de bevrijding uit Egypte, verlossing door richters en koningen, terugkeer uit Babel, het diende ter verwezenlijking van Gods plan: de komst van de Ver losser.
En nu mag Maria in haar lofzang zingen: Nu is het zover. De grote wereld-verlosser zal geboren worden. Datgene, waarnaar eeuwenlang is uitgezien, zal gebeuren. Gods be..
lofte wordt tóch heerlijk vervuld. Geen woord van God valt ooit ter aarde.
Wat een troost, ook voor ons vandaag. Want ook aan ons heeft God heerlijke beloften gegeven. O.a. deze dat, hoe het ook in de wereld gaat, het werk van Christus zal blijven doorgaan. Christus is eenmaal op aarde gekomen als vervulling van Gods beloften.
En God zal ook zijn beloften, die nu nog niet vervuld zijn, waar maken.
Amen, Gode zij d'eer.