Over oorlog en vrede (2)
1978-03-17
Waarom was de wereld verbaasd ?- Jaargang 22
- nummer 11
Dezer dagen heb ik nog eens in het magistrale werk van William L. Shirer "Opkomst en ondergang van het Derde Rijk" (twee delen, 1300 pag., compres gedrukt!) nagelezen hoe Adolf Hitler na zijn machtsovername in 1933 de grote wereldoorlog voorbereidde.
Ik heb er een ellendige dag door beleefd. Opnieuw gingen voor mij al die afschuwelijke gebeurtenissen leven die ik als, jonge, politiek hevig geïnteresseerde, man in de jaren dertig heb meegemaakt en die mij toen al slapeloze nachten bezorgden. Ik was tamelijk goed op de hoogte van wat er in Duitsland plaats vond. Schilder had mij veel verteld en geschreven van wat hij tijdens zijn studie in Erlangen beleefde. En ik had "goede" Duitse vrienden van wie ik veel hoorde. En bovenal: ik wist goed wat Hitler in zijn "Mein Kampt" had geschreven. Uit de meeste kranten werd je niet veel wijzer! Die deden net als momenteel de meeste Nederlandse massamedia ten opzichte van Sovjet-Rusland doen! Dat wil zeggen: ze' gaven wel eens een bericht over een spectaculair gebeuren in Duitsland. Heel erg voorzichtig overigens. Maar wat vóór alles nodig was: het versterken van de geestelijke weerbaarheid van het volk door het vertellen van de waarheid, de volle waarheid, de beslissende feiten ten aanzien van wat de leiders beoogden, dát deden ze niet. Net zo min - het zij nog eens gezegd - als de massamedia dat nu doen ten opzichte van het "communistische wereldsysteem". (Deze term is van de communisten zelf!) Het klinkt misschien eigenwijs, maar het is de waarheid: sinds ik wist wat Hitler in "Mein Kampf" had geschreven wist ik dat hij met alle middelen op oorlog aanstuurde. En naarmate ik las over de steeds toenemende bewapening van "Das dritte Reich", van de brutale, gedurfde acties van Hitier, en de ongelofelijke lamlendigheid, onnozelheid. lafheid en het verraad van, met name Engeland en Frankrijk, beleefde, werd die overtuiging steeds sterker. En nu las ik van dat alles weer - met diens enorm vele achtergrondinformatie - bij William Shirer.
Wat had Hitler o.a. in zijn "Mein Kampf" gezegd?
In de eerste plaats dat afgerekend moest worden met Frankrijk "de meedogenloze doodsvijand van het Duitse volk". De Fransen zouden altijd streven naar "een verdeeld en machteloos Duitsland, een verzameling kleine staatjes". Dit was zo vanzelfsprekend, aldus "der Führer", "dat ik zelf niets anders zou kunnen en willen handelen als Clemenceau, wanneer ik een Fransman was." (Clemenceau was namelijk een doodsvijand van Duitsland. Met een pathologische haat tegen de Boches", de Duitsers, aanvaardde hij in 1917 de regering met als enig doel: de totale vernietiging van Duitsland. Hij was ook de inspirator van het voor Duitsland moordende vredesdictaat van Versailles.) Er moest volgens HitIer "een definitieve afrekening met Frankrijk komen ... een laatste, beslissende strij d en pas dan zullen wij een eind kunnen maken aan de eeuwige en in wezen zinloze strijd tussen ons en Frankrijk, vooropgesteld natuurlijk, dat Duitsland de vernietiging van Frankrijk inderdaad slechts beschouwt als een middel dat het later in staat zal stellen ons volk elders expansiemogelijkheden te geven."
Ja, dat staat er echt: de "vernietiging" van Frankrijk is absoluut noodzakelijk, maar alleen als "middel" om het "groot Germaanse rijk" elders door expansie te verwerkelijken !
En wáár dan? Niet zoals die stomme Hohenzollerns hadden gedaan in Afrika, in Kameroen!
Neen, in Europa. En dan in het gebied van het rijk van het minderwaardige ras der slaven: in Rusland.
Op de man af, openlijk en brutaal verklaarde hij: Duitsland moet zich in Oostelijke richting uitbreiden - grotendeels ten koste van Rusland! Op de voor de hand liggende opmerking dat het grondgebied van Europa reeds verdeeld was reageerde Hitler in zijn boek met de cynische uitspraak: Zeker, "maar de natuur heeft deze bodem niet voorbestemd voor een bepaald volk of ras, deze bodem is er voor het volk dat de kracht bezit zich ervan meester te maken... En als degenen die deze grond nu bezitten daartegen bezwaar maken? Dan, aldus Hitler, "treedt de wet van het zelfbehoud in werking en wat na vriendschappelijke onderhandelingen wordt geweigerd kan met de vuist worden genomen". Het veroveren van vreemd grondgebied, zo vervolgt Hitler, in een scherpe kritiek op de vooroorlogse Duitse buitenlandse politiek, "was slechts mogelijk in het Oosten ... Indien men in Europa land begeerde, dan kon men dat alleen veroveren ten koste van Rusland en dit betekende dat het nieuwe Rijk in de voetstappen moest treden van de Teutoonse ridders, die door middel van het Duitse zwaard eens grond voor de Duitse ploeg en dagelijks brood voor het volk hadden veroverd."
Telkens komt Hitler op dit thema terug. In het tweede deel van "Mein Kampf" leest men het volgende: "Een volk kan slechts vrij leven als het over voldoende grondgebied beschikt. Zonder rekening te houden met "tradities" en vooroordelen moet ze (de nationaal-socialistische beweging) de moed vinden om ons volk te verenigen en alle krachten te benutten om voort te schrijden langs de weg die het volk van zijn tegenwoordige beperkte levensruimte (lebensraum!) naar nieuw land en nieuwe grond zal brengen... De nationaalsocialistische beweging moet ernaar streven de wanverhouding tussen onze bevolking en ons grondgebied te corrigeren - en dit gebied zien als een voedingsbron, als een basis voor machtspolitiek... Wij moeten vasthouden aan ons doel... voor het Duitse volk het gebied en de grond te veroveren waarop het recht heeft; Op hoeveel land heeft het Duitse volk dan recht?, vraagt Hitler, De bourgeoisie, zo reageert hij minachtend, "die geen enkel creatief politiek idee voor de toekomst bezit" dringt nog altijd aan op het herstellen van de Duitse grenzen uit 1914. Maar"de eis de grenzen van 1914 te herstellen is een politieke blunder van zulk formaat, dat men het bijna een misdaad zou kunnen noemen. Geheel afgezien van het feit dat de rijksgrenzen van 1914 allesbehalve logisch waren. In werkelijkheid waren ze noch volledig in die zin dat ze alle personen van Duitse nationaliteit omvatten, noch zinvol vanuit de geomilitaire noodzaak. Ze waren niet het resultaat van weloverwogen politieke acties; het waren toevallige grenzen van een fase van een militaire strijd die nog niet was afgesloten... Met evenveel recht zou men een ander jaartal uit de Duitse geschiedenis als voorbeeld kunnen kiezen en dat het herstel van de toestand in die periode het doel was van de buitenlandse politiek."
Hitler zou als voorbeeld het liefst het jaar kiezen dat zes eeuwen terug lag, toen de Duitsers de Slaven in het Oosten terugdreven. Die beweging in oostelijke richting moest worden voortgezet. "Tegenwoordig tellen wij tachtig miljoen Duitsers in Europa! De buitenlandse politiek zal pas als juist worden erkend, wanneer er na nauwelijks honderd jaar tweehonderdvijftig miljoen Duitsers in dit werelddeel leven." En dan allemaal binnen de grenzen van het nieuwe, uitgebreide rijk! Natuurlijk zullen bepaalde volken plaats moeten maken voor zoveel Duitsers.
Maar welke volken? Hitler beantwoordt deze vraag aldus: "En daarom hervatten wij nationaalsocialisten...
nu het werk dat zes eeuwen geleden is gestaakt. We maken een eind aan de eeuwige beweging in midelijke en westelijke richting en wenden de blik naar het Oosten. Indien wij in onze tijd over grondgebied in Europa spreken dan denken wij in de eerste instantie aan Rusland en zijn aangrenzende vazalstaten." (cursief van Hitler!) Dat wil zeggen: Oekraïne, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Bessarabië enz. Maar vóór alles Oostenrijk - waarvan Hitler in de eerste alinea van zijn boek schreef, dat "wij" de aansluiting van Oostenrijk aan Duitsland "ons leven lang met alle middelen moeten bevorderen" - en Tsjecho-Slowakije. Want wie meester is van dat land beheerst heel Europa.
Zelfs gingen Hitlers aspiraties nog verder. Op de laatste pagina van "Mein Kampf” sprak hij ervan dat zijn boek inde eerste plaats een schets wilde geven van de toekomstige Duitse staat en van de methodes waarvan deze zich moest bedienen om eens "de aarde te beheersen". De machtige steppen in het Oosten konden volgens Hitler bij de ineenstorting van Rusland gemakkelijk worden geannexeerd zonder dat dit veel Duits bloed behoefde te kosten!
Dit alles schreef Hitler in een boek dat vooral na zijn "machtsovername" in 1933 in ongekende hoeveelheden verspreid werd. Ik kan mij niet herinneren dat in kranten of via de radio in de jaren dertig de boven opgenomen rauw eerlijke citaten werden doorgegeven. De mensen moesten niet angstig gemaakt worden! En men mocht geen "oorlogsophitser" zijn. En Hitler sprak er toch nu telkens van dat het hem echt om vrede te doen was.
Er waren er niet veel die deze uitspraken kenden en ernstig namen. Ik las eens dat er van de naar Londen uitgeweken regering maar twee Hitlers naziboek kenden - Koningin Wilhelmina en Gerbrandy!
Na een overzicht gegeven te hebben van Hitlers ideeën schrijft William Shirer: "Kan iemand beweren dat deze blauwdruk niet helder en scherp omlijnd is? Frankrijk moest worden vernietigd maar dit is van secundair belang, vergeleken bij de Duitse expansie in oostelijke richting. Eerst zal men de hoofdzakelijk door Duitsers bewoonde gebieden in het oosten bezetten.
Welke landen zijn dat? Oostenrijk natuurlijk, het Sudetenland in Tsjecho-Slowakije en het oostelijk deel van Polen met inbegrip van Danzig, Daarna Rusland zelf. Waarom was de wereld dan zo verbaasd toen Hitler nadat hij enkele jaren rijkskanselier was geweest deze doelstellingen probeerde te verwezenlijken?" Ja, waarom was de wereld verbaasd?
Wel vooral omdat de pers haar plicht verzuimde door niet rusteloos te waarschuwen en de massa geestelijk weerbaar te maken. En vooral omdat de allereerst bij dit alles betrokken regeringen ook haar plicht niet deden, maar besluiteloos, laf en verradend toekeken hoe de "jakhals" Mussolini het "wangedrocht" Hitler (de bijgevoegde eretitels zijn van minister Gerbrandy) logen en moordden en miljoenen in de diepste ellende stortten.