Column
2012-06-09
Op 15 januari kreeg de PKN haar eerste predikant-vrijwilliger.- Jaargang 56
- nummer 12
Ds. Van Putten heeft de volledige predikantsopleiding gedaan, maar werkt parttime als bankdirecteur. Van de kerk heeft hij geen geld nodig. Hij is wel professional (er zijn werkafspraken gemaakt), maar wordt niet betaald.
Op deze manier kon de PKN in Zwolle een extra (parttime) predikantsplaats creëren. In de evangelische wereld kende men dit al, maar nu is het fenomeen van de ‘dubbele roeping’ ook doorgedrongen in de oudere kerken.
Iedereen blij? Niet helemaal.
De predikantenvakbond maakte bezwaar. Dat komt niet zo sympathiek over, maar is wel te begrijpen. Niet iedereen is bankdirecteur, en veel predikanten moeten er gewoon van leven. Je zult maar een jonge kandidaat zijn en wachten op een beroep, terwijl oudere heren die financieel binnen zijn nog even een theologiestudie erachteraan doen en gratis worden binnengehaald.
Maar toch is het mooi, vind ik. Aan ds. Van Putten zal nooit het verwijt gericht kunnen worden dat hij ‘beroepsgelovige’ is. Zo iemand die het eigenlijk diep vanbinnen niet gelooft, maar omwille van de hypotheek en de kilometervergoeding in het ambt blijft staan. Hij is daar omdat hij er wil zijn, en hij levert er flink salaris voor in.
Sinds ds. Hendrikse zijn ijdele stunts opvoert, dragen predikant-vrijwilligers misschien wel meer bij aan het imago van de kerk dan welk beleidsstuk ook.
Voor de toekomst is het een belangrijk signaal. De klassieke predikant, met een lange, dure opleiding en een volledige aanstelling, heeft zijn langste tijd gehad. Zowel van overheidswege (druk op de opleidingen) als van onderop (veranderingen in de gemeenten) worden de voorwaarden voor die klassieke structuur ondergraven. De toekomst zal zijn aan kleinere geloofsgemeenschappen. De theologische opleidingen zullen flexibeler zijn: korter aan het begin en meer uitgesmeerd over een hele loopbaan. En tenzij christenen flink meer geld gaan geven, zullen voorgangers vaker een dubbele roeping hebben. Net zoals in het grootste deel van de wereld dus.
Stefan Paas is bijzonder hoogleraar kerkplanting en -vernieuwing aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en universitair docent missiologie in Kampen. Dit commentaar verscheen in het februarinummer van cv•koers.