Persschouw
1975-06-20
Portugal- Jaargang 19
- nummer 25
In Portugal woedt een ongelofelijk felle strijd van de communistische partij tegen de meerderheid van het volk. Wie mijn artikelen over het communisme heeft gevolgd kon constateren dat de communisten daar precies handelen overeenkomstig de door Lenin gegeven richtlijnen voor de strategie van de tactiek van een communistische partij. Vóór alles moet die partij de greep krijgen en houden op de vakbeweging en het leger.
En voorts moet ze laveren, retireren, compromissen sluiten al naar gelang zich de situatie ontwikkelt. En tot nu toe deed ze dat met veel succes. Het Friesch Dagblad brengt in herinnering wat in Tsjecho-Slowakije geschiedde. Hier is wat het blad schreef:
Nadat de republiek Tsjecho-Slowakije in 1945 hals over kop door de Duitse onderdrukkers was ontruimd, probeerden de Tsjechen weer een democratisch staatsbestel op te bouwen, Socialisten en communisten schenen daarbij aanvankelijk hand aan hand te gaan op de weg naar de vrijheid. Maar het gaf veel moeilijkheden en in 1948 viel de beslissing. Door communistisch geweld. Geweld, met de steun van de Russen in de rug, Tsjecho-Slowakije werd een prooi van de communistische dictatuur en dat leidde tot. de oprichting van de NAVO. Dat laatste vergeten wordt, dat verschillende communisten, die na de Russische invasie, die een einde maakte aan de pogingen "om het communisme een meer menselijk gezicht te geven", aan kant werden geschoven, in 1948 mee hadden geholpen, om de socialisten er uit te gooien. Vergeten wordt ook maar al te vaak, dat niet alleen Rusland, maar ook Tsjecho-Slowakije zijn geruchtmakende processen heeft gehad, in het· bijzonder in 1952, waarbij politici, die de machthebbers verdacht voorkwamen, werden opgeruimd. De Tsjechische geheime politie is berucht geworden door de onmenselijke methoden, die zij gebruikte. In sommige landen hebben de socialisten de les van Praag begrepen. In andere landen vinden zij een coalitie met de communisten wel aanvaardbaar. En in Portugal wordt het nu al duidelijk, dat de geschiedenis van Praag bezig is zich te herhalen.
De Russen hebben reeds officieel doen weten, dat zij vinden, dat de partij van Soares "de revolutie in gevaar brengt". Wie meent, dat hij door een coalitie met de communisten de communistische dictatuur kan verhinderen, is een kind in de politiek."
Ik moge er aan herinneren dat Trouw enkele weken geleden, vlak na de omwenteling in Portugal, schreef dat de democratische partijen in dat land ons aller steun verdienen. En bij die partijen noemde het ook de communistische. En dat het in een ander artikel schreef dat het wel goed zou zijn als in Italië de christen-democratische partij met de communistische in zee ging. Van enige demonstratie der "progressieven" ten gunste van de democraten in Portugal en tegen de dreigende communistische dictatuur daar hoort men in ons land niets!
• Het Liedboek
Over het bekende Liedboek komt Z'O langzamerhand kritiek los. Uit "Hervormd Nederland'" knipte ik het volgende:
"In uw blad van 3 augustus vond ik uw opmerkingen over het Liedboek. Ik behoor tot de velen die hier kritiek op hebben. Waarom?
1. Vele melodieën zijn voor niet-muziekkenners bepaald onzingbaar.
2. Bij de nieuwe liederen zijn er verschillende onder de maat: gez. 186: 8 en 9 Jezus hangend in het loof! gez. 57: 1 "heel stichtelijk", gez. 212 : 1 vier regels zevenmaal Halleluja, gez. 172 : 2, 243 : 1. 302 : 1 en 391 : 3 Ik noem er maar enkele.
3. De mooiste gezangen uit het Liedboek zijn juist aan de oude bundel ontleend. Veel werk van die moderne "dichters" halen niet bij het gesmade werk van de zogenaamde rijmende dominees.
4. Waarom zijn veel mooiere en populaire liederen "vergeten" zoals "U zij de glorie", "Heer ik hoor van rijken zegen", "Ere zij God", "Er ruist langs de wolken", "Nader mijn God tot U", "U heb ik lief o macht der Liefde"?
5. Veel prachtige gezangen zijn geschrapt. Gez. 111 nota bene Jes. 35 in dichtvorm. 143 "Op bergen en In dalen" (prachtig), gez. 71 : 7 "Ja, u kiest ons hart" (belijdenis).
Alleen al onder de letter A mis ik al 230 : 1, 214 : 5, 168 : 3, 223 : 1 en 48 : 1. De Oudejaarsavondzang: die laatste regel hadden we toch kunnen veranderen? Met het schrappen van deze en andere zeer geliefde liederen is velen een groot verdriet gedaan. Geeft men zich daar wel rekenschap van?
6. Tenslotte: Waarom zijn de kerkgangers, als dè meest belanghebbenden bij dit alles niet gekend?
Dit had op een eenvoudige, weinig kostbare wijze kunnen geschieden In Kralingen bijvoorbeeld had ik de geringe kosten graag voor mijn rekening genomen. Zoals u ziet wordt het Liedboek lang niet door iedereen gewaardeerd. Onder de vele gemeenteleden die ik erover sprak, was er maar één die geen aanmerking had. Waarschijnlijk had hij nog geen geliefde gezangen gemist.
Waarom heeft men hierop nooit gewezen? Moesten wij dit langzamerhand bemerken, opdat deze zware slag niet te hard zou aankomen?"
En in "Elk", het blad van de Evangelisch Lutherse Kerk schreef dr J. G. W. F. Bik het volgende.
"Dan iets over enkele liederen uit dit nieuwe liedboek. Kunnen mijn kleinkinderen deze ook allemaal zingen, vroeg de koningin. Ik weet niet of er toen met volmondig: ja is geantwoord. Neem nu eens lied 400, het zonnelied van Franciscus.
Blijkbaar heeft men getracht deze dichtkunst niet aan een archiefmap toe te vertrouwen. Maar of ooit één predikant dit lied voor de samenzang inde gemeente zal opgeven waag ik te betwijfelen. Wat vindt u van zuster maan en broeder wind? Na het kuis behoeden van zuster water zingen we vrolijk halleluja en dat doen we ook voor broeder vuur, die in het nachtelijk uur zo robuust en vrolijk, ja zelfs dapper ons verlicht. Voor de vele verdiensten van de vertaler Schulto Nerdholt kan kerkbezoekend Nederland niet dankbaar genoeg zijn. Toch schrijft hij: Lof zij de Heer om zuster dood, halleluja. Wanneer het des doods schuldig wordt uitgesproken dan blijkt dat het woord: dood mannelijk gekwalificeerd is. Ik kan noch zuster, noch broeder dood waarderen. Voor mij is de dood nog altijd de koning der verschrikking, de laatste vijand, die teniet gedaan wordt."
• Zuid-Afrika
Oud-minister Biesheuvel maakte een reis naar Zuid-Afrika. Hij sprak met allerlei prominente figuren en keek scherp rond. In de artikelen die hij over zijn ervaringen in "Ned. Gedachten" schreef, levert hij indringende kritiek op wat hij daar ontmoette. Maar hij uitte ook waardering over het goede dat hij zag en de veranderingen die hij daar ontdekte.
Het slot van zijn relaas volgt hier:
"Een Zuid-Afrikaans hoogleraar heeft gezegd, dat voor de totaliteit van de volkeren van Zuid-Afrika een drieledig beleid noodzakelijk is: Een versnelde ontwikkeling van de thuislanden ten behoeve van die Afrikanen, die de thuislanden als hun blijvende woonplaats zien.
Een streven naar een volledig burgerschap van de kleurlingen en Aziaten.
De aanvaarding van die Afrikanen. die als blijvende stedelijke Bantoe's zijn te beschouwen, als een niet te scheiden deel van de blanke samenleving.
Dat spreekt mij zeer aan. Velen in Nederland zullen stellig niet ophouden Zuid-Afrika te vertellen, dat ons stelsel van parlementaire democratie inclusief algemeen kiesrecht ("one man one vote") de enige remedie is voor Zuid-Afrika.
Twee opmerkingen daarover: De westerse parlementaire democratie - in een lang historisch proces gegroeid - toont vandaag tal van gebreken.
Onze vorm van democratie is geen exportartikel, dat in niet-westerse landen zonder meer bruikbaar is. Het is in de eerste en laatste plaats Zuid-Afrika zelf. dat dient te beslissen, met welke democratische structuren de gelijkwaardigheid en de betrokkenheid van alle groepen bij het besluitvormingsproces, het beste tot gelding kan komen.
Het lijkt mij dat het instituties sui generis zullen moeten zijn, die aansluiten op een samenleving die dealt westers en deels Afrikaans van aard is.
Mijn reis - ik herhaal het heeft mij versterkt in mijn opvatting, dat de dialoog met Zuid-Afrika dient te worden geïntensiveerd.
Een politieke, diplomatieke en economische boycot om een in onze ogen afkeurenswaardig beleid in Zuid-Afrika te bestrijden vind ik een even ondeugdelijk als zinloos middel.
Hetzelfde geldt voor de roep om "desinvesteringen", die in bepaalde kerkelijke kringen valt te beluisteren. Dat zou juist die mensen treffen om wier lot de kerken zich zo bekommerd tonen. Dit alles is te beschouwen als een confrontatie- en polarisatiepolitiek, die de A.RP. terecht zo verfoeit. Als anti-revolutionair veroorloof ik mij nog een laatste opmerking.
Het zou m.i. verstandig zijn, als de A.RP. haar Zuid-Afrika-beleid aan een heroriëntering en herbezinning zou onderwerpen, die waar nodig tot een herwaardering van dat beleid zou leiden. Nieuwe ontwikkelingen in Zuid-Afrika en in geheel Zuidelijk-Afrika geven daartoe alle aanleiding."
• Drs A. Schouten
Zoals de lezers weten bedankte drs A. Schouten als lid van de Tweede Kamer. Hij kon zich niet vinden in de grondslag van de C.D.A. In een brief aan het bestuur van de ARP gaf hij rekenschap van zijn daad. Uit zijn brief publiceerde "Ned, Gedachten" enkele fragmenten. Hier volgt wat dit blad er van overnam: "Door de aanvaarding van de C.D.A.-statuten hebben de kiesverenigingen inmiddels het bestuursbeleid vetledig aanvaard.
Daarmee is de ARP opgegaan in een zware federatie, die van het begin af aan bedoeld is zich te ontwikkelen tot één partij. Binnen da t .ver band bestaat legale ruimte voor tweeërlei intentie: die van de christelijke, en die van de open programpartij. Zo is het dwingend appèl van het Evangelie, de enige bestaansreden van de A.RP., weggereglementeerd tot de vrij blijvendheid van de christelijke en toch open partij. Ik kan het niet anders zien dan dat we daarmee ons raison d'être als A.RP. op het meest vitale punt hebben aangetast, formeel en materieel. Op korte termijn zal dat voor de Kamerfractie slechts gering effect hebben. Terecht echter geldt in de A.RP. dat Kamerleden zich naast hun parlementaire werk enthousiasmerend behoren in te zetten binnen de partij. Een belangrijk deel van het werk van de. A.R Kamerleden speelt zich daarom af in kiesverenigingen, politieke cafés en in forumdiscussies voor boeren, burgers en buitenlui, Indien ik bij dat onderdeel van mijn werk mijn huidige lijn zou vasthouden, zou constructie bedoelde oppositie verworden tot obstructie. Immers de meningsvorming over het C.D.A. is voltooid; de statuten zijn op correcte wijze door de kiesverenigingen aanvaard.
Nieuwe koers
Indien ik daarentegen de nieuwe koers mede voor mijn rekening zóu gaan nemen, zou ik niet slechts een krampachtig, maar ook een huichelachtig representant van de partij zijn. Ook daarmee bewijs ik niemand een dienst. Nu zo wel de ene als de andere weg onbegaanbaar is, rest mij geen andere mogelijkheid dan de actieve politiek te verlaten.
Graag wil ik u danken voor het feit dat u mij door uw kandidaatstelling gelegenheid hebt gegeven bijna vier jaar in fractieverband mee te denken en te werken. Het is een leerzame en boeiende periode voor mij geworden. De overtuiging dat het hele politieke bedrijf slechts in afhankelijkheid van Gods wil zinvol bedreven kan worden, heeft zich tijdens die periode steeds meer verdiept. Des te pijnlijker is het dat diezelfde overtuiging het verder werken mij op dit moment onmogelijk maakt.
Ongetwijfeld staan ons moeilijke tijden te wachten in de politieke ontwikkeling. Angst voor de toekomst en streven naar macht om de macht zullen ons voortdurend trachten te verleiden tot verkeerde keuzen. Graag wens ik u Gods wijsheid en moed toe om daaraan weerstand te bieden."
• Een woord van Mr Van Riel
“Hervormd Nederland" publiceerde een interview met Mr Van Riel, de bekende VVD-senator. Hij zei een merkwaardig woord. Hier is het: "Wat is uw visie op de mens en op de maatschappij?
Van Riel: "In mijn theologische opvatting sta ]k dicht bij wat u noemt de 'gereformeerde bond, hoewel ik niet hervormd ben. Ik acht de mens verwerpelijk en aan erfzonde ondergeschikt en acht daarom een streng overheidsgezag nodig. De wereldgeschiedenis zal zich afspelen volgens betrekkelijk vaste patronen, gedreven door impulsen van de leiders en door de instincten van de massa, die deels door de leiders zijn opgewekt. Ik ben van mening, dat verbeteringen binnen Nederland alleen langs geleidelijke weg en via concrete maatregelen zijn aan te brengen."
Nationale manifestatie tegen abortus
De Nederlandse Jeugdactiegroep voor het Leven (NJAL) organiseert in samenwerking met het Ned. Comité "Redt het Ongeboren kind" op zaterdag 21 juni a.s. bovengenoemde manifestatie op het Malieveld in Den Haag (vlakbij het Centraal Station). Toespraken zullen worden gehouden' door Leopold Verhagen o.s.a. over: "Zelfs over graven loopt men voorzichtig", door prof. dr W. H. Velema over: "De wet van de liefde of de wet van de jungle" en door prof. dr Jac. van Essen over: "Pleidooi voor het ongewenste kind". Daarna zal er een stille tocht plaatsvinden naar het Binnenhof voor het aanbieden van een petitie aan Minister A. A. M. van Agt van Justitie.
In de petitie zal worden aangedrongen op het handhaven en uitvoeren van de bestaande wet en op daadwerkelijke bescherming van de weerloze ongeborenen vanaf de conceptie met effectieve hulp en eerlijke voorlichting aan de aanstaande moeder met behoud van het leven van het kind.
Nederlandse kerkdiensten in Zwitserland
Ter informatie van kerkgangers:
Voor het Berner OberIand iedere zondag van 22 juni t/m 3 aug. om 18 uur in de Reformierte Kirche Unterseen (Interlaken), Inl.: ds J.C. Remijn, Hauptstrasse 1. 3800 Unterseen, tel. 036-222000.
Basel: Kirchgemeindehaus Kleinhünigen, Wiesendamm 30, op de eerste zondag van de maand om 16 uur en Ni.klauskapelle (Münster) op 29 juni en 31 aug. om 20 uur;
Bern: Münsterkapelle op de tweede zondag van de maand om 20.15 uur;
Melide (Tessin): in de Reformierte Kirche op de derde zondag van de maand om 10.30 uur;
Olten: Taufikapelde Friedenskirche op 22 juni en 24 aug. om 9.30 uur;
Walchwil (Zugersee) in de Reformierte Kirche op de eerste zondag van de maand om 10 uur;
Zürich: in de Kirche Fluntern, Gloriastrasse, op de vierde zondag van de maand om 20.15 uur. Inl. ds A. C. Bronswijk. Gen. Gulsanstrasse 59, 5415 Nussbaumen AG, tel. 056-824141.
Genève: om 9.30 uur in het Auditoire de Calvin (naast St. Pierre) van 6 juli t/m 10 aug. iedere zondag en verder elke tweede, vierde en vijfde zondag van de maand;
Lausanne: om 10.30 uur in de Chapelle de Béthusy, Avenue Scrétan 2, elke eerste en derde zondag van de maand. Inl. ds A. M. A. de Beaufort. villa "Gay Penson", 1299 Cornmygny, teil. 022-762975