van de zending
1979-04-20
- Jaargang 23
- nummer 16
Uit de laatste rondschrijfbrief van dr Greet Rietkerk (4..d. 29-3 jJ.) citeren we:
Beste vrienden,
De laatste brief had ik geschreven uit een warm en stoffig Shikarpur in Pakistan.
Wel iets anders dan Lisse. Intussen is er weer heel wat gebeurd.
Zoals ik al in een vorige brief schreef, zouden we in Kenya gaan kijken of we daar niet een medisch project-konden gaan opzetten met de World Presbyterian Mission.
Op terugweg van Pakistan zijn we naar Nairobi in Kenya gevlogen. Het Nas een goed bezoek. We werden door de zendelingen meegenomen naar hun werkgebied, in het noordelijk gedeelte van het district Kitui. Toen we in Muruu, waar de zendelingen wonen, aankwamen, verbaasden we ons erover, dat we zo weinig mensen haden gezien.
Men verzekerde ons dat ze er wel zijn, maar de mensen wonen allemaal in lage hutjes op hun eigen akker. Omdat het veel had geregend was de begroeiing zo hoog opgeschoten, dat je de hutjes niet meer zag.
We troffen het, want direct de eerste dag was er een vergadering van dominees en ouderlingen van de Kerken in dat gebied. Er zijn 25 gemeenten en er zijn al 12 Kenyase dominees, die aan de eigen Bijbelschool zijn opgeleid.
Het was fijn dat we direct met hen over het medisch werk konden praten. Ze legden uit dat malaria en mazelen grote problemen zijn. Veel kinderen zijn het afgelopen jaar aan mazelen overleden. Dit bewijst weer dat veel kinderen ondervoed zijn. Ook is verloskundige hulp hard nodig. In dit gebied van 50 bij 50 km wonen plm. 200.000 mensen. Er is een klein R.K. ziekenhuis, waar verpleegsters doen wat ze kunnen. Maar zij vertelden ons dat ze lang niet alle mensen kunnen bereiken. De regering heeft hier en daar een polikliniekje. Van georganiseerde gezondheidszorg en met name preventieve hulp is nog nooit sprake geweest. Eén van de dominees verzekerde ons dat het God is Die onze weg naar hen heeft geleid.
Al 10 jaar hebben ze om medische hulp gebeden, hulp die hard nodig is en nu lijkt het mogelijk Zouden we dan niet gaat?
Nadat we zo een aantal dagen daar hadden rondgekeken, hebben we samen met de andere zendingsarbeiders een plan voor medisch werk opgezet.
We willen vanuit één centrale polikliniek of gezondheidscentrum werken.
Daar vanuit hopen we veel dorpen te bereiken en daar kleinere polikliniekjes te organiseren. De mensen in de dorpen zelf willen we opleiden om in-die poliklinieken te werken. We hopen dan de meeste nadruk te leggen op preventieve gezondheidszorg, voorlichting en onderwijs. Natuurlijk worden de zieken ook geholpen en zullen we bevallingen doen.
Toen we het plan bespraken op het Ministerie van Gezondheidszorg in Nairobi was de reactie positief, omdat ze zelf aan dit gebied nog niet toekomen.
Het moeilijke van dit project is, dat het in een erg achtergebleven gebied van Kenya is. Water is er moeilijk te vinden, er is geen electriciteit en de wegen zijn ook niet geweldig. De mensen zijn erg arm. Ze leven van de opbrengst van hun grond. Meestal mais en bonen. Maar als het te droog is en de oogst mislukt, is er honger.
Er is bijna geen veelteelt, wat geiten en kippen zie je hier en daar. Dus vlees is iets alleen voor een feest.
Er is al een huis waar we in kunnen wonen. Maar de centrale polikliniek zal gebouwd moeten worden. De kleine polikliniekjes in de dorpen zulten door de mensen zelf worden gebouwd.
De dominees waren erg positief in hun reactie toen we met hen bespraken dat we dit hele project samen zullen doen. Het Evangelie zal samen gaan met de medische hulp, vooral als de dominees ook kunnen helpen in het praten met de patiënten over de Bijbel, en als zij ze in hun eigen dorpen kunnen opzoeken.
De afgelopen weken zijn Corrie van Galen en ik naar de V.S. gegaan en hebben met de zendingscommissie van de Orth. Presb. Churches dit hele plan besproken, Sandra Campbell, de verpleegster, die ook' met ons in Eritrea was, was daar ook bij. De commissie besloot ons alle drie naar Kenya te zenden. We gaan daar werken in de World Presbyterian Mission, de zending van de Reformed Presbyterian Church Evangelical Synod. De Zendingscommissie van beide Kerken waren erg enthousiast om dit project samen aan te gaan pakken.
Het bestuur van het Thuisfront heeft besloten dat het salaris van ons alle drie vanuit Nederland zou kunen blijven komen. Dit houdt in dat per jaar f 82.000,- moet binnen komen. Een heel bedrag, maar we vertrouwen er op dat het zeker lukt. God heeft ons steeds geholpen. Een paar maanden geleden kregen we een gift van f 225.000,-. Geheel onverwachts en onze plannen waren nog heel vaag.
Maar het was bedoeld als startkapitaal om medisch werk op te zetten.
We hopen ervan te kunnen bouwen, een landrover te kopen en de inrichting van de polikliniek te betalen.
Nu we pas weer terug zijn in Nederland., na al het reizen, wilden we iedereen vertellen van al deze plannen.
We zijn blij dat het zover al is gekomen, maar we zijn er nog niet en hebben Uw gebed hard nodig.
Ons programma is nu om in twee maanden klaar te komen om naar Kenya te vertrekken. Er is heel wat te regelen. Van alles moet aangeschaft worden. We moeten weer van voren af aan beginnen. Als U weer verband van oude lakens zou willen gaan maken, het is hartelijk welkom. We zullen het graag gebruiken.
We hopen dat we in twee maanden ons visum hebben, dan gaan we naar Kenya en zullen allereerst .onze aandacht aan de taal, het Kikamba, moeten geven.
De maanden april en mei zijn Corrie en ik hier dus in Nederland. Als U graag wat meer informatie krijgt of eens dia's wilt zien, belt U ons dan op voor een afspraak, telefoon 02521-13675 of 12140.
Wij hopen met Gods hulp weer vol goede moed te vertrekken.