Eerherstel voor het ambt van alle gelovigen
2012-04-14
Beste Job, - Jaargang 56
- nummer 8
Dank voor je stevige artikel over pastoraat in de gemeente. Wat je schrijft over de noodzaak om bewust ruimte te creëren voor mensen om hun verhaal te vertellen, is me uit het hart gegrepen. Er is inderdaad behoefte aan echte ‘luisteraars’.
Bij het lezen van je conclusie was ik echter wel verbaasd: ‘Mochten predikanten de gaven en vaardigheden om goed te luisteren niet of onvoldoende hebben dan moeten er mensen gezocht worden die ze wel hebben’. Het lijkt wel of je alle pastorale kaarten op de predikant zet.
Ik ken je als een warm pleitbezorger van de eigen rol en verantwoordelijkheid van de gelovige. Bij het begin van je artikel, waarin je het huisbezoek onder kritiek stelt, had ik dan ook verwacht dat je een lans zou breken voor vormen van pastoraat die daar recht aan doen. Maar met een omweg blijk je toch weer bij het huisbezoek uit te komen, zij het in het nieuwe jasje van het ambt-vanmens-
tot-mens.
Democratiseringsbeweging
Peil je daarmee de diepte van de crisis waarin we terecht zijn gekomen wel voldoende? Je typeert de crisis als de afbraak van instituties met gezag. In die afbraak wordt het ambt meegenomen. Je schrijft dat er een sterke democratiseringsbeweging is opgekomen. Die wordt ook in de kerk zichtbaar in het inschakelmodel, kringmodel en charismatisch model. Het is net of je met de nodige reserve deze nieuwe modellen typeert.
Waarom die reserve? Ik denk dat deze democratiseringsbeweging sterke Bijbelse papieren heeft. Het is een eerherstel van het ambt van alle gelovigen. In onze traditie is dit ambt te lang ondergesneeuwd geweest.
De gaven van de Geest die de Heer zo rijk heeft uitgestrooid komen nu weer veel meer tot leven.
Je schrijft dat je bang bent dat alle kaarten gezet gaan worden op het onderling pastoraat (In welke gemeente gebeurt het trouwens dat álle kaarten daarop gezet worden?
Ik ken ze niet) en in reactie daarop kom je uit bij toegeruste pastores.
Jij, als toegerust pastor, typeert jezelf als een fervent Pastoraal Theedrinker.
Daarin proef ik enthousiasme.
Dat is pastoraat dat jou op het lijf geschreven is en waar je energie van krijgt. Dat vind ik inspirerend om te lezen. Ik had gehoopt eenzelfde enthousiasme aan te treffen bij het inschakelmodel, het kringmodel en het charismatisch model. Vanuit de pastorale praktijk ken ik talloze voorbeelden waaruit blijkt dat deze modellen vruchtbaar functioneren.
Natuurlijk zijn er nadelen te noemen.
Maar die zijn ook te formuleren bij pastoraat door gevormde pastores. Bijvoorbeeld dat het pastoraat te veel wordt geconcentreerd op een of enkele personen en dat deze vorm van pastoraat afhankelijkheid kan creëren bij gemeenteleden.
Enthousiast
In reactie op jouw artikel wil ik benadrukken dat ik enthousiast ben over pastorale bezoekers die met hun hart bezoeken afleggen en gemeenteleden het gevoel geven gezien te zijn. Ik ben enthousiast over kringpastoraat dat zulke mooie vruchten kan opleveren.
We hebben net een project van zes weken in de kerk achter de rug rond het thema ‘Verbinding met elkaar’. Acht themakringen kwamen wekelijks bij elkaar rond thema’s als ‘waarheid in liefde spreken’, ‘vergeving’ en ‘liefhebben met de daad’.
Het is hartverwarmend om te horen wat deze kringen hebben opgeleverd aan onderlinge verbinding en vooral ook aan bijgelegde verhoudingen.
Een vrucht die via huisbezoeken veel moeilijker zou zijn bereikt. En ten slotte ben ik ook enthousiast over het charismatisch pastoraat. De winst ligt voor mij vooral in een veel grotere rol voor het gebed tijdens de gesprekken en het daardoor bewuster beleven van de afhankelijkheid van God.
Versta me goed, er is alle ruimte nodig voor geschoolde pastores, maar laten we dat niet in mindering brengen op alle andere vormen van pastoraat in de gemeente.
Met hartelijke groet,
Gijs
Gijs Bronsveld is predikant van de NGK Doorn en kerndocent aan de Nederlands Gereformeerde Predikantenopleiding.