Gegunde vrijheid: niet vrijblijvend
1978-06-16
Momenteel liggen een viertal reacties op deze rubriek bij mij te wachten op plaatsing. Een verrassend en stimulerend aantal, Maar... bij geregelde plaatsing toch ook weer niet zóveel. Met een maandje zijn we er doorheen.- Jaargang 22
- nummer 24
Met andere woorden: laat gauw ook eens wat van u horen. Elk persoonlijk betrokken bericht over ontwikkelingen of verwikkelingen in uw gemeente is welkom, mits het tot OPBOUW strekt.
Hieronder een brief van prof. Jager uit Kampen. Hij houdt ons èn onze gemeentes een spiegel voor - zoals te verwachten was. Mijns inziens past boven zijn brief het hoofdje:
Gegunde vrijheid: niet vrijblijvend
Een leuk en goed initiatief vind ik uw artikel: Laat eens iets van u horen.
Ik hoop, dat er veel reacties komen. Ofschoon ik vermoed, dat dit u niet mee zal vallen, tenminste als uw verwachtingen hoog gespannen zijn. We zijn niet gewend met elkaar over de door u genoemde ervaringen te spreken. Daarvoor zijn we dunkt mij nog te 'geriffermeerd', zoals ds Visee dat nogal eens noemde. Gereformeerden zijn nooit erg open voor mekaar geweest. Maar ik hoop, dat mijn vermoeden onjuist blijkt te zijn. In elk geval ben ik dankbaar voor uw ondernemen.
Wat mij betreft, ik wil ook iets van mij laten horen. Persoonlijk ben ik nog altijd dankbaar, dat ik nee gezegd: eb in 1946 en in 1967 weer. Dat wil niet zeggen, dat ik met de scheuringen op zichzelf blij was en ben. Maar toen ik wem gedwongen tot een keuze heb ik met overtuiging gekozen voor de Vrijheid, die Christus ons gunt. Het is niet zo heel belangrijk welke naam onze kerken zullen kiezen. Als we maar een goede naam krijgen in de kerkelijke èn de onkerkelijke wereld, dan doet de officiële 'naam er niet zo veel toe. Maar als er een naam gekozen zal worden, dan hoop ik, dat daar het woordje "vrij" en het woord Evangelisch niet zal ontbreken. Op gereformeerd stel ik geen prijs meer. Hier in Kampen zijn al ongeveer 10 kerken, die gereformeerd heten. Met allerlei bijna men. Moeten wij daar een elfde aan toevoegen? Ik zie het nut daarvan niet in.
Persoonlijk voel ik mij een gezegend mens, samen met m'n vrouw. We zijn beiden 78 jaar. We kunnen ons nog redden in een bejaardenhuisje. Het middagmaal krijgen we uit tet Centrum en we hebben goede hulp. We hebben in eigen leven en in dat van een zoon veel ziekte meegemaakt, Ik ben twee maal geschorst, wat op zichzelf niet leuk is. Mij is toen gezegd - door de daad van schorsing - dat ik het Evangelie niet mocht verkondigen. Toch preek ik nog één keer per zondag met blijdschap de Goede Tijding. En probeer ik de gemeenten voor re houden wat de Here Jezus bevolen heeft. Door de moeiten en ziekten heeft de HERE ons heengeholpen.
Voor 25 jaar kreeg onze zoon een ziekte, waarvan de specialisten zeiden dat die hem totaal invalide zou maken. Hij is een paar jaar invalide geweest. Maar toen vonden we een medicijn, dat hem voor invaliditeit bewaard heeft. Nu vaart hij al 25 jaar als kapitein of stuurman op een coaster, is getrouwd en heeft twee gezonde jongens. We zien in een en ander, dat de wonderen nog de wereld niet uit zijn. Aan wonderen van gebedsgenezing, zoals dat in sommige kringen gepropageerd wordt, hecht ik geen geloof. Maar dat mèt gebruik van middelen de HERE nog wonderen doet, dat geloof ik.
Wat mij persoonlijk betreft ik ben blij in de dertiger jaren een nieuwe kijk op de Schrift en de Belijdenis, het preken en het pastorale werk te hebben gekregen. Ik stem wel in met "de leer" van de 3 formulieren. Maar de theologie van de DL prijs ik niet. Dat we leven mogen van genade en van genade alleen, dát weet ik. Dat alle roem voor ons is uitgesloten erken ik.
Maar dat God ons inschakelt bij onze redding of behoudenis, dat heb ik Ieren inzien. Dát inzicht ontbreekt ook in onze kring nog te veel. We, zijn vreselijk bang voor remonstrantisme.
We moesten ook bang zijn voor goedkope genade. Voor geloof, dat niet wil werken. Er moest wat meer gepreekt worden over de Bergrede en in de trant van Jakobus en de 2e helft van de brieven van Paulus. We moesten wat meer ons beijveren in goede werken. De helft van de Bijbel staat daar vol van. Waarom zijn wij daar wat bang voor? Daarin, in het onderhouden van wat de Here Jezus bevolen heeft, moesten we wat meer onze eenheid zoeken. Gelijk denken hoeven we niet. Maar in gezindheid, cl. de gezindheid van Jezus Christus moesten we meer onze eenheid zoeken.
Dát is de hoofdzaak. Niet of we het met elke paragraaf van de Belijdenis eens zijn.
En als ik nu denk aan de gezindheid in de kerk alhier dan kan ik niet roemen.
Er is hier een groep zusters, die kinderevangelisatie ter hand hebben genomen. Dat is prachtig. Wordt ook wel financieel gesteund. Maar als ik het wel heb komt van verdere Evangelisatie, door ons licht te laten schijnen voor de mensen, niet veel terecht. We schamen ons voor het Evangelie.
Spreken veel te weinig van de HERE, maken niet veel van de gemeenschap der heiligen. De ouders laten het onderwijzen van de kinderen veel te veel over aan een beste school en aan de catechisatie. Natuurlijk kan niemand overzien wat er in heel de gemeente gebeurt. Maar mijn indruk zal toch wel niet ver naast de waarheid zijn.
Over het algemeen wil men maar bij het oude blijven en gewoon gereformeerd zijn. Dat wil in dit geval zeggen: bij de traditie volharden. Intussen gaat de jeugd zijn eigen gang als ik het wel heb. Er is een gospel groep “Arise" maar toen die ook optrad in een "synodale" kerkdienst werd door de kerkenraad niet goed gevonden, althans door de dominees niet. Van een openstaan náár de wereld, van hulp aan mensen in nood buiten eigen kring komt - dunkt mij weinig. Waarschijnlijk ook wel een gevolg van de massaliteit van eigen kring, met een brede rand. We hebben het te druk om eigen mensen te houden. Een niet al te vrolijk beeld, maar wel ongeveer de werkelijkheid.
Intussen bedenk ik, dat m'n vrouw en ik een weekje naar Utrecht gaan.
Mogelijk zou ik u vandaar uit wel kunnen ontmoeten. Dat zou ik wel op prijs stellen. We gaan donderdag naar onze dochter en schoonzoon. Mogelijk wilt u daarheen bellen of en wanneer het u gelegen komt, dat ik even kom. Wees Gode bevolen en hartelijk gegroet.