Verborgen in God 1)
1976-08-27
De HERE geeft ons in de bijbel rijke beloften voor ons leven en sterven.- Jaargang 20
- nummer 33
Wanneer we nadenken over ons leven op deze aarde èn straks op de vernieuwde aarde, dan is het rijk om te weten, dat daar één lijn in zit. Ik wil daar iets van laten zien en daarbij even wijze op wat we belijden in de Zondagen 1, ,g en 10 van de Catechismus, De troost, waarover in Zondag 1 wordt gesproken, is zo rijk, dat het de gelovige stil, vredig maakt. Te weten, dat we in leven en sterven van de Here Jezus zijn, is het einde.
Iets rijkers is er niet. Te weten, dat er geen haar van ons hoofd valt zonder de wil van Vader, dat ook het kwade in ons leven mee moet werken aan het doel dat God met ons voorheeft, geeft zekerheid temidden van zoveel onmacht die kenmerkend is voor onze tijd.
In Zondag 9 wordt -gesproken over vertrouwen op Gold. Vertrouwen, dat is: niet twijfelen. Dat betekent niet zoiets ais: alles gaat goed in mijn leven, alles loopt op rolleties, er zijn geen wensen meer over, dus daarom vertrouw ik op de Heer.
Neen, vertrouwen is geloven dat Vader het goed doet. Geloof is nooit een daad in de lucht waarover we gezellig of ongezellig kunnen bomen.
Geloven is voor waar houden zonder enige reserve. Geloof is altijd een overgave in vertrouwen. Vertrouwen betekent, dat je bij God blijft temidden van vreugde èn je het blijft volhouden, dat God je droefheid. Vertrouwen betekent, dat door benauwdheid, ziekte, verdrukking, strijd héén helpt.
Geloven is geen nápraten. Voor de ongelovige is dat een dwaasheid, voor de gelovige is het de diepste wijsheid dat niets ons scheiden kan van God en Zijn lief1de (Rom, 10).
Niets. Paulus heeft het in zijn leven ervaren, dat zelfs verdrukking volharding bewerkt, verder brengt (Rom. 5 : 31b).God voorziet alles (Zondag 10)."
Dat laatste, dat verdrukking, lijden, ziekte ons vérder brengt, gaat tegen ons menselijk denken in. Wij mensen, menen toch eigenlijk dat verdrukking achteruitgang betekent. Zo ging het ook met de Israëlieten. Ze geloofden God niet en zagen de tegenslagen voor mislukkingen aan; het eind van de reis lag buiten hun gezichtsveld. Zo gaat het ons ook vaak. We zijn erfgenamen der wereld, we hebben een eeuwig leven voor ons naar Gods belofte. We verwachten de verdrukkingen niet, maar als die verdrukkingen komen, gaat dank zij God de geloofskracht der erfgenamen zich openbaren. Dat ligt niet aan die erfgenamen, aan de mensen, aan ons. Neen, dat ligt aan God en over die wonderlijke kracht van God verbazen Gods kinderen zich temidden van het lijden. En zó, vanuit die geloofsverbazing, gaan ze vaster spreken van de hoop die in hen is, gaan ze sterker nog zingen van 'het heil, dat hun is toegezegd, Zulk geloven is een geheimenis. God geeft en onderhoudt het leven. Hij leidt en regeert. OPDAT we rijk zullen zijn in Zijn gemeenschap.
DAARVOOR zijn de moeilijkheden en de weerstanden, de soms niet weg te nemen aanstoot in ons leven, de engel des satans die met vuisten slaat.
DAARTOE is het gebrek en het kruis, dat niet van onze schouders wordt afgenomen.
Als Gods wegen in de wereld en in de kerk, in het leven van anderen en van ons zelf, één verward kluwen lijken - ook als Zijn hand daarin tégen ons is - dan nog spreekt Hij tot ons en wil Hij ons léren gelóven, dat in dat alles Zijn liefde voor ons brandt.
1) Op 1 oktober a.s. is het zes jaar geleden, dat Mel Tini Kok stierf. Mede uit door haar nagelaten aantekeningen stelde ik dit artikeltje samen. Zó wil het tevens een herinnering aan haar zijn. Een dankbare herinnering!