Te Berde
1983-09-09
Ik ben wat verbaasd geweest over de berichtgeving in de verschillende media over de Assemblee van de Wereldraad van Kerken te Vancouver gehouden.- Jaargang 27
- nummer 33
Er is veel aandacht aan besteed. Aan een organisatie die kennelijk niet zo veel voorstelt en naar mijn smaak ook nooit veel moet gaan voorstellen. Zelfs Evangelicals en evangelicale organisaties konden het niet laten er veel aandacht aan te besteden.
Onder die berichtgeving was die van N.R.C.-Handelsblad naar mijn smaak het beste, omdat die het duidelijkst was. Er zijn nogal wat mensen die verontwaardigd doen over de eenzijdigheid van de Wereldraad als het gaat om het kwaad in de wereld aan te wijzen. Alles wat Rusland doet aan agressie en onderdrukking wordt met de mantel van de politiek bedekt.
Alles wat Amerika doet wordt breed uitgemeten. Toch is dat niet zo vreemd. Het wijs precies aan waarom die Wereldraad niet zo veel voorstelt. Profetisch spreken is er niet bij. Zodra men Rusland aanvalt vreest men dat de Orthodoxe kerk in Rusland wegloopt. En dat heeft men nu eenmaal liever niet. Nu,als je dat liever niet hebt dan moet je natuurlijk je mond houden over Rusland. Maar daarmee is de waardeloosheid van de Wereldraad dan ook wel aangetoond. Men kan niet spreken zonder aanzien des persoons, want men is niet onafhankelijk.
Het verschil tussen het Amerikaanse systeem en dat van de Sovjet-Rusland is dat het Amerikaanse systeem wel kritiek kan verdragen en dat van Rusland niet. Dat is hèt verschil tussen vrijheid en tirannie.
Men kreeg in Vancouver ook nog een teleurstelling te verwerken omdat kardinaal Willebrands liet weten dat de Roomse kerk geen lid zou worden. Maar wie een ander standpunt van Rome had verwacht is een onnozele hals.
Er waren wel enkele voordelen van deze Assemblee. De holheid van Dorothee Sölle's meningen kwamen duidelijk aan het licht. En de evangelicals zijn verdeeld in hen die zich er thuis voelen en zij die heftig protesteren. En dat toont aan dat we met de Evangelische beweging geheel op de verkeerde weg zitten. Want zowel de protesteerders als de zich thuisvoelenden zitten er naast als ze een organisatie als de Wereldraad belangrijk genoeg achten om je er druk over te maken. Dat is te veel eer. Voor te weinig inhoud.