Zingt een nieuw lied: God heeft ons wedergeboren (slot)
1976-06-25
God heeft ons wedergeboren.- Jaargang 20
- nummer 26
Wanneer Petrus zijn brief begint (1 : 3) met het lied van Mozes in een nieuwe zetting, wanneer hij het lied van Mozes doet overgaan in het lied van het Lam, - Jezus is opgestaan, dan staat hij met de gemeente rond het doopfont. Want er is alle reden om aan te nemen dat in zijn brief op zijn minst iets doorklinkt van een toespraak in een paasnachtdienst die tegelijk doopdienst was. Vooral 3 : 21 is in dat opzicht sprekend: " ...redt u thans de doop...door de opstanding van Jezus Christus".
En als je zijn brief doorleest, kun je je dat heel goed voorstellen. Hij ziet de pas gedoopten voor zich staan: nog niet zo lang geleden "dwalende als schapen, maar thans ... bekeerd tot de herder en herder van uw zielen" (2 : 25), "wedergeboren niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God" (1 : 23). Nou, dat is Wiel iets om er een nieuw lied bij te zingen.
Ja, maar het zijn gewone, zwakke mensen, die zo meteen weer terugkeren naar hun zaak, hun gezin, naar de harde wereld vol machten die veel sterker zijn dan zij. En daarom gaat Petrus dan spreken over die alledaagse situaties waarin die mensen telkens weer verzeild zullen raken. Over de conflicten, waarin ze van dag tot dag verwikkeld zullen worden.
Hij spreekt over burgers die te lijden hebben onder onrechtvaardige heersers en over vrouwen drie een slecht leven hebben bij haar huistiran. Hij spreekt over de verhouding tussen heren en slaven, tussen christenen en hun ongelovige buren. Hij noemt de tegenstelling tussen de oudere en de jongere generatie. Hij praat over ouderlingen die moedeloos worden omdat ze met hun werk nooit klaarkomen, En hij vergeet de kleine wrijvingen en spanningen tussen gemeenteleden niet. Hij ziet die mensen in hun uitzichtloze situaties, krampachtig vechtend' om er niet onder te komen, of de moed opgevend omdat het toch niet helpt. Want wat begin je tegen een corrupte staatsambtenaar?
Hoe kun je ooit jezelf handhaven in die ondergeschikte, afhankelijke positie, die je als vrouw nu eenmaal hebt? Hoe zal het je ooit lukken die slechte of uitgesleten verhoudingen tussen gemeenteleden weer gezond te maken?
Ja maar - zegt hij dan - hoe vreselijk het leven ook is, hoe uitzichtloos, hoe door en door verknoeid, hoe onherstelbaar je ook beschadigd mag morden, - Jezus is opgestaan. En dat heeft ons, hopelozen. wedergeboren tot een levende hoop. Dat heeft ons, verbeten vechters, gemaakt tor ontspannen mensen. Dat heeft ons, opstandigen, het geduld weer terug gegeven en de liefde. Het heeft ons, die bij de pakken neerzaten, weer vroIijk, dansend. en springend, op weg doen gaan. Zingend het lied van Mozes. En van het Lam. Omdat er weer een weg voor ons is, de weg die Hij gebaand heeft.
Hij is er doorheen gekomen. En daarmee zijn wij er door heen gekomen. Jezus is opgestaan. En in Hem mogen wij ons laten onderdompelen. In zijn heil, zijn overwinning, wij Hij ons betrekken.
Gedoopt worden, - dat heeft in de bijlbel vaak de klank van: meegenomen worden op Gods overrompellende verlossingsweg. Jullie weten toch wel, zegt Paulus (1 Kor.10 : 1v.v.) dat onze vaderen allen door de zee heengingen, dat allen zich lieten dopen in de zee? Ze zijn helemaal in Gods heil ondergedompeld. Ze waren er volledig bij betrokken toen God met zijn grote levensdoorbraak kwam. En dat heil, die levensdoorbraak - dat was toen: de zee, waardoor ze de bevrijding tegemoet gingen. Dat was de wolk die hen beschutte. Dat was de rots waaruit keer op keer het reddende water opsprong.
Maar eigenlijk was het: Christus.
Wandelend in de woestijn hebben wij water gevonden springende als een fontein, bronnen geslagen als wonden.
Overvloed, overvloed Gods, sprengen van water en leven, bloed uit de flank van de rots, water en bloed om het even; daaruit ontspringt ons bestaan, zo zijn wij wedergeboren! ') Is het een wonder, dat diezelfde Paulus meer dan eens aan de gelovigen schrijft: jullie zijn in Christus gedoopt?
Is het een wonder dat in de vroege christelijke kerk de doop bij voorkeur bediend werd in de nacht voor de paasmorgen? Zodat die jonge christenen, die pas-bekeerden het nooit konden vergeten: we zijn in Christus gedoopt; we zijn met Hem begraven door de doop in de dood, opdat gelijk Christus uit de doden is opgewekt door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens wandelen zouden (Rom. 6 : 4).
Israël werd gedoopt in de zee. Toen klonk het lied van Mozes: En Hij, die ons riep, Hij brengt ons naar de overkant, Hij leidt ons naar 't beloofde land. Maar Farao met heel zijn stoet gaat onder in de vloed.
Wij zijn gedoopt, niet in de zee, maar in Christus. Nu zingen we het nieuwe lied: Ge100fd zij God, die ons heeft doen wedergeboren worden door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.
Aan het begin van ons leven staat de opstanding van Christus.
Daarom zijn we mensen van de hoop geworden. En de kinderen die in de gemeente van Christus geboren worden zijn als kinderen van de hoop geboren. Hoe hun leven er ook uit zal zien, het begin was: Christus is opgestaan. Want het mag allemaal waar zijn: dat het leven niet anders is dan een voortdurend sterven, en dat we er niet tegen kunnen, en dat we het slachtoffer worden van de machten waartegen we opbotsen en van de structuren waarin we gevangen zitten. Maar Jezus is opgestaan.
Het mag allemaal waar zijn. En het is niet uit te houden.
Maar in die vreselijke impasse, in élke nieuwe onmogelijkheid, mogen we het ons door het evangelie laten zeggen, mogen we het tegen elkaar zeggen, mogen we het aan onze kinderen zeggen: ja, maar Jezus is opgestaan. Geloofd zij God, de nachtmerrie is voorbij. We zijn mensen van de hoop. We moeten er nog wel doorheen. Maar eigenlijk staan we al aan de overkant.
Want God is naar ons toe gekomen en God is voor ons uit gegaan. En God heeft ons in de opstanding van Jezus Christus achter zich aan geroepen.
Kondigt het jubelend aan, laat het de windstreken horen, doe het de aarde verstaan: God heeft ons wedergeboren! 1)
Noot:
1) Liedboek voor de kerken, no 224