De Can. Ref. synode van november 1977
1978-06-02
Daar ik tot nu toe in "Opbouw" niets gelezen heb aangaande deze synode, is het mij zeker wel vergund iets aangaande de handelingen van deze synode in "Opbouw" mede te delen. Onze broederschap in de wereld wordt toch niet uitsluitend door kerkelijke grenzen bepaald. Daarom hoop ik, dat de lezers van "Opbouw" nog belang zullen stellen in wat zich op kerkelijk gebied, aan deze zijde van de oceaan, afspeelt.- Jaargang 22
- nummer 22
Het is wel al een poos geleden, dat deze vergadering gehouden is, maar toch zullen de besluiten die genomen zijn, nog lange tijd in de belangstelling van velen blijven staan. Over het algemeen zal deze synode nog lange tijd in de gedachten blijven vanwege de milde geest, die er heerste.
Vooral kwam dat tot uitdrukking in de stap, die genomen werd ten opzichte van The Orthodox Presbyterian Church (the O.P.C.). Ten opzichte van deze kerken is uitgesproken, dat ze ware kerken van den Heere Jezus Christus zijn. Dat is zeker, wie de gesteldheid in de Can. Ref. Church kent, een reden om zich te verblijden.
Voorts werd een voorstel om de gezangenbundel niet verder uit te breiden, met meerderheid van stemmen verworpen. Daardoor bleek, dat men meer en meer als Nieuwtestamentische kerk begeert te leven. Dit zijn twee besluiten, waarover we ons zeer zeker mogen verblijden.
Een pijnlijke gebeurtenis was, dat men meende een appèl te moeten laten uitgaan tot The Chr. Ref. Church, om terug te keren van de verkeerde wegen, waarop deze kerk is verdwaald geraakt.
Hoewel ik geloof, dat dit appèl op zijn plaats is, wil ik hierbij toch een paar kanttekeningen maken.
Allereerst moet het ons bedroeven, dat dit middel moest worden toegepast, daar hieruit blijkt dat de samensprekingen op dood spoor zijn gekomen. Nu komt bij mij de vraag op, in hoeverre het te voorkomen was geweest om op dit spoor te geraken. En dan denk ik aan de isolatie, waarin onze kerken zich hebben begeven. En dat vooral ten opzichte van het onderwijs en ook op het gebied van de vakverenigingen. De regel W(''S: "Als het in de kerk niet goed gaat, dan gaat het nergens goed." Die regel was door sommigen meegebracht en voor anderen overgewaaid uit Holland. En als er op een enkele plaats eens geen eigen kerkelijke school is, dan steekt men het vaandel omhoog en er staat dan in geschreven "God wil het", evenals bij de kruistochten.
De impasse, waarin we zijn geraakt, is ook daarom zo noodlottig, omdat de bezwaarden in the Chr. Ref.
Church helemaal geen behoefte hebben om zich bij de Can. Ref. Church te voegen.
Een predikant van de Chr. Ref. Church verzekerde mij pas nog, dat er een scheuring dreigde in de Chr.
Ref. Church en dat in dat geval velen zich gedrongen zouden gevoelen zich aan te sluiten bij de Can. Ref.
Church als... En toen kwam het.
Als jullie, speciaal door je eigen scholen maar niet de deur voor onze neus hadden dichtgegooid.
En zo zullen we vermoedelijk in de toekomst weer een nieuwe kerkformatie zien verschijnen, waardoor de eenheid onder de christenen nog meer verduisterd wordt.
En zo is er naast blijdschap toch ook weer droefheid, omdat deze synode onder de breuk die er gekomen is, een streep moet zetten. Verder behandelde deze synode nog enkele zaken, die bijna op iedere synode voorkomen. Een nieuwe berijming van de Psalmen is onderweg, een vertaling van de Bijbel zal nader bezien worden, enz. Maar de geest van de Dordtse Synode, waarop men zelfs Engelse bisschoppen uitnodigde is, helaas, onder ons nog ver te zoeken.