Over homofilie (3)

1976-07-16
  • Jaargang 20
  • nummer 29
En daarom is onderscheiding nu Z'O broodnodig op dit gebied. Want het is gewoon stuitend om alle mensen, die gelijkgeslachtelijke aantrekking ervaren en die daar een door ethische regels ingeperkt gebruik van maken, met de smeerlapperij van Romeinen 1 en Genesis 19 (sodomiet) lastig te vallen..Immers, daar is bij hen niets opzettelijks aan. Zij hebben niet de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven. In deze beschrijving van Paulus herkennen ze zichzelf niet, want zijl hadden nooit de natuurlijke omgang met de vrouw gekend. Op gegeven ogenblik, toen hun leeftijdsgenoten verkering kregen, begonnen zij, tot hun ontsteltenis meestal, te ontdekken, dar ze anders waren, Hoe dat kwam, of ze dat bij hun geboorte meegekregen hadden of in hum prille opvoeding, wat valt ervan te zeggen? Een gevolg van ons aller zonde - ja, maar ook zelf een ronde? – nee toch, het is voor ons mensen erg moeilijk gebleken, hier de goede onderscheidingen aan te brengen. Alle homofilie, zelfs de aanleg, werd in verband gebracht met de smeerlapperij van Romeinen 1. Het gevolg was: diepe gewondheid, angst en eenzaamheid (O, die eenzaamheid) bij degenen die het betrof. Ze voelden zich uitgestoten uit de gemeenschap, vooral uit de christelijke gemeenschap en het alternatief W13JSO:f zwijgen over hun zo-zijn of de uitstoting aanvaarden en dan in de goot van Romeinen 1 terechtkomen: sodomie.
Maar we moeten leren onderscheiden. De verschillen zijn werkelijk te groot tussen enerzijds de perversiteit van een oververzadigde sekscultuur en anderzijds de homofiel die in partnerschap met een goede vriend het monster van de eenzaamheid te lijf gaat en in eer en deugd een relatie probeert op te bouwen COlliderbegeleiding, helaas, van allerlei stemmen die zeggen, dat dat toch niet lukt. Wij moeten onderscheiden. Het is voor de mensheid wel eens meer moeilijk geweest om bepaalde dingen in hun verschillendheid te leren zien, Neem nu de krankzinnigheid. Die is gedurende vele eeuwen binnen de christenheid voor duivelbezetenheid aangezien, Wat 'beeft dat de krankzinnigenverpleging geremd! Ketens, dwangbuizen - en nog is het zo, dat iemand die in een inrichting gezeten heeft, haast geen kansen meer heeft in de maatschappij. God gebood, geloofde men, de harde aanpak van zulke weerzinwekkenden. Pas Iangzaam is hier meer licht doorgedrongen in de duisternis. Zeker, er bestlaat ook nu nog wel, duivelbezetenheid en mogelijk zelfs dat we daar in de naaste roekomst weer meer van. zullen horen, maar niet alle krankzinnigheid is duivelbezetenheid. Langzaam zag men dat in. Zal het zo met de homofilie ook gaan?

Misschien is deze vergelijking pijnlijk voor de betrokkenen. Zij zeggen: "Wij zijn niet ziek. Wij zijn normaal." Maar dat lijkt mij een reactiestandpunt, Zoals meer gehandicapten dat hebben. Zij vrezen medelijden dat goedkoop is. Het zou anders zijn, als men echte solidariteit zou merken, Dan zou men het kunnen verdragen, als er gezegd wordt: homofobie is een afwijking.
Ze is dat inderdaad. Geen variant, zoals men wel zegt, maar deviant.
Het voortbestaan V3Jnhet menselijk geslacht moet ons te zeer ter harte gaan, dan dat we zouden kunnen spreken van een variant. Van den beginne is het alzo niet geweest. Dat valt ook nog hieruit op te maken, dat een homofiele vriendschap de volheid mist, die juist door de tweepoligheid van het mannelijk-vrouwelijk worden aangebracht. (Kàn worden aangebracht, moet ik voorzichtigheids- en bescheidenheidshalve wel zeggen.) Deze tweepoligheid wordt in een homofiele relatie wel nagebootst, in die zin dat het meer mannelijke type het meer vrouwelijke type opzoekt, maar juist dit bewijst, dat men in de homofiele relatie de volheid niet vindt, Men behelpt er zich mee.
Een deviant dus, Maar juist hier roep ik de solidariteitsgedachte van het begin van de preek weer krachtig op. De één. heeft deze deviant, de andere weer die. Wie is normaal? Wij samen vormen een geschonden mensheid, die zucht onder Gods toorn en zijn gevolgen. Niemand mag in het isolement van die toorn worden gezet. Uitgezonderd dlie ene die daar zelf is gaan staan: Jezus Christus. Maar als 't een afwijking is, is die dan ook te verhelpen? Ook dit is een open vraag. Er zijn er die er van afgekomen zijn. Wij moeten daarvoor
de ogen niet sluiten. Sterker: wij moeten, in het algemeen, beginnen met te proberen genezing te zoeken. Ik geloof dan ook dat als er een afdoende therapie gevonden zou zijn, de meeste homofielen die graag zouden aanwenden, omdat ze diep van binnen hun zo-zijn toch wel degelijk als een geweldige handicap ervaren, Denk eens aan het gemis van een gezinsleven. Maar genezing, - het is zo'n teer onderwerp. Velen kunnen het woord niet goed meer horen, en zetten zich ertegen af. En dat is goed te begrijpen, want bij zeer vele zedenmeesters staat die geneesbaarheid onder een zeer zware druk. Ze chanteren ermee. Je moet ervan te genezen zijn. en anders ... men wil dus in. bepaalde kringen het wonder verplicht stellen en dat gaat niet. Dan bereikt men het omgekeerde mee. En het leidt tot wreedheden. Laten we intussen hopen, dat er zoveel mogelijk genezen worden.

Maar het belangrijkste van deze preek is, dat we leren onderscheiden en niet langer plompverloren iedere homofiel en iedere homofiel levende met Romeinen 1 aan boord komen, Dat is stuitend. Wij moeten de handen vrij krijgen en zij vooral moeten de handen vrij krijgen om te zoeken naar een goede 'prothese' voor dit gebrek.
Nog één keer. Die vergelijking met de geesteszieken. Door de onderscheiding tussen duivelbezetenheid en geestelijke gestoordheid is men een andere weg van benadering ingeslagen. Daardoor is in zeer veel levens meer licht gevallen. Zelfs kwam er voor sommigen een stuk maatschappelijke integratie.
Dit licht kan in nog veel groter sterkte dagen voor de homofielen onder ons, Laten we dat van harte hopen en met die hoop nu besluiten. Als ze nu onder ons zijn, hebben ze misschien wel met angst en vrezen de behandeling van dit voor hen zo onheilspellende Schriftgedeelte tegemoet gezien. Dan ben ik blij voor ze, dat ze nu met iets hoopvols naar huis kunnen gaan. Wie had dat kunnen denken: bij de behandeling van Romeinen 1 een hoopvol perspectief voor homofielen! Moge de Here met hen zijn, hen zegenen, behoeden en bewaren. Hen bewaren ook voor de ontucht, zoals wij allen trouwens daarvoor bewaard moeten worden, ,,'t zij in de heilige, huwelijke staat of daarbuiten."

Amen.


Antwoordlied: psalm 134:1 en 3

Gij dienaars aan den HEER gewijd,
zegent zijn naam te allen tijd.
Gij die des daags zijn gust verwacht,
zegent zijn naam ook in de nacht.

Uit Sion aan den HEER gewijd,
zegene u zijn heiliglheid.
Hij die hemel en aarde schiep,
Hij is 't die u bij name riep.


Dankgebed
Wij danken U, Here God, voor de gave der onderscheiding, waardoor dingen die eeuw in, eeuw uit in elkaar gevlochten hebben gezeten, toch uit elkaar gehaald kunnen worden en bepaalde verschijnselen en gedragingen in de samenleving van een doem ontheven kunnen worden, Sterk allen wier taak het is uw Woord te bedienen. Dat ze toch uiterst kritisch zijn ten aanzien van de lasten die ze de mensen opleggen, speciaal die lasten die zij zelf met geen vinger aan hoeven te raken. Laat er ten aanzien van het hele seksuele leven een geest van ingetogenheid over ons komen, zodat de perversie geen vat op ons heeft.
Wij bidden U, dat ook seksuele minderheden een volwaardige plaats onder ons mogen ontvangen, zodat ze niet in het isolement komen. En zegen en sterk hen, die zijn uitgegaan om opening te brengen daar waar dat heilloze isolement reeds z'n verwoestend werk doet.
Zegen tenslotte het woord dat nu gesproken is. Vrijwaar het tegen misverstand en kwaadwilligheid, opdat mede door deze boodschap uw heerlijk rijk worde bevestigd.

In naam van Christus, de gezegende.

Amen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief